Mohammed

Geen braver, degelijker buurt dan de mijne. Keurige rijtjeshuizen bewoond door keurige mensen. Ze zetten hun buitenboel en tuinhekjes eigenhandig strak in de verf, letten op elkaars kinders, regelen zonder trammelant de schade van een uit de bocht gevlogen fietsertje en zetten hun bruine of groene bak keurig op tijd...

En op zondag is er rust. Zelden verstoord door het gedreun van een boormachine of het gekletter van een autowasbeurt. Eén keer scheuren lawaaierige jongeren 's nachts door onze straat. En passant trappen ze er wat autospiegeltjes af. De gedeelde smart bevordert de saamhorigheid.

Alles is hier prettig binnen handbereik: een keurige school, de zaterdagse markt in het centrum op loopafstand, bushaltes om de hoek en het station en de sportvelden op minder dan 10 minuten fietsen.

En als klap op de vuurpijl: een rijtje winkels. Een warme bakker, een goede slager, een dure damesmodezaak, een kapper, een uitzendbureau, drie eethuisjes, een piepklein melkzaakje en een groentenboer. Zo is het geen wonder dat áls er al eens een huis te koop staat, dat binnen twee dagen een nieuwe eigenaar heeft.

Toch is er een probleempje. Wij kopen het liefst zo goedkoop mogelijk en dus niet altijd bij de winkels om de hoek. En zo verdween de groentenman na 30 jaar, stopte het kleine melkwinkeltje, hield de bloemenwinkel het maar één jaar uit en verhuisde het uitzendbureau. Kaal en droevig staren de lege zaken ons aan. Onze eigen schuld.

Tot er ineens verbouwd en opnieuw ingericht wordt. We zijn benieuwd wat er zal komen. Op een zaterdag is het zover. Mohammed opent zijn islamitische slagerij. Naast vlees verkoopt hij groente, fruit, frisdrank, Marokkaanse broden, koffie, thee en alles wat je voor je dagelijkse leven nodig hebt. Goed en zeer goedkoop.

Een geweldige aanwinst. Na een aarzelende start zie ik steeds meer buurtbewoners in zijn zaak. Maar ook veel niet. Want sinds Mohammed blijkt onze keurige buurt ineens te bestaan uit twee soorten mensen: zij die nu zeker weten dat de buurt hard achteruit gaat en zij die Mohammed een kans geven. Met tassen vol boodschappen-van-Mohammed spreekt een buurman mij aan over de verloedering die zijn zaak teweeg brengt. Lege dozen staan niet op de juiste plek en de achteringang van zijn zaak wordt gebruikt om grote bestellingen aan te pakken. Dat geeft overlast. Dat zijn we niet gewend. Tweespalt in de wijk.

Boven dit alles staat Mohammed zelf: de aardigste jongen die je kan bedenken, die iedere klant vriendelijk te woord staat, en altijd afrondt naar beneden. En zo redt hij het wel. Zelfs in onze buurt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden