Mooie jongen

Hij stond bekend om zijn knappe kop, nu komt acteur Rob Lowe met zijn memoires. Over de wilde beginjaren met Charlie Sheen en Sean Penn én beruchte affaires.

Het lijkt een beetje raar: je memoires schrijven op je 47ste, terwijl je carrière nog in volle gang is. Maar als je Rob Lowe bent, is dat niet zo'n gek idee. De acteur werd beroemd toen hij nog maar 15 was, en heeft er dus al een heel leven in de showbusiness opzitten. Bovendien wil het met zijn carrière al een tijd niet meer zo vlotten. Een boek schrijven is dan een goede optie: het brengt je weer onder de aandacht.


Daar komt bij dat Lowe genoeg te vertellen heeft. Dankzij rollen in films als The Outsiders, St. Elmo's Fire en About Last Night was hij in de jaren tachtig ongekend populair. Hij leefde het leven dat bij een jonge ster hoort: vol feesten en spraakmakende affaires, en met het nodige drank- en drugsgebruik. Als gevolg daarvan was zijn naam verbonden aan verschillende schandalen, met als dieptepunt het beruchte seksschandaal uit 1989, toen een videotape opdook waarin Lowe seks had met twee meisjes, van wie er een 16 jaar was.


Stories I Only Tell My Friends heet de autobiografie. En inderdaad neemt Lowe de lezer behoorlijk in vertrouwen, als een goede vriend - tot op zekere hoogte natuurlijk, want memoires zijn er niet in de laatste plaats om een beschadigd imago op te krikken. Volledige openheid van zaken past daar niet bij.


Dat verklaart waarom Lowe zich over een paar cruciale zaken uit zijn carrière op de vlakte houdt. De sekstape wordt in een paar alinea's zijdelings genoemd, alsof iedereen de details van het incident wel kent. 'Het kwam niet in me op te denken dat iemand in die club minderjarig kon zijn', is het enige wat Lowe erover meldt. Aan een later schandaal, een onverkwikkelijke rechtszaak met een van zijn nanny's, wijdt hij zelfs geen letter.


Lowe haalt vooral graag herinneringen op aan zijn begintijd als acteur. Dat zijn mooie verhalen. Hij groeide op in Dayton, Ohio, maar verhuisde als tiener met zijn inmiddels gescheiden moeder naar Malibu in Californië. Daar hing hij onder meer rond met Emilio Estevez, Charlie Sheen en Sean Penn - alle drie nog aan het begin van hun carrière. Later voegde ook Tom Cruise zich bij de vriendenclub; ze zouden vaak moeten vechten om dezelfde rollen.


Charlie Sheen, zo schrijft Lowe in zijn boek, was op de middelbare school al een vreemde snuiter. Hij droeg soms een kogelvrij vest onder zijn kleren en geloofde in samenzweringen. Sheen wilde geen acteur worden, maar topsporter; ook Sean Penn twijfelde over zijn roeping. Tom Cruise daarentegen was de vleesgeworden ambitie, vol energie, ongekende focus, concentratievermogen en gedrevenheid.


Ook Lowe komt in het boek naar voren als zeker van zijn zaak. Hij volgde geen acteeropleiding, maar rolde in het vak door de juiste mensen te leren kennen en zich er vol overtuiging in te storten. Ondanks die bevlogenheid klinkt onzekerheid door over zijn talent. Dat hij bij de première van The Outsiders in 1983 merkte dat de meeste van zijn scènes uit de film waren geknipt, was een aanslag op zijn zelfvertrouwen - lange tijd dacht hij dat hij het had verprutst.


Lowe was altijd meer de mooie jongen dan dat hij te boek stond als goed acteur. Zelfs op het toppunt van zijn roem draaide het in de pers meer om zijn uiterlijk en bekende vriendinnen - Nastassja Kinski, Demi Moore, prinses Stéphanie van Monaco en vele anderen - dan om zijn werk.


Dat zit hem nog steeds dwars, al constateert hij niet onterecht: 'Het slaat nergens op om te verwachten dat iemand een 19-jarige jongen met zo'n knap gezicht serieus neemt.'


Het goed geschreven boek (Lowe beweert geen ghostwriter te hebben gehad) is geen afrekening, en dat is een verademing. Veel memoires van beroemdheden zijn stiekem bedoeld om misstanden recht te zetten, gelijk te halen en in een goed blaadje te komen, maar Lowe lijkt zich daarvan bewust. Zijn toon is laconiek, zelfverzekerd maar ook vol zelfspot; hij wint de lezer voor zich door zich niet beter voor te doen dan hij is.


Of toch wel? Na verloop van tijd begint het te wringen. Nadat hij is afgekickt van zijn alcoholverslaving, is Lowe plotseling wel heel braaf geworden. Naarmate het boek vordert, laat hij de sterke verhalen achter zich en draait het steeds meer om zijn bijzondere kwaliteiten. En wanneer hij uitlegt waarom hij al na een paar seizoenen de succesvolle televisieserie The West Wing verliet - terwijl hij daarmee juist zo'n fraaie, kortdurende comeback maakte - blijken er ineens toch nog een paar oude rekeningen te vereffenen.


Uiteindelijk draait Stories I Only Tell My Friends natuurlijk wel degelijk om de marketing van het merk Rob Lowe. Het boek doet vermoeden dat de acteur een carrière in de politiek ambieert - de verwijzingen naar zijn politieke interesse zijn talrijk. Dat hij die zelfpromotie zo onderhoudend en slim weet te verpakken, is een knappe prestatie.


Rob Lowe - Stories I Only Tell My Friends. 308 pagina's, Bantam Press UK, ISBN 9780593067260, € 19,99.


Filmografie

The Outsiders (Francis Ford Coppola, 1983)

The Hotel New Hampshire (Tony Richardson, 1983)

St. Elmo's Fire (Joel Schumacher, 1985)

About Last Night (Edward Zwick, 1986)

Bad Influence (Curtis Hanson, 1990)

Wayne's World (Penelope Spheeris, 1992)

Austin Powers: The Spy Who Shagged Me (Jay Roach, 1999)

The West Wing (TV-serie, 1999-2006)

Thank You for Smoking (Jason Reitman, 2005)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden