Monumentale compilatie van souldiva Staton

Met de prachtigste heruitgaven zijn de soulliefhebbers de laatste jaren bediend, maar van zangeres Candi Staton hoorde niemand meer. Dat is veranderd met een schitterende soulcompilatie op een Londens label....

De cd ziet er wat onooglijk uit. Lelijke zwartwit-foto van dame met afrokapsel afgedrukt op kitscherig oranjebruin. Niet echt iets dat je nieuwgierigheid wekt. Aan de zijkant zie je door het plastic in vergulde hartjes de letters van haar naam: Candi Staton. Toch maar even kijken. De soulzangeres heeft immers de afgelopen vijfentwintig jaar meer dan twintig albums uitgebracht. En die eerste drie, opgenomen voor FAME in MuscleShoals, Alabama, zo schrijft de soulgeschiedenis, die zijn legendarisch.

Alleen: die zie je nooit in de bakken, noch tweedehands, noch als heruitgave op cd. Wat je van Staton aantreft in de platenzaken zijn hooguitwat latere gospelplaten (ja, Staton is al twee decennia in de Here) of haar overigens erg sterke disco-plaat Young Hearts Run Free uit 1976. En misschien dan nog die niksige compilatie van een jaar of tien terug waarop ze haar gospel combineert met disco, een stijl die ze tot vandaag de dag een warm hart toedraagt en ook een naam gegeven heeft: gosco. Dat woord is eigenlijk al erg genoeg.

Waar soulliefhebbers de laatste jaren zijn bediend met de prachtigste heruitgaven van bekende en minder bekende grootheden van Otis Redding, Sam Cooke, Al Green, Aretha Franklin, Ann Peebles en James Carr, was het wachten nog altijd op een Candi Staton-cd met werk dat zij opnam tussen 1969 en 1973 met de onovertroffen huisband van de FAME studio's onder leiding van producer en labelbaas Rick Hall.

Want hoe kan het dat zo veel soulplaten die in diezelfde studio werden opgenomen door iemand als Aretha Franklin of de echtgenoot van Staton, Clarence Carter (van de hit Patches) nog altijd zo veel makkelijk vindbaar zijn, hoe komt het dat die platen om de zoveel tijd weer in nieuw jasjes op de cd-markt geslingerd werden, terwijl de magistrale soul met een countrysnik waar Staton op het breukvlak van de jaren zestig en zeventig in excellereerde, onvindbaar bleef?

Domme pech, zo lijkt het. Eind jaren zestig was het piepkleine FAME een distributiedeal met het grotere Atlantic aangegaan. Maar Hall raakte gebrouilleerd met Atlantics bazen en ging op zoek naar een nieuwe distributeur, die hij vond in Capitol, uit Los Angeles.

Waar Atlantic de afgelopen decennia een zeer actief heruitgavebeleid heeft gevoerd, zeker voor wat betreft de soulcatalogus, hield Capitol zich koest. Bovendien bleek Hall ook niet de gemakkelijkste. Want, vertelde Staton vorige maand in een vraaggesprek met de Britse Independent, geen van de verzoeken aan Hall voor de heruitgave van een of meerdere liedjes van Staton zijn gehonoreerd.

In 1986 maakte hij blijkbaar een uitzondering toen het Britse Stateside zeven liedjes van Staton bij hem kon lospeuteren, waarmee in elk geval een hele plaatkant gevuld werd. De andere helft van deze lp, Tell It Like It Is, kwam voor rekening van de ook al prachtig zingende southern soul belle Bettye Swann.

Eindelijk konden we toen kennismaken met liedjes als I'm Just A Prisoner (of your good lovin') en I'd Rather Be An Old Man's Sweetheart (Than A Young Man's Fool), maar meer dan die zeven liedjes zat er niet in.

Tot nu dan, want het Londense, met geld van Blurs Damon Albarn opgezette Honest Jons label is het gelukt maar liefst zesentwintig liedjes van Candi Staton uit haar topjaren bij elkaar te zetten op cd. Het blijkt een traktatie van de eerste orde, want Staton deed in haar gloriejaren nauwelijks onder voor Aretha Franklin, Etta James of Ann Peebles.

Haar stem klonk vol, rauw en gepassioneerd. Naar verluidt liet Hall haar de liedjes zo vaak zingen dat ze er schor van werd, precies zoals de producer haar graag hoorde. Bovendien bleek Staton als geen ander in staat de koppeling tussen country en soul (ooit in gang gezet door Ray Charles' album Modern Sounds In

Country And Western) te verwezenlijken.

Zo is haar bewerking van Stand By Your Man, voorzien van een van Ben E Kings Stand By Me geleend ritme meer dan een curiosum, net als haar versie van In The Ghetto. Het leverde haar in 1973 naast een Grammy-nominatie ook een felicitatie van niemand minder dan Elvis Presley zelf op.

Candi Staton is een monumentale soulcompilatie, alleen jammer dat het aan informatie over sessies en bandleden ontbreekt. Is het Spooner Oldham op orgel en horen we daar Jimmy Johnson op gitaar? En van wanneer stammen die opnamen eigenlijk, en hoeveel is er nog blijven liggen? Hall heeft blijkbaar zoveel geld voor deze uitgave bedongen, dat er niks meer over was voor goede annotaties en een verzorgde verpakking.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden