Morrissey 50 jaar

Vandaag is Steven Patrick Morrissey 50 jaar geworden. Hij viert dat vanavond met een concert in zijn geboorteplaats Manchester. Althans, als hij niet geteisterd wordt door een keelpijntje of iets dergelijks. Want Morrissey heeft tijdens zijn huidige tournee al een paar optredens op het laatste moment gecancelled en kwam ook niet opdagen bij Jools Holland.
Donderdag ga ik een concert van hem in de Londense Brixton Acadamy bezoeken, maar ik bereid me er maar vast op voor dat hij dit optreden (een van zijn laatste Britse concerten) cancelt. Ook is niet uit te sluiten dat hij er na een paar liedjes de brui aangeeft, zoals vorig jaar tijdens het derde van vijf optredens in de Roundhouse.

Toch wel een ergerlijk mannetje die Morrissey, maar zijn populariteit lijkt er juist de laatste tijd niet onder te lijden te hebben. De afgelopen vijf jaar is hij uitgegroeid tot een enorm populaire live-attractie. Ook al verkopen zijn platen niet geweldig meer, zijn live-reputatie lijkt alleen maar groter te worden.

Op de dag af vijf jaar geleden, op zijn 45ste verjaardag, speelde hij ook in Manchester, in de Evening News Arena. Capaciteit 20.000. Dat was de eerste keer in jaren dat hij weer in Manchester speelde. Ik was er ook bij, en het was het beste concert dat ik ooit van hem zag. Beter ook dan The Smiths in april 1984 in De Meervaart. Het is vastgelegd op dvd, en die bekijk ik nog wel eens. Beter is het daarna niet meer geworden, ook niet op plaat, maar toch verheug ik me op donderdag.

Het kan ook zomaar een van de laatste keren zijn. Word Magazine publiceert deze maand een (paar maanden oud) interview uit Filter waarin Mozzer aangeeft er niet al te lang mee door te willen gaan. ‘I don’t want to go on much longer, really. I think that would suggest a lack of imagination. A certain lack of dignity also. There has to reach a point where you’ve said enough, I think.’

Het zou me niets verbazen als hij zich de komende tijd nog even suf tourt om zich vervolgens terug te trekken, waarna zijn manager Iving Azoff de onderhandelingen over een Smiths reunie maar weer eens in gang zet.

Een nieuwe plaat lijkt me gezien de matige voorgangers ook niet zo’n goed idee. Hoewel, ik zette Years Of Refusal weer eens op en vond ‘m ineens een stuk leuker dan een paar maanden geleden.

Er zit in elk geval meer gedrevenheid achter dan bij de platen die hij eind jaren negentig uitbracht. Southpaw Grammar en Maladjusted zijn wat mij betreft met Kill Uncle de minste platen uit zijn oeuvre, en Morrissey moet er zelf ook doodongelukkig mee zijn geweest.

Nu zijn ze opnieuw uitgebracht, met nieuwe artwork, foto’s en zelfs andere muziek. Morrissey heeft er zelf de liner-notes bij geschreven, de tracklisting veranderd en nummers eraf gehaald dan wel er aan toegevoegd.

Het oogt allemaal een stuk beter, want die Southpaw Grammar en Maladjusted zagen er echt niet uit, wat me altijd verbaasd heeft. Best aardig ook This Is Not Your Country en nog vijf liedjes die de oorspronkelijke Maladjusted niet haalden. Maar het blijft trekken aan een dood paard. Verreweg het beste nummer op de twee platen blijft Trouble Loves Me van Maladjusted.

Eigenlijk zijn de liner notes van Morrissey nog het leukst:

‘As if life had not tested me out enough, I find the record label to be hesitant or absent on the original release of Maladjusted. The worst time of life ensues, and it would have been a kindness to kill me. Some tried.’

Of
‘Out in the cattle-market, Southpaw Grammar boots its way onto the pop chart at number 4. There is nothing on the media horizon to keep us afloat, so we sink.’

Na Maladjusted (1997) zou het 7 jaar duren voordat Morrissey met een nieuw studio-album kwam. You Are The Quarry. Sindsdien gaat het hem voorspoedig, vooral kwa kaartverkoop. Kaarten voor deze Britse tour waren in een vloek en een zucht uitverkocht. Ik mag van geluk spreken met mijn kaartje op het balkon aanstaande donderdag. En gelukkig ben ik, want Morrissey blijft een held.

Van harte Steven Patrick, hou het nog even vol.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden