Monsieur Citron

'Er is waarschijnlijk geen domein waarbinnen het geven van bijnamen zo'n vlucht genomen heeft als de sportwereld. Juist in de sport, waar gloriëren en falen zo dicht bij elkaar liggen; waar in korte tijd 'alles' moet worden gegeven om een topprestatie neer te zetten; waar de hele mens op het...

Dit schrijven Ed van Eeden en Peter Nijssen in hun inleiding bij De Kannibaal, de Kromme en Karate Kid - Bijnamen in de sport (Thoth; ¿ 24,50). Voor wie bij de quizzen op dit punt gaat hakkelen: de Kannibaal is Eddy Merckx, de Kromme is Willem van Hanegem en Karate Kid is sinds kort de geuzennaam van Louis van Gaal.

Het boek bevat een fraaie verzameling bijnamen, voorzien van een soms wat melig geschreven uitleg. Eén voorbeeld om de sfeer te proeven. De Franse wielrenner Laurent Fignon heette aanvankelijk 'de Professor', maar die bijnaam veranderde na zijn tweede Tourzege in 'Monsieur Citron'.

'Fignon, renner met pit, had het gevoel dat de pers hem te dicht op de huid kwam en dat er als publiekslieveling van hem verwacht werd dat hij zich immer van zijn zonnigste zijde moest tonen. Van de weeromstuit ontwikkelde de eigengereide coureur zich tot een chagrijnige sportman, die zure en sarcastische commentaren afwisselde met het uitdelen van rake klappen aan perslieden, officials of wielerfans die hem al te zeer belaagden.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden