Moet je kijken wat voor een onbeheerste gek Samsom is

Eigen dynamiek

Na lezing gaat mijn Telegraaf altijd naar de buren, maar het nummer van 4 december was een bewaarexemplaar. De eerste drie pagina's waren helemaal voor Diederik Samsom ingeruimd, die in gesprek met verslaggevers heel erg 'over de rooie' moest zijn gegaan, in een 'woeste tirade' zijn uitgebarsten; de 'greep op zichzelf' definitief kwijt.

Ik heb het stuk een paar keer gelezen, maar anders dan in koppen en bijschriften kon ik de woede de PvdA-leider niet goed vinden. Samsom zei dingen als: 'Kom op!' en: 'Ik ga elke dag naar mijn werk om het land béter te maken!' Hoewel dat misschien wat pathetisch klonk, kon je er moeilijk iets anders dan een stemverheffing in zien.

Eigenlijk is het klassiek pestgedrag. Maanden achtereen schrijf je bijna dagelijks dat de PvdA 'gevaarlijk', 'eng' en 'walgelijk' is, de leider 'zwak' en 'slecht', en als het onderwerp dan eindelijk iets terug durft te zeggen, ga je met zijn allen roepen en wijzen: 'Zie je wel! Zeiden we toch! Moet je kijken wat voor een onbeheerste gek het is!'

De volgende dag schreven Volkskrant-verslaggevers ook een flink stuk over de boze Samsom uit De Telegraaf. Ze hadden hem zelf ook weleens boos gezien, maar dat toen niet opgeschreven. Daar waren destijds misschien wel argumenten voor, maar nu De Telegraaf het voorbeeld had gegeven, telden die niet meer.

Nieuws is wat je er zelf van maakt, maar wordt wel vaak door zichzelf gelegitimeerd. Als iets eenmaal in de krant staat, is het werkelijkheid en zal iedereen erover schrijven, verwijzend naar elkaar. Afgelopen dinsdag analyseerde Paul Jansen in De Telegraaf de emotionele huishouding van de 'Dolle Samsom', waarbij hij op zijn beurt weer naar de Volkskrant terugverwees. Twee kranten, elkaars bronnen en bewijs.

Het is een vreemd verschijnsel, dat door betrokkenen zelf wel een 'eigen dynamiek' wordt genoemd, die het nieuws volgens hen soms ineens kan krijgen. Het is een mooie term, die suggereert dat het nieuws soms plotseling zelfvoorzienend wordt en zich vervolgens zelfstandig voortbeweegt, door geen mensenhand nog te beteugelen.

Voor eigen dynamiek heb je normaal gesproken minstens twee verslaggevers nodig, maar er zijn er ook al die het in hun eentje kunnen, zoals de man die met camera en microfoon achter Wilders aanrende, terwijl hij ons zei: 'Dit is niet goed, hoor. Nu maakt hij er alweer een mediaspektakel van!'

Zelf zei Samsom na de Telegraafproductie: 'Ja, ik was boos.' En: 'Je moet nooit tegen media ingaan.' Ik vroeg me af waarom hij zoiets zou zeggen, tot ik me realiseerde dat je tegen pesten nu eenmaal niets kunt doen - voor een pester is elke reactie een beloning. Op 3 december verhief Samsom zijn stem wel - in De Telegraaf hadden de mensen er nog dagenlang genot van: 'Heerlijk!'

Wonderlijk eigenlijk dat nog nooit in de recente parlementaire geschiedenis, ergens in een hoekje van het Binnenhof, een dynamische verslaggever is teruggevonden met zijn eigen opnameapparaatje in zijn reet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.