Mooie ronde bedragen

Twee opmerkelijke transfers de afgelopen week. Voetballer Patrick Kluivert voor dertig miljoen gulden van AC Milan in Italië naar FC Barcelona in Spanje en schilderij Victory Boogie Woogie voor tachtig miljoen gulden van de heer S.I....

JAN VAN CAPEL

Wat opvalt bij dit soort transacties is dat het altijd om mooie ronde bedragen gaat. Je leest nooit dat een voetballer voor 2 miljoen 145 duizend gulden van club verandert of voor 235 duizend gulden zoals enkele jaren terug. En bij schilderijen wordt ook nooit op een paar ton meer of minder gekeken.

Waarschijnlijk komt dit doordat de mensen die over deze handel gaan over veel geld kunnen beschikken of buitengewoon veel geld bezitten óf kunnen beschikken over bedragen die door de gemeenschap of door anderen bij elkaar zijn gebracht.

FC Barcelona heeft nooit op een peseta meer of minder hoeven te letten. Als er ergens in de wereld een topvoetballer opvallend in beeld kwam werd zonder dralen de portemonnee getrokken. Ze zijn daar nu bezig een soort schaduw-Nederlands elftal bij elkaar te kopen. Als Spanjaard zou je toch eigenlijk compleet gek moeten zijn om elke week voor duur geld op de tribune te juichen voor een combinatie van Ajax en PSV. Maar dit terzijde.

De transfer van het schilderij van Piet Mondriaan werd in de publiciteit gebracht als een complete sensatie. Het doek - het laatste van de beroemde Nederlandse schilder - kon worden aangekocht omdat de Nederlandsche Bank zo aardig was ter viering van het verdwijnen van de gulden uit de winst van de bank een bedrag van 110 miljoen gulden over te maken naar een stichting die dit geld mag besteden aan de aankoop van kunstwerken. Juist dit soort schenkingen zijn er de oorzaak van dat de prijzen voor kunstwerken zo buiten proporties hoog zijn. Zonder het geld van het Frederiksplein, dat trouwens in feite van ons allen is, zou nooit zoveel voor het schilderij zijn betaald en zou Victory Boogie Woogie nog gewoon in de slaapkamer van de rijke Amerikaan hebben gehangen. Tot deze mijnheer er op was uitgekeken en bereid zou zijn het voor een redelijker vergoeding aan het Haagse museum af te staan. Maar zolang het mogelijk is dit soort bedragen te betalen zal de hebzucht in de kunsthandel een voorname drijfveer blijven.

En zonder de bijna afzichtelijke eerzucht en rijkdom van de besturen van FC Barcelona en AC Milan zou Patrick Kluivert nog gewoon bij Ajax in het veld hebben gestaan.

JvC

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden