Moslimfrankenstein

Er hangt een discussie in de lucht die niet gevoerd wordt, wellicht uit angst voor absurde of abstracte uitglijders

Nausicaa Marbe

Maar het ongemak blijft. De formatie stagneert door de ambigue verhouding van het CDA tot de PVV, ingegeven door een meningsverschil over de islam. Dat het CDA niet eensgezind met Wilders in zee wil, komt door zijn definitie van de islam als ideologie.

Splijtzam
Tegelijk wordt dat principiële bezwaar weggenomen door een agreement to disagree, waarmee de discussie over deze splijtzwam ongevoerd blijft. Wonderlijk. Het gaat hier tenslotte niet alleen om verwaarloosbare borrelpraat over een religie/ideologie: de interpretaties hangen nauw samen met toekomstig integratiebeleid. Zullen bijvoorbeeld partijen die de islam als religie zien milder beleid voeren? Blind zijn voor de politieke islam?

Duik je die klamme werkelijkheid in, dan wordt de definiëringsdrift hachelijk. Politieke blunders liggen in het verschiet. In zijn voorbijflitsende job als informateur suggereerde Lubbers dat het CDA moest vastleggen dat het de islam niet als ideologie ziet. Hoe doe je dat? Door middel van een heuse partijverklaring? Of gaat het CDA voortaan discussies over de islam blokkeren, ter bescherming van het officiële standpunt?

Absurd, inderdaad, en schadelijk: een regeringspartij die rigide bepaalt wat wel en niet godsdienst of ideologie genoemd mag worden – dus hoe erover gedacht moet worden – creëert een ijzeren gordijn tussen zichzelf en de democratie. Tegelijk is het juist de taak van een democratie te waken voor de expansiedrift van de politieke islam – een exercitie die ideologisch zo beladen is dat men het probleem liever bagatelliseert.

Straatcoach
Daarbij komt dat de islam ook hier te lande gebruikt wordt als sociaal-politiek instrument. Dus: hoezo geen ideologie? Van de handweigerende straatcoach tot de Koranverstrekking door het leger, van de plannen voor Koranlessen op openbare scholen tot seksegescheiden gemeenteloketten: beleid geïnspireerd en gestoeld op religieuze orthodoxie is usance en, idioot genoeg, voorzien van een links-ideologisch keurmerk. Op korte termijn is deze Nederislamisering gevaarlijker dan de politieke islam, omdat die, met een beroep op het schuldgevoel en de deugdelijkheid van de burger, nu al liberale normen en waarden sloopt.

Stof genoeg voor discussie (ook over de relevantie van de discussie zelf), zou je zeggen, maar helaas. Wat lette de oude en nieuwe omroepen de afgelopen weken dit debat te entameren? Vast onverschilligheid. Of de eigen tunnelvisie.
Kenmerkend was het spektakel dat de praatshow Pauw & Witteman afgelopen dinsdag dacht te regisseren door een salafistische clown uit te nodigen: bozige jongen met baard en haakmuts die meende dat de mensenrechten niet universeel zijn en steniging moet kunnen. Deze ‘publicist’ schrijft al een tijdje op internet rancuneuze stukken tegen opiniemakers met een islamitische achtergrond die wél nadenken voordat ze iets beweren. Beter om zoiets te negeren, inhoudelijk gezien.

Kwibus
Maar het mediacynisme regeert, dus daar verschijnt de kwibus aan tafel. Hij stottert, pruttelt, roept iets idioots over het nut van genocide, maar twijfelt ook. De haatpreek bleef uit, en dat was niet de bedoeling. Je zag de presentatoren denken: hé, hallo, zo gaat dat niet, mannetje. De uitnodiging betrof: the muslim we love to hate.

Waarom nodigt de VARA, die ooit het socialistische verheffingsideaal hoog hield, toch gretig zulke freaks (zie ook de radicale advocaat Enait) uit? It’s the kijkcijfers, stupid – allicht. Het hypocriete daaraan is dat deze verjerryspringerisering plaatsvindt onder het mom van politieke onpartijdigheid: kijk, we zijn niet meer politiek correct. Aldus schept de VARA haar eigen moslimfrankensteins om sensatie los te maken, zonder de echte discussie te hoeven voeren.

Want als die treurige jongen daar zat omdat P&W vond dat zijn abjecte opvattingen wijdverbreid zijn onder moslims, dan ging het om een sociaal-culturele ramp waarvoor een serieuze omroep een heel seizoen zou moeten reserveren. En dat is nou precies niet de bedoeling: lef en diepgang. Daardoor blijft ook de stem ongehoord van de minder bekende, vrijzinnige islamitische opiniemakers die wijzer kunnen meepraten over het verschil tussen islam, ideologie en idiotie.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden