Moet mijn zoon per se Piet Pieters heten?

Mijn vriend en ik zijn drie jaar bij elkaar en ik ben zwanger. Wij weten niet of het een jongen of een meisje wordt. Uit een vorige relatie heb ik twee pubers en die dragen mijn achternaam. Mijn vriend heeft tien jaar geleden op het sterfbed van zijn vader beloofd dat hij een zoon zijn vaders naam zou geven. Moet ik mij daar naar schikken? Nagedachtenis is mooi, maar het gaat bij ons om een voor- én achternaam van het type: Piet Pieters.

Lange doopnaam

Neem een ouderwets lange doopnaam en eer uw overleden schoonvader in een van de namen. Maak er dan een nieuwe, dubbele, roepnaam van. Deden mijn ouders destijds ook, scheelt scheve gezichten. Het woordbeeld is chic: Johannes Wilhelmus Jozef Vosmeer.
Roepnaam: Jan-Willem. (47), Amsterdam.

Authentiek

Natuurlijk moet het Piet Pieters worden. Een prachtige authentieke naam: Piet, mooier is er niet. Hij is toch de zoon van Piet of niet? Leve Jan Jansen, Gerrit Gerrits, Hans Hansen, Dirk Dirks, Rick Ricksen, Johan Johansen en Hendrik Hendriks!
Taco ten Dam (64), Diemen

Iedereen blij

Ook ik kreeg te maken met een naamtraditie van mijn toenmalige vriend. Als het een jongen was, zou hij als eerstgeborene Frans heten. Ik had niets met die naam, maar wilde de traditie eren. We hebben het toen zo opgelost: op de kaart stond: 'Geboren is Frans en we noemen hem Koen'. Iedereen blij.
Marlies Maas Geesteranus (49), Utrecht

Lekker belangrijk

Dit probleem had ik 25 jaar geleden ook. Ik wilde mijn zoon Jan noemen, maar gezien de achternaam van mijn partner (Jansen) leek deze combi een naam op te leveren die een baas zou opgeven bij een motel als hij een paar uurtjes zou willen doorbrengen met zijn secretaresse. Ik heb na lang piekeren een originele naam bedacht. Net als vele anderen, zo bleek later, want die naam stond dat jaar bovenaan op het lijstje van favoriete jongensnamen. Ik dacht achteraf: lekker belangrijk. Wat is er mis met Piet?
Martje Verhagen (61), Den Haag

Uw achternaam

Toen mijn dochter veertien jaar geleden werd geboren, had mijn partner al twee dochters met zijn achternaam. Hij gaf mij de keuze. We besloten onze dochter zijn achternaam te geven, zodat zij altijd het gevoel zou hebben dat haar halfzussen echt familie zijn. Als tweede naam gaven we een afgeleide van de naam van mijn moeder - Wil werd Willemijn - zodat ook mijn familie in de naam terugkwam. Mijn dochter en haar oma zijn mij daar dankbaar voor.
Miriam de Bondt (52), Rotterdam

IJsbrand

Mijn vrouw wilde mijn achternaam niet, omdat ik De Vries heet. Maar toen ze zwanger was van ons tweede kind, bekokstoofde ze samen met ons eerste kind de naam voor de tweede: IJsbrand. Dat vonden ze leuk. IJs, brand en vries. Een geslaagde combinatie. Ik had niets in te brengen en aldus geschiedde. Hij heet IJsbrand de Vries. Ik heb me daarbij neergelegd.
Andries de Vries (47), Lelystad

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden