Column

'Mooi hoor, die opleving van het gevoel. Bedankt Marco. Bedankt Ronald'

Heerlijk, die opborrelende gevoelskwesties. Laat het een trend zijn, laat het even duren in de wereld van geld en ratio, schrijft voetbalverslaggever van de Volkskrant Willem Vissers. 'Wie weet wat het oplevert, die golf van gevoel.'

OPINIE - Willem Vissers
(VLNR) Technisch directeur Marcel Brands, trainer Phillip Cocu en algemeen directeur Tiny Sanders tijdens de nieuwjaarsreceptie van de voetbalclub PSV. Beeld anp
(VLNR) Technisch directeur Marcel Brands, trainer Phillip Cocu en algemeen directeur Tiny Sanders tijdens de nieuwjaarsreceptie van de voetbalclub PSV.Beeld anp

Het gevoel nam even plaats in de vipbox van het voetbal. Ja, het gevoel van Marco van Basten en Ronald Koeman kroop afgelopen week diep de krantenkolommen in. Ze stoppen na het seizoen als trainer van Heerenveen en Feyenoord, simpelweg omdat ze voelen dat stoppen het beste voor ze is. Na de vragenuurtjes lieten ze vleugjes mysterie betijen. Gevoel valt niet tot twee cijfers achter de komma te verklaren.

Heerlijk, die opborrelende gevoelskwesties. Laat het een trend zijn, laat het even duren in de wereld van geld en ratio. Wie weet wat het oplevert, die golf van gevoel. Stel dat ze bij de FIFA hun gevoel voor realiteit hervinden en terugkeren van hun dwaling het WK van 2022 in Qatar te houden. Stel. Een WK hoort thuis in een land dat van voetbal houdt, waar gevoel is voor voetbal.

Nee, natuurlijk gebeurt dat niet bij de geldmachine FIFA, maar het zou al mooi zijn als Blatter en co hun gevoel aanspreken en zich even in stilte schamen over het verkopen van hun ziel aan de oliedollar, alvorens ze een plas doen en alles laten zoals het was.

Misschien dat bij directeur Tiny Sanders van PSV het gevoel opwelt dat het verkwanselen van clubwaarden uiteindelijk zwaarder weegt dan de speurtocht naar de klokkenluider van een onwelgevallig rapportje over clubcultuur. En mogelijk begint bij technisch manager Marcel Brands het gevoel te knagen dat hij zeker zo nadrukkelijk faalt als zijn trainer of wie dan ook in de selectie.

Mislukt seizoen
Brands. Veel gekocht, veel verkocht, geen succes, na ruim drieënhalf jaar in Eindhoven. Opbouwtrainer Rutten ontslagen. Prestatietrainer Advocaat gefrustreerd geraakt. Aanvoerder Van Bommel afgezwaaid, zonder bevrediging. Vervolgens van routine rigoureus overgestapt naar de prilste jeugd, met als gevolg een totaal mislukt seizoen met een dolende, op hol geslagen ploeg die, behalve bij de eigen supportersschare, vooral medelijden opwekt.

Brands stelde met Cocu een badmeester aan die zelf net de diploma's op zijn broekje had gespeld. Die badmeester zag hoe zijn jongens vol bravoure uit het pierenbad stapten, om vervolgens na een verkwikkende duik langzaam te verzuipen in het diepe. Cocu heeft vergeefs kurkjes toegeworpen. Hij lijdt, terwijl de uitbaters van het zwembad wegkruipen.

Samentrekking van woede en radeloosheid
Een camera ving het gezicht van Cocu door het plexiglas van de dug-out, terwijl de afgang tegen RKC in Waalwijk zich voltrok. Dat gezicht was geen uitdrukking van wanhoop meer, maar een samentrekking van woede en radeloosheid. Als er al één gevoel uit viel te destilleren, was dat: wegwezen hier. Op het veld draaide beoogd sterspeler Maher zijn verplichte middenveldloopjes. Gevoelloos. Zijn gevoel van honger en nederigheid is ingeruild voor kritiekloosheid over zijn spel en apathie.

Ja, overal is het voetbal op zoek naar het ware gevoel, het gevoel dat helpt bij het nemen van de juiste beslissing. Het gevoel bijvoorbeeld dat jonge voetballers kan behoeden voor desastreuze stappen in hun loopbaan. Tot Luuk de Jong en Bas Dost toe; ze zijn verworden van trotse prijsschutters in de eredivisie tot dertien-in-een-dozijn-aanvallers, bijna willekeurige nummers op koopjeslijsten van buitenlandse subtoppers.

Misschien dat directeuren nog eens drie keer nadenken als ze met kunstgrasboeren rond de tafel zitten, in onderhandelingen over weer een rubberen veld van een betaalde club.

Dat ze eerst even een stoel in de middencirkel zetten en het gras ruiken. Wie weet, helpt het hun besluit heroverwegen.

Mooi hoor, die opleving van het gevoel. Bedankt Marco. Bedankt Ronald.

Willem Vissers is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Reageren? ruimteoplinks@volkskrant.nl
Twitter @vkwillemvissers

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden