Mubarak en de chaos

Toezegging van Egyptische president komt te laat. Iemand anders moet het land naar verkiezingen loodsen.


Revoluties kennen bepaalde wetmatigheden, en een ervan wordt momenteel geëtaleerd door president Hosni Mubarak van Egypte. De betreffende wetmatigheid luidt: op een moment dat het al te laat is, denkt een belaagde leider zijn huid nog te kunnen redden met een partiële tegemoetkoming.


Dinsdagavond liet Mubarak in een televisierede weten dat hij zich niet herkiesbaar zal stellen bij de presidentsverkiezingen van september. Vorige week was deze toezegging, gecombineerd met een concreet voorstel voor herziening van het politieke bestel, misschien nog toereikend geweest om het massale protest tegen zijn bewind te beteugelen. Maar een terugtreden over acht maanden is inmiddels een gepasseerd station. De volksopstand in Egypte heeft een dynamiek gekregen die niet meer met halve maatregelen kan worden bezworen.


Mubarak staat niets anders te doen dan het presidentieel paleis op korte termijn verlaten. Waar hij zich vroeger misschien nog met enige geloofwaardigheid kon opwerpen als buffer tegen de chaos, werkt hij nu de chaos in de hand door aan te blijven. Dat hij de resterende tijd van zijn ambtstermijn zal gebruiken om zijn eigen augiasstal uit te mesten en dat hij al het nodige zal doen om het land naar eerlijke verkiezingen te loodsen, wordt nog nauwelijks geloofd. Die taak moet door een ander worden vervuld.


Ook de pas benoemde vicepresident Omar Suleiman, jarenlang Mubaraks steun en toeverlaat, is daarvoor niet de aangewezen figuur. Eerder moet gedacht worden aan een gerespecteerde hoge militair die geen persoonlijke band heeft met de president.


Dit geldt te meer nu demonstranten op het Tahrirplein in botsing zijn gekomen met aanhangers van Mubarak. Of die laatste wel of niet spontaan in actie zijn gekomen, maakt niet eens veel uit. In een volksopstand die, ondanks de slachtoffers, als een bijna feestelijk gebeuren werd beschreven, dreigt nu een grimmig element te sluipen waarbij alleen de onverzoenlijkheid gedijt.


Paul Brill


Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden