Mozart zingen en Dylan spelen

Bert Aalbers was volleybalinternational én muziekliefhebber. Zo ging hij met medespeler Bram Vermeulen in Istanbul tussen de wedstrijden door op zoek naar oude muziekinstrumenten....

Bert Aalbers, op 20 februari op 63-jarige leeftijd overleden, was een muzikant die de folkmusic in Nederland nieuw leven gaf. Hij was de zanger en accordeonist van Crackerhash en oprichter van de Foo Foo Band. Hij schreef ruim zeshonderd deuntjes, zijn deunenboek Paard van Marken is de afgelopen maand verschenen. Hij was een groot kenner van het zeemanslied van nu tot in de tijd van de VOC, verzamelde oude boeken, koekblikken en tegels met afbeeldingen van schepen en matrozen. Hij was een gemankeerd theoloog, zijn studie theologie heeft hij nooit afgemaakt. Hij was 2,04 meter lang, speelde samen met Bram Vermeulen in het nationaal volleybalteam en bleef zijn leven lang trainer en coach van de Universitaire Sportvereniging. Hij maakte lange fietstochten naar Spanje en Italië, door Ierland en Engeland. Hij sliep in zijn tentje en kookte zijn eigen potje. Ieder voorjaar ging hij naar Vlieland, vogels kijken, plantjes zoeken, deuntjes schrijven. Hij noteerde alles in zijn dagboeken; zelfs, in zijn arme dagen, hoeveel centen, dubbeltjes, kwartjes, krenten en knopen hij die dag op straat had opgehaald. Ook het weer, de regen, de zon en de wind hield hij nauwkeurig en statistisch bij. Hij was de eeuwige student, de ongekunstelde amateur die met totale overgave zijn passies volgde.

Hij werd in Zeeland geboren, waar zijn vader dominee was. Hij had drie zusjes. Het gezin verhuisde naar de Watergraafsmeer in Amsterdam. Dominee Aalbers had een woeste baard, reed op een motorfiets en hing bij verkiezingen PvdA-posters voor het raam. Er waren altijd vriendjes in de grote pastorie, iedereen kon mee-eten, er werd getafeltennist, gebiljart, geknutseld en gemusiceerd.

Bert ging naar het openbaar Montessorilyceum, trad op in het schoolcabaret, zat in de sportcommissie, volgde pianoles, zong Mozart en speelde Bob Dylan op de gitaar. Hij ontdekte de natuur door zijn biologieleraar, droogde bloemen en grassen, maar ging net als zijn vader en grootvader theologie studeren. Het werd geen succes, hij stapte over naar de sportacademie, maar hield het gauw voor gezien. Hij speelde uitstekend tennis, biljart, snooker, darts; was een schaatser voor de lange afstand en werd niet alleen vanwege zijn lengte de bezienswaardigheid van het ‘US Wonderteam’ dat in de eredivisie speelde. Muziek was zijn ware liefde en toen hij met het nationale volleybalteam in Istanbul speelde, ging hij onverantwoord lang met Bram Vermeulen oude muziekinstrumenten zoeken. Hij ging naar folkfestivals in Engeland en Schotland en vormde in 1968 met onder anderen zijn zus Ineke en zwager Paul de groep Crackerhash, die met zijn meerstemmige Engelstalige ballades en vrolijke noot snel naam maakte. Reclame maakten ze nooit, de weekenden waren volgeboekt. Maar Bert die van de muziek wilde leven, had jaren geen cent te makke. In 1983 ging hij over op het Nederlandse lied, tien jaar later richtte hij de ‘maritieme’ Foo Foo band op. Hij speelde op feesten en partijen en gaf schoolconcerten met zijn trio’s als Brandaris en Windkracht 8.

Hij reed geen auto en op zijn fietsreizen, alleen of met zijn vriendin, nam hij nooit zijn kostbare instrumenten mee, bang dat er iets mee zou gebeuren. Hij had een antieke, Engelse concertina. Bert zat vol ideeën, zo had hij een programma willen maken over de zeeheld Michiel de Ruyter.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden