Money transfer in beklaagdenbankje

'Money transfers' vullen gaatjes in de wereldwijde systemen van betalen via bankrekeningen. Handig, maar duur. Bovendien is money transfer misbruik-gevoelig....

Money transfer is geld verzenden als het heel, heel snel moet. Breng honderd euro naar een 'agent' in het ene land en tien minuten later kan de ontvanger het geld bij een agent in een ander land ophalen - Zambia, Nepal, Peru of waar dan ook, en in lokale valuta.

Het systeem kan een uitkomst zijn voor bijvoorbeeld gestrande of bestolen reizigers. Maar ook voor migranten die hun familie in het land van herkomst geld willen sturen terwijl die familie niet over een bankrekening beschikt.

De snelheid en de penetratiegraad van money transfer worden duur betaald: honderd euro verzenden kost 15 tot 20 euro provisie, driehonderd euro circa 25 euro. Bedragen boven die grens worden verzonden voor provisies van 2 tot 4 procent van het betreffende bedrag.

Money transfer bestaat in allerlei vormen. In Nederland zijn twee grote bedrijven met een wereldwijd netwerk actief: Western Union, met de 540 postkantoren als agent, en MoneyGram, dat de Grenswisselkantoren (GWK's) als agent heeft. Deze twee aanbieders verschillen in hun tarieven gemiddeld niet van elkaar.

Daarnaast bestaan er in de grote steden enkele tientallen kleinere transactiekantoortjes die vaak maar enkele landen of zelfs maar een enkele regio van een land vanuit Nederland bedienen. Het zijn de reisbureaus, de belwinkels en andere middenstanders 'op de hoek' die met money transfer als nevenactiviteit een vaste klantenkring bedienen met een veelal zelf opgezet netwerkje. Hun prijzen zijn naar verluidt zeer hoog.

Money transfer kwam na de aanslagen van 11 september met stip binnen in de hitparade van verdachte financiële instrumenten die door terroristische netwerken zouden worden misbruikt. Het principe van money transfer leent zich immers prima voor witwasserij; geld kan in andere valuta gewisseld worden zonder enig papieren spoor na te laten . Iedereen kan en mag een geldbedrag versturen en ontvangen en voor kleinere bedragen is identificatie daarbij niet nodig. Het goede antwoord op een testvraag - vooraf tussen zender en ontvanger kortgesloten - is dan voldoende om het geld in handen te krijgen.

Maar ook voor 11 september stonden moneytransferkantoren al in de belangstelling van allerlei opsporings- en toezichthoudende instanties. Het heeft de afgelopen jaren geleid tot steeds striktere regels rond de identificatie en meldingen bij money transfers, en steeds meer uitwisseling van informatie tussen politie, justitie en het ministerie van Financiën.

Met de Wet inzake de geldtransactiekantoren (Wgt), die op dit moment bij de Eerste Kamer op behandeling wacht, gaat het toezicht op onder andere money transfer een volgende fase in. Wordt de wet aangenomen, dan kan de toezichthouder, De Nederlandsche Bank, ook eisen gaan stellen aan de administratieve organisatie van moneytransferkantoren, kan DNB beter de betrouwbaarheid van de betrokken bestuurders beoordelen en komt er de mogelijkheid om direct boetes en andere dwangmiddelen toe te passen als niet aan de eisen wordt voldaan. DNB controleert dit door elk kwartaal de kantoren met een bezoekje te vereren.

Volgens Pete Ziverts van Western Union in Europa zal de klant niets merken van dit strengere toezicht. 'Voor de grote moneytransferbedrijven geldt dat wij in ons streven om misbruik te voorkomen al jarenlang vooruitlopen op welke wetgeving dan ook.' Wel nieuw voor Western Union is het checken van de namen bij elke transactie met de lijsten van terroristische organisaties en van terrorisme verdachte personen.

Het strengere toezicht lijkt vooral de kleinere transactiekantoren te 'treffen'. Het is de vraag of zij hun financiële diensten kunnen blijven aanbieden. Het DNB-toezicht moet door kantoren zelf betaald worden, en de kosten daarvan bedragen volgens een schatting in de toelichting bij het wetsvoorstel zo'n achtduizend euro per kantoor per jaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden