Moet een schrijver weer uitzicht bieden?

'Het is nog altijd een wijd verbreide opvatting dat een schrijver uitzicht moet bieden. Ik zie dat niet in. Is dat speciaal mijn taak? Laat ze een spionnetje kopen, de zwetsers.' Zo reageerde Gerard Reve doeltreffend op de critici die zijn debuut De avonden (1947) verwierpen vanwege de somberheid.


Hoog tijd deze verstandige woorden weer eens aan te halen, nu in het cultureel tijdschrift Ons Erfdeel recensent Sebastiaan Kort de twee jongste boeken van Dimitri Verhulst attaqueert met precies dat moralisme dat in 1947 al hopeloos uit de tijd was: 'Wat biedt Verhulst ons als literair schrijver aan hoop of suggesties wanneer het over de mensheid gaat? Wat maakt hij behalve afkeer invoelbaar?' Verhulst laat slechts zien hoe mensen de mist in gaan, monkelt Kort. Jammer dat Gerard Reve niet meer leeft.


Vurig is het pleidooi van Matthijs de Ridder voor het werk van Louis Paul Boon, die honderd jaar geleden werd geboren. Boon lééft, merkte De Ridder in 2007 bij een openbare voordracht van diens prozagedicht de kleine eva in de kromme bijlstraat. Die straat was in werkelijkheid de Lange Batterijstraat in Antwerpen. En daar, in de woning van de getroubleerde auteur JMH Berckmans, bleek het gedicht voor een gezelschap van alcoholisten een doorslaand succes. Muisstil waren ze.


Ons Erfdeel: nr. 2.

Ons Erfdeel; 192 pagina's; € 18,-.


ISSN 0030-2651.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden