Moeilijke landen

Waarom zou je op vakantie gaan naar een land waar je elke dag het risico loopt op een zenuwinzinking? Jelle Brandt Corstius verwerkte zijn reiservaringen in een gids voor 'moeilijke landen'. Een voorpublicatie.

Wat is een moeilijk land? Ja, wat is een moeilijk land eigenlijk? Als je er bent geweest, dan begrijp je gelijk wat ik bedoel. Als je er nog niet bent geweest, hier enkele voorbeelden van wat je tegenkomt in een moeilijk land:


elke tien seconden hoor je ergens iemand toeteren


elke tien meter zie je een winkel met beltegoed en kleine zakjes haarconditioner


een constante geur van exotische en/of tropische bloemen, sigarettenrook, riool en/of Dettol


zwart water bij het wassen van je gezicht of handen - maakt niet uit hoe vaak je dit per dag doet


minstens één, maar meestal meerdere zenuwinzinkingen per dag


Uitgaande van deze karakteristieken bestrijken moeilijke landen zo'n beetje de hele wereld, op West-Europa, de Verenigde Staten en Australië na dan (België is een twijfelgeval).


Waarom zou ik naar een moeilijk land gaan?


Vergeet alles wat je denkt te weten over vakanties. Als je nog nooit naar een moeilijk land bent geweest: vakantie in een moeilijk land is op geen enkele manier te vergelijken met een vakantie in een makkelijk land. Vakantie vieren in een makkelijk land doe je om uit te rusten, in een moeilijk land om je in te spannen. In een makkelijk land eet je lekkere dingen. In een moeilijk land zit je vroeg of laat te kauwen op iets ondefinieerbaars. Kalfsnieren? Kippenmaagjes? Je zult er niet achter komen en dat is misschien maar goed ook.


Waarom gaan mensen dan naar moeilijke landen? Omdat moeilijke landen behalve razend ingewikkeld, ook razend mooi en interessant zijn. Omdat in de meeste moeilijke landen weinig toeristen komen. Je komt op plekken waar een toerist nog een bezienswaardigheid is, geen zak geld waar je zoveel mogelijk uit moet troggelen.


Wie denk je wel niet dat je bent om een Universele Reisgids te schrijven? Tsss.


Ik ben blank, 1,92 meter, een centimeter minder sinds ik mijn ruggenwervel brak tijdens een reis, Nederlands, niet gelovig en al helemaal niet spiritueel, vleesetend met een lichte smetvrees. Ik woonde twee jaar van mijn leven in Amerika en vijf jaar in Rusland. In 2008 stapte ik 42 keer in het vliegtuig. Ik spreek Russisch, een beetje Hindi en een aardig woordje Nederlands. Ik heb walvis, cobra en schapenstaart tot mij genomen. Maar ik heb niet zo veel meer gezien dan de gemiddelde Nederlander, het meest reislustige volk ter wereld. In Zuid- Amerika ben ik nooit geweest, in Afrika ook niet, op de Maghreb en Ethiopië na. Ik heb nooit de neiging gehad om per se alle landen of zelfs continenten te moeten bezoeken. En ik ben menig wereldreiziger tegengekomen die geen flauw benul had van de plek waar hij zich bevond. Als je in Moskou bent geweest, kan je dan iets zinnigs zeggen over Rusland? Dit boek is dus onvolledig en subjectief. Het is gebaseerd op de reizen die ik heb gemaakt en op mijn ervaringen. En al heb ik voor mijn plezier en voor mijn werk ontzettend veel gereisd, ik ben lang niet op alle plekken in de wereld geweest. De nadruk ligt op Azië en Oost-Europa. Maar ik merkte dat een aantal zaken, of je nou in Moskou of Medan bent, in de jungle of op de toendra, hetzelfde zijn. Daar gaat dit boek over. Alle onderwerpen die ik in de gids behandel kom je tegen in willekeurig welk moeilijk land.


Lees verder op pagina 3.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden