Mooi werk

Het Amsterdamse hostessbureau Models at Work is gespecialiseerd in het verhuren van mooie meiden en jongens voor de entourage op evenementen en feesten. Aanvankelijk alleen voor mode- en vastgoedbedrijven. Nu zie je ze ook bij volksbier en zakenblad. 'Ik zie mezelf vaak terug op internet.'

'Schoonheid is een keuze', zegt Myrthe van Pelt (31), hoofd boekingen bij Models at Work, Nederlands grootste uitzendbureau voor mooie jongens en meisjes. 'Je denkt toch niet dat ik er zó uitzie als ik 's ochtends uit mijn bed stap?'


Myrthe staat in het aquarium van Artis, dat op een regenachtige novemberavond is afgehuurd door het zakenblad Quote. Dat presenteert zijn belangrijkste editie van het jaar: de Quote 500 van rijkste Nederlanders. Het gebeurt in de bekende Quote-stijl: met Ferrari's voor de deur, gouden lopers, oesters en champagne. En met veel langbenige modelachtige meisjes in korte designerjurkjes.


Het is geen toeval dat er vanavond zoveel eye candy in het aquarium rondloopt. Het is evenmin toevallig dat de aanwezige schonen allemaal lang zijn en allemaal op dezelfde manier paraderen. De dames zijn in de weken voorafgaand aan het evenement door de redactie van het zakenblad gekozen uit het databestand van Models at Work. Daarbij is gekeken naar hun lengte, haarkleur en verschijning. En naar het geheel. Zijn ze even groot? Hebben ze dezelfde uitstraling?


'Je zult bij Models at Work geen hostess met overgewicht aantreffen. Of een meisje dat haar haren of nagels slecht verzorgt, of een verkeerde bh heeft aangetrokken', zegt Van Pelt. 'Dat zou bij zo'n evenement toch jammer zijn. Quote zoekt een bepaald soort meisjes. Ze willen zeker weten dat die er perfect uitzien. Daar zorgen wij voor.'


Wekelijks melden zich honderden jongens en meisjes bij het uitzendbureau. Ze dromen van een carrière als model, of komen af op de relatief hoge uurtarieven die het bedrijf biedt. Wie werkt voor Models at Work krijgt tussen de 15 en 20 euro per uur, plus extra's. Dat is ruim twee keer zoveel als wat andere hostessbureaus betalen. Van Pelt kiest maandelijks ongeveer tien modellen uit de aanmeldingen; de rest wimpelt ze af. Zo houdt ze het bestand van zevenhonderd twintigers op peil.


Vanzelfsprekend staan in het bestand alleen maar bijzondere mensen, zegt ze. Maar dat is niet het enige. 'We sturen ze niet alleen maar de catwalk op, maar we zetten ze echt aan het werk. De jongens en meisjes moeten behalve mooi ook slim en vlot zijn, communicatief, en een dienblad kunnen vasthouden, of een avond in de kou gasten kunnen verwelkomen.'


Mooi moet, maar wild wordt het nooit bij het bureau. 'We willen een sexy bedrijf zijn', zegt Van Pelt. 'Het moet voor klanten spannend zijn om met ons te werken. We kunnen alles organiseren, ook acts in bikini of met sexy danseressen. Maar er zijn duidelijke regels. De modellen mogen niet drinken of roken op een feest, niet met hun mobiele telefoon spelen, niet na afloop blijven plakken en ook geen goody bags mee naar huis nemen. Daar zijn we streng op. Vroeger werd er nog wel een glaasje gedronken tijdens een evenement, maar daar zijn we van teruggekomen.'


Om er zeker van te zijn dat er geen ranzigheid wordt verwacht van de modellen, worden alle verzoeken gecontroleerd. 'Het moet wel over werk gaan. Een boeking van zeven meiden op een hotelkamer, zonder duidelijk plan - dat doen we dus niet. Klanten moeten bovendien aanbetalen, en met ons hun plannen bespreken. Zo filteren we de bijbedoelingen eruit.'


'Wij zijn allemaal zelfstandig, open, positief en hoger opgeleid.' Zo vat de 21-jarige Natalja Laurey het samen. Ze hoorde twee jaar geleden van een vriendin over het modellenbureau, stuurde haar foto in, en kon direct beginnen. Twee à drie keer per week wordt ze ingehuurd voor feesten, bedrijfsgebeurtenissen, beurzen, bruiloften en media-evenementen.


Natalja vindt zichzelf een geluksvogel. De derdejaars student culturele antropologie is lang, donkerblond en is gewend geraakt aan de aandacht die haar werk en haar uiterlijk met zich meebrengen. 'Ik zie mijzelf vaak terug op internet. Dan sta ik opeens in een jurkje op de foto naast wildvreemde mensen. Of ik word gebeld: je was weer op tv. Als kind droomde ik van dit soort glamour. Het voelt niet als werk, maar als een verkleedpartijtje waarvoor ik betaald krijg. Het geeft een gevoel van kracht om met een groep modellen bij een bedrijf binnen te stappen om een evenement aan te kleden. Het is grappig dat onderweg de loodgieters naar ons toeteren, maar het is meer dan dat. Onze persoonlijkheden zijn op elkaar gaan lijken. Als we naar een evenement gaan, dan worden we als het ware één. Eén groep. Eén gezicht. Eén model.'


De mooiste klus die model Gwen Klous (24, afgestudeerd aan het Amsterdam Fashion Institute) ooit deed, begon dit voorjaar met een sms'je van Van Pelt: 'Wil je werken op een vette buitenlandse booking aan de Middellandse Zee?'


'Toen enkele dagen later bij de casting Anouk Smulders als wedding planner aanschoof, begon bij Gwen iets te dagen. Zou dit gaan over dat ene huwelijk dat al maanden rondzong in de bladen? Zou zij in een privéjet naar Italië mogen, mee met de schare bekende Nederlanders? Daarvoor wilde ze best de webwinkel in Scandinavische modeaccessoires, die ze kort daarvoor had opgericht, een paar dagen alleen laten.


'Ik moest meedoen aan een soort Idols', zegt Gwen. 'In een paar ronden werden de modellen uitgekozen die geschikt waren om te werken op de bruiloft van het jaar.' Het ging inderdaad om het trouwfeest van voetbalinternational Wesley Sneijder en presentatrice Yolanthe Cabau van Kasbergen. Gwen kwam in de laatste ronde en moest in een gesprek met de wedding planners uitleggen waarom juist zij mee moest als gastvrouw en versiering van het Italiaanse kasteel waar Wes en Yo elkaar het ja-woord zouden geven. Ze had vooral over haar servicegerichtheid gesproken - net als de andere kandidaten overigens.


Ze was het geworden, maar moest haar blijdschap voor zich houden. Ze kreeg een spreekverbod en werd twee maanden later op een donderdagochtend op Schiphol verwacht. Ze vloog naar Noord-Italië en werkte in het kasteel waar het huwelijk plaatsvond vier dagen aan een stuk door.


De modellen kwamen handen te kort. Ze haalden de ouders, vrienden en familie van het vliegveld, paradeerden in steeds wisselende outfits en serveerden het pas getrouwde stel ontbijt op bed. Voor Gwen en de andere modellen waren vrachtwagens vol kleren en accessoires naar Toscane gereden.


Gwen zag de Nederlandse pers in Toscane op de daken liggen, camera's in de aanslag. Ze las achteraf de waanzinnigste verhalen over het huwelijk, waar grote Amerikaanse popsterren zouden hebben opgetreden. 'Dat was onzin. Er waren heus niet alleen rijke of beroemde mensen. De optredens werden bijvoorbeeld gewoon door Nederlandse artiesten verzorgd. Ik heb de vrienden en familie van Wesley begeleid vanuit Utrecht. Die stapten uit de bus bij het kasteel en hadden nog nooit zo veel luxe bij elkaar gezien. Ik ook niet trouwens.'


Waren het tien jaar geleden nog vooral modebedrijven, parfummerken of vastgoedondernemers die met mooie mensen pronkten, inmiddels is het ook in de rest van het bedrijfsleven geen decadente gekkigheid meer. Er zijn weinig grote bedrijven die de afgelopen jaren geen feest of evenement hebben aangekleed met ingehuurde mooie jongens en meisjes. De markt is inmiddels zo gegroeid dat er plaats is voor meerdere concurrerende bureaus met een vergelijkbaar concept. Het inhuren van schoonheid is daarmee gedemocratiseerd.


Maartje van der Hoeven - ook nu nog het gezicht van het bedrijf - richtte Models at Work in 2003 op. Het eerste gespecialiseerde mooiemensenbureau van Nederland houdt kantoor in de Jordaan in Amsterdam, en bedient gevestigde namen als l'Oréal, Nestlé, Aegon, het Wereld Natuur Fonds en feestorganisator ID&T. Een echte grootafnemer is bierproducent Heineken, dat bij allerhande promotiecampagnes modellen inzet.


'Wij doen dat niet alleen omdat aantrekkelijke dames de feestvreugde verhogen', zegt Marc Scholten, senior brandmanager van Amstel, het horecabier van Heineken. 'Het gaat verder dan dat. De modellen spelen een belangrijke rol bij de klantenbinding.' De tijd dat bierdrinkers genoegen namen met glossy advertenties en reclamespotjes is in de ogen van de bierbrouwer voorbij. Consumenten en kroegbazen moeten een band opbouwen met hun bier - en die band wordt gesmeed op feelgood-evenementen. Zo zijn de modellen prominent aanwezig op het feest ter ere van 140 jaar Amstel Bier in de Amsterdamse Westergasfabriek.


De ruimte is omgebouwd tot een marktplein, met in alle hoeken oud-Hollandse cafés waar Amstel wordt geschonken. Er wordt opgetreden door bekende artiesten, er worden oud-wielrenners en bekende voetballers geëerd, en zanger Xander de Buisonjé praat in een show de geschiedenis van het biermerk aan elkaar.


Bij de ingang van de zaal staan twee werkmodellen, in jurken gemaakt van bierviltjes. Bij de jassen, de bars en de afdeling bitterballen gaan de modellen verkleed als Amstel-ballerina's, met strakke topjes en rokjes in de vorm van bierviltjes. Voorafgaand aan het evenement zijn ze backstage urenlang gestyled, opgemaakt en aangekleed.


'De meiden zijn onze visitekaartjes', zegt Amstel-marketeer Scholten, die economische psychologie heeft gestudeerd. 'Wij hebben bewust gekozen voor een diverse groep dames. Een blonde, een donkere, een lange, eentje met krullen. Ze moeten niet te eenvormig zijn. Dat zijn onze klanten ook niet. En ze moeten ouder zijn dan 21. Dat vereist de Code voor Alcoholhoudende dranken: je mag geen jongeren gebruiken om bier aan te prijzen, ook niet tijdens zo'n evenement.'


Het is moeilijk te zeggen of de kroegbazen zich realiseren dat ze in een uitgekiend marketingconcept rondlopen, maar ze vermaken zich goed. Na drie biertjes besluit de eerste aanwezige dat hij wel eens met zo'n mooi Amstel-meisje op de foto wil, en driekwart liter later is er bijna geen gast die zich niet met een of meer ballerina's laat vereeuwigen.


Een uitzondering is Annet, jarenlang barvrouw bij Swingcafé 't Noord in het Noord-Hollandse Schagen. Ze is meegegaan naar het feest met de Heineken-vertegenwoordiger uit haar regio, maar ze moet niets hebben van de meisjes in balletjurkjes waar haar collega's zo vol van zijn. Seksistisch vindt ze het, zoals de meiden zijn aangekleed. Ze is lang genoeg horecavrouw om te weten dat mooie meisjes goed zijn voor de bieromzet: mannen blijven langer en drinken meer. Maar dit is toch nep? Amstel was toch het bier van het volk? Wat heeft dat te maken met dit soort meiden, vraagt ze zich af. 'Hijs ze in een goeie spijkerbroek, en laat ze eerlijk meedrinken', zegt Annet. 'Dat moeilijke gedoe, wie zit daar nou op te wachten?'


Dit soort kritiek horen ze bij Models at Work zelden, zegt Van Pelt. 'Ik doe dit werk nu drie jaar en ik zie de kracht van wat wij doen. Mensen worden graag geholpen door verzorgde, prettige modellen. Ja, voor schoonheid kun je kiezen. Als mens, maar ook als bedrijf.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden