Muller, Lafon, Holland

En hier dan nog het bewogen leven van een Roemeens elfje, huilende mannen, hysterische vrouwen, een Ross/Hartmanthriller, een nieuwe Allende en andere net verschenen titels.

Gedichten die mannen aan het huilen maken

Een dichter schrijft slechts voor een dichter verzen/ en voor wat vrouwen die ze niet begrijpen', dichtte Bertus Aafjes in Verzen en vrouwen. Maar dat mannen geen gedichten lezen, is natuurlijk onzin, aldus samensteller Nick Muller in zijn voorwoord van Gedichten die mannen aan het huilen maken. Een jaar geleden zag Muller Joost Prinsen bij DWDD. Aanleiding voor het gesprek was de bundel Poems That Make Grown Men Cry, waarin honderden beroemde mannen vertellen over een gedicht dat hen ontroert. 'Zou het niet fantastisch zijn als er een Nederlandse variant zou komen?', vroeg Van Nieuwkerk aan Prinsen. Muller knikte in zijn huiskamer instemmend, met Gedichten die mannen aan het huilen maken als resultaat: hij schreef 150 mannen aan, 63 zeiden ja. De rest bedankte voor de eer. Muller: 'Opmerkelijk feit is dat deze groep voor het grootste gedeelte bestaat uit sporters (van de veertig aangeschreven sporters heeft geen enkele gehoor gegeven aan de oproep) en politici.'

Beeld .

De kleine Roemeense die nooit glimlachte

Ze scoorde louter gouden medailles, excelleerde op de balk en de brug en werd geadoreerd om haar gratie. De 14-jarige turnster Nadia Comaneci was de sensatie van de Olympische Spelen 1976, werd bedolven onder de eerbewijzen en bracht het in haar geboorteland Roemenië tot Held van de Socialistische Arbeid. De droom viel al snel in duigen. Nadat haar coaches asiel zochten in de Verenigde Staten kreeg Comaneci een reisverbod. In 1989, kort voor de val van Ceausescu, vluchtte ze naar Amerika. Over het bewogen leven van 'het Roemeense elfje' schreef Lola Lafon de roman La Petite Communiste qui ne souriait jamais, nu door Manik Sarkar vertaald als De kleine Roemeense die nooit glimlachte.

Beeld .

Moody Bitches

Minder stress, meer seks, beter slapen: wie wil dat niet? Volgens de Amerikaanse psychiater Julie Holland is het allemaal een kwestie van het 'loslaten van je innerlijke moody bitch'. Holland was afgelopen week even in Nederland ter promotie van haar boek Moody Bitches, waarin ze het opneemt voor emoties, buien en zelfs nu en dan wat lichte hysterie. Leve de stemmingswisseling, volgens Holland: 'We dromen van perfectie, en proberen zelfs de schijn te wekken dat alles ons zo moeiteloos afgaat, maar de natuur heeft nooit bedoeld dat we zo statisch zijn. Ze heeft vrouwen juist dynamisch gemaakt: we zijn voortdurend onderhevig aan een kringloop en, inderdaad, aan wisselende stemmingen. We zijn moody bitches, en dat is een kracht - geen zwakte.'

Beeld .

Doodskopvlinder

Als de NAVO informatie krijgt dat de maffia betrokken is bij de ontvoering van een diplomaat, wordt een in Zeeland ondergedoken Siciliaanse gevraagd hem samen met de Nederlander Adam Kaplan in een Special Force-team op te sporen. Ook dringend gezocht: een vlindergids met gecodeerde informatie over Russische aanvalsplannen. Tomas Ross ('godfather van de Nederlandse misdaadliteratuur') en Corine Hartman ('queen of crime van de lage landen') schreven samen Doodskopvlinder, een diplomatieke thriller waarin de actie is gesitueerd in Italië, Griekenland en Turkije. Bijgevoegd zijn twee landkaartjes waarop alle locaties zijn te vinden.

Beeld .

Portret van een onbekend meisje

Het doel van het Poetin-regime ligt in het bang maken, demoraliseren, uiteendrijven, in de kiem smoren van elke mogelijke protestbeweging, schreef Aleksandr Skorobogatov twee jaar geleden in een opiniestuk in De Morgen. Nu publiceert de Russische, in Antwerpen wonende auteur de roman Portret van een onbekend meisje; over hoe liefde standhoudt onder een onderdrukkend regime.

Beeld .

De Japanse minnaar

Ga niet weg, schuwe schim van mijn geliefde/ Toverbeeld dat ik bovenal adoreer' - met dit aan de 17de-eeuwse dichteres Sor Juana Inés de la Cruz ontleende motto opent De Japanse minnaar, de nieuwe, door Henk van den Heuvel vertaalde roman van Isabel Allende. Over de Poolse Alama die een diepe liefde voelt voor de Japanse Ishimei, maar desondanks trouwt met de Joodse Nathaniel. Dit vanwege een akelig geheim, dat jaren later door Alma's kleinzoon wordt ontrafeld. In 2014 werd Allende onderscheiden met de Presidential Medal of Freedom. 'Blijf schrijven over wat niet vergeten mag worden', zei Barack Obama bij die gelegenheid. Op de flap van het boek: 'De Japanse minnaar leest als haar antwoord op zijn aansporing.'

Beeld .

Spinoza in 107 vragen & antwoorden

Theoloog en predikant Jan Knol is al jaren bezig het werk van de 17de eeuwse filosoof Spinoza in begrijpelijk Nederlands uit te leggen; zijn En je zult spinazie eten (Wereldbibliotheek, 2006) werd een beststeller. Knols nieuwste boekje heet Spinoza in 107 vragen & antwoorden. Het aantal 107 heeft geen diepere betekenis, het is gewoon het aantal vragen dat Knol de afgelopen jaren bij lezingen en cursussen voorgelegd kreeg.

Beeld .
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden