Moest het Het Dictee dood omdat het leidt tot uitsluiting?

Ik schaam me dood als ik weer eens een hermetische column naar de Volkskrant stuur. Zo'n waterdichte tekst met hier en daar een moeilijk woord stoot de lezer af. Het is daarom een puik besluit van de NPO om het Groot Dictee op te heffen na een klacht van een asielzoeker uit Papoea-Nieuw-Guinea. Kusuga Dabingyaba liet via zijn tolk weten dat hij zich uitgesloten voelde toen hij het programma zag.

Tot zover de ironie.

Het is natuurlijk een godvergeten schande om zo'n kneuterig programmaatje voor de roomblanke lettervreter die ontbijt met Karl Ove Knausgård en Arvo Pärt, zonder enige ruggespraak met Philip de Hakkelaar bij het vullis te zetten.

Ik weet zeker dat een Marcel van Dam-achtige tijdens een vergadering brulde: '70 procent van onze programma's moet gericht zijn op Afro-Nederlanders en poldermoslims. Wilt u de totale diversiteit? Roep mij dan na: dood aan de blanke suprematie van het Dictee!' Waar komt die obsessie toch vandaan? Er is geen Afro-Hollander of poldermoslim die naar de NPO kijkt. Zelfs niet naar een tiendelige documentaire over couscous en roti.

Over white power gesproken: bekijk eens groepsfoto's van de redacties van Pauw, DWDD of de NPO-Kulturkammer. Een braai van de Afrikaner Weerstandsbeweging in Transvaal is diverser.

Misschien moest Het Dictee dood omdat punten scoren en winnen niet meer van deze tijd is en leidt tot uitsluiting. Bovendien begint racisme bij een goede beheersing van de taal. Op de Universiteit van Californië werd een professor een jaar of wat geleden van micro-agressie beschuldigd en voor racist uitgemaakt omdat hij de spelling en de grammatica van papers van zwarte studenten corrigeerde.

Als een asielzoeker of een voetballer de verbuiging van het werkwoord moeilijk vindt, dan wordt de nieuwe regel gewoon: ik hep, hij hep, wij heppen. Nog even en heel Nederland brabbelt het takkietakkie van Regilio Tuur, Boef en Ismail Ilgun.

Maar wat lees ik in de Volkskrant?

'Het Groot Dictee heeft zijn beste tijd gehad', zegt Willemijn Francissen, integraal eindredacteur kennis bij de NTR. 'Er gebeurt veel met taal, bij jongeren, op sociale media. Dat zag je niet terug op tv, het dictee was archaïsch.'

Ik ga stuk, veeg me op! Jongeren kijken nóg minder staatstelevisie dan etnische minderheden en andere diversiteiten. In welk ei onder welke steen woont Willemijn? Als die paar stokoude fans van het Nationale Dictee, Zomergasten en Buitenhof binnenkort gaan hemelen, kan Willemijn het licht uitdoen bij de NPO. Analoge televisie is dood maar het overlijdensbericht is nog niet van de telex in de atoombunkers van het Mediapark gerold.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden