Mulder-tweeling is op weg naar droom

Het mooiste wat Michel en Ronald Mulder kan overkomen is een duel op de Olympische spelen. De eerste stap is gezet. Ze kwalificeerden zich voor de 500 meter in Sotsji. Michel reeds en passant een onwaarschijnlijk snelle tijd.

HEERENVEEN - De schaatstweeling Michel en Ronald Mulder droomde in het verleden van een onderling duel op het allerhoogste niveau, de Olympische Spelen. Ze noemden het een droomscenario.


Vorig jaar, in een interview met de Volkskrant, gaven ze blijk van hun prachtige dagdromerij. Ronald: 'We hebben nog een wedstrijdje lopen hè?' Michel: 'Wie de eerste 33'er rijdt?' Ronald: 'Wat helemaal mooi zou zijn: olympisch goud met de eerste 33'er.' Michel: 'Of de laatste rit van de olympisch finale tegen elkaar. Het mooiste is als we dan dezelfde tijd rijden en samen olympisch kampioen worden.'


Vrijdagavond kwam een eerste aanzet voor het uitkomen van die dromen. Beide sprinters kwalificeerden zich voor de olympische 500 meter van februari in Sotsji. Michel werd in het OKT eerste, Ronald tweede.


Hun niveau op de 500 meter was uitzonderlijk. Ronald verbeterde in de eerste rit het uiterst scherpe baanrecord van broer Michel, van 34,66 naar 34,59. Thialf stond op de kop. Michel Mulder sloeg zich lichtjes voor het hoofd. Hij reed naar 34,75 omdat hij zijn binnenbocht niet goed kon houden en in de slotmeters concurrent Jan Smeekens nog moest voorlaten (34,73). Het was de onderstreping van de toegenomen kwaliteit van het Nederlandse sprintschaatsen.


In de beslissende tweede rit, er stonden bruto vier en netto twee zekere olympische startplaatsen op het spel, was Michel Mulder de grote man van de dag. Hij reed naar de onwaarschijnlijk snelle tijd van 34,31 seconden. Het was alweer een baanrecord, een tijd die al zo scherp stond dat coach Gerard van Velde het Thialf-baanrecord van vorig jaar (de 34,66 van Michel Mulder) scherper achtte dan het echte wereldrecord, de 34,03 van Jeremy Wotherspoon op de hooglandbaan van Salt Lake City. Van Velde zei destijds te weten hoe moeilijk het is zo hard te gaan op zeeniveau.


Vrijdag bleek, het bij een lagedrukgebied boven de Noordzee, nog harder te kunnen. De 34,31 van Michel Mulder, een evenaring van het laaglandwereldrecord van Wotherspoon uit Hamar, was de bekroning van de dag. Coach Van Velde sprong op zijn schaatsen hoog van het ijs. Toen hij dat eerder dit jaar in Salt Lake City deed, bij de sprintwereldtitel van zijn pupil, ging hij onderuit.


Ronald moest nog na Michel voor de slotrit aan de bak. Hij zei geïmponeerd te zijn geweest door de toptijd van zijn broer. Hij kwam uit op 34,66, direct gevolgd door Smeekens in 34,80. In het totaalklassement, goed voor een Nederlands record punten overigens, konden de Mulders hun droomscenario waar maken. Ze prijkten op de posities één en twee, 5 en 10 in de voor de Spelen bepalende selectievolgorde van de Matrix.


Michel en Ronald Mulder zijn een bijzonder schaatsstel. Ze werden daags na de Elfstedentocht van 1986 geboren. Het verhaal wil dat de verloskundigen de geboorte van de tweeling een dagje uitstelden omdat pa en moe Mulder de grootste schaatsgebeurtenis van het jaar niet wilden missen.


Hun zonen werden niet direct geaccepteerd als grootheden op het ijs. Zij bouwden hun faam op door hard te gaan op asfalt, op de wieltjes van de inlineskates. Op het olympische ijs maakten ze naam toen Gerard van Velde zich vijf jaar geleden met hen ging bemoeien. Ronald was de eerste van de tweeling die doorbrak. Hij ging naar de Spelen van Vancouver, na een zenuwslopende kwalificatie vol onzekerheden. Michel bleef thuis.


Vorig jaar waren de rollen omgekeerd. Michel werd wereldkampioen in Salt Lake, terwijl Ronald op de tribune zat. Hij wachtte zijn broer in de tweede bocht op, toen die als winnaar over de finish was gekomen. De twee knuffelden elkaar, zoals waarschijnlijk alleen een eeneiige tweeling zal kunnen.


Ronald was toen al onder de vlag van de andere sprintploeg van Nederland, het BrandLoyalty van Jac Orie terechtgekomen. Michel schoof op naar de rol van kopman bij het Beslist.nl van Gerard van Velde. Ze waren nooit echte concurrenten, eerder jongens die elkaar inspireerden tot steeds sneller.


Michel en Ronald Mulder gaan de boeken in als de zesde tweeling uit Nederland die samen op de Olympische Spelen gaat uitkomen. Hun voorgangers waren de judoka's Jan en Peter Snijders (1964), de zeilers Erik en Sjoerd Vollebregt (1976 en 1980), de zwemsters Marianne en Mildred Muis (zilver in 1988), de shorttracksters Melanie en Maureen de Lange (1988) en de synchroonzwemsters Bianca en Sonja van der Velden (in 2004 en 2008).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden