Moedige Schalken gaat eervol ten onder

Er was een heldenrol voor Sjeng Schalken weggelegd en hij had hem zelf maar al te graag gespeeld. Dat hij er op het beslissende moment van de Davis Cup-wedstrijd tegen Frankrijk toch niet in slaagde zijn ploeg naar een mogelijke overwinning te slepen frustreerde hem zelf nog wel het meest....

Van onze verslaggeefster Tynke Landsmeer

'Er wordt van mij verwacht dat ik die hele grote Fransen in mijn eentje wel even naar huis zal sturen. Maar als die jongens bij mij in het team zouden zitten, zat ik op de reservebank', zei Schalken, die daarmee direct het probleem van het Nederlandse tennis schetste. Nederland heeft slechts één speler in de topvijftig van de wereld, Frankrijk heeft er vier.

Met die ene speler trachtte captain Tjerk Bogtstra het onmogelijke, een overwinning op bekerhouder Frankrijk, waar te maken. Na een marathonpartij tegen Arnaud Clément op vrijdag werd de Limburger ook zaterdag en zondag weer in stelling gebracht. Het grote vertrouwen dat - mede bij gebrek aan betere tennissers - in de handen van de kopman werd gelegd ontbeerde hij zelf.

Dat bleek zaterdagochtend al toen hij in de groep twijfels uitte of hij wel de aangewezen persoon was om in de dubbel aan te treden. De afstraffing tegen Pioline en Santoro in Rotterdam lag hem nog vers in het geheugen en ook de verloren vrijdagavondpartij tegen Clément droeg niet bij aan dat zelfvertrouwen. Op aandringen van Bogtstra ('Een fitte Sjeng is altijd de beste keuze') en de spelers liet hij zich toch overtuigen.

En niet zonder reden. Haarhuis en Schalken namen ongenadig revanche op het verlies in Rotterdam in de halve finales en schoven Pioline en Santoro met 3-1 opzij. De euforie van vorig jaar, na de 2-0 achterstand vrijdag welhaast verdwenen, laaide prompt weer op. 'Zelf twijfelde ik of ik wel goed genoeg zou zijn, maar die jongens hebben me het gevoel gegeven dat ik met mijn ervaring toch het beste koppel met Paul zou vormen', zei Schalken.

Dat hij dat geloof in zijn kwaliteiten (Bogtstra: 'Sjeng is een wereldtopper') een dag later tegen Sebastien Grosjean wel met kwalitatief hoogstaand spel, maar niet met een tweede overwinning wist waar te maken irriteerde hem. De hoop op een stunt hield hij lang levend, ook bij zichzelf, maar ondanks een 2-0 voorsprong in de vijfde set verloor hij toch (2-6, 6-1, 6-7, 6-2, 3-6).

Daarbij viel hemzelf niet eens zo heel veel te verwijten. Alle ingrediënten voor een sensatie waren bij hem aanwezig geweest. Emotie, nimmer aflatende vechtlust, kalmte en precisie in zijn slagen brachten zijn tegenstander telkens in het nauw. Grosjean, negende van de wereld, was echter net te sterk voor Schalken (topdertig).

'Op ATP-toernooien spelen die jongens op 90 procent van hun mogelijkheden en dan win ik, maar hier geven ze 100 procent en dan zijn ze net te goed voor mij', zei Schalken na afloop. 'Onzin', vond Bogtstra. 'Sjeng staat op het punt een stap in zijn carrière te maken dat hij overtuigd moet raken van zijn mogelijkheden. Hij is misschien wel beter dan hij zelf denkt. Anders ben je ook niet in staat te winnen van wereldtoppers als Kuerten en Agassi.'

Dat er desondanks grote druk op de schouders van zijn kopman rustte, kon Bogtstra moeilijk ontkennen. 'Maar dat hoeft niet per se negatief te zijn. Het is ook een mooie druk. Je mag hier op een mooi podium acteren.'

De rol van Davis Cup-held was in Metz uiteindelijk niet op het lange lijf van Schalken geschreven. Hoewel hij de capitulatie lang uitstelde. In de derde set, een uitputtingsslag die maar liefst één uur en een kwartier duurde, verloor hij de tiebreak (6-8), maar toonde zich daarmee mentaal nog allerminst verslagen. Twee keer brak hij in de vierde set de service van Grosjean om met duidelijke cijfers (6-2) een beslissende set af te dwingen.

Een beslissende wedstrijd, die Raemon Sluiter tegen Clément had mogen spelen, was Nederland echter niet meer gegeven. Schalken nam nog wel een 2-0 voorsprong, maar leverde direct daarop zijn service weer in. Het bleek de definitieve ommekeer in de wedstrijd die titelverdediger Frankrijk het derde winnende punt en de negende overwinning op rij op Nederland opleverde.

Schalken was aangeslagen. Net als zijn coach Alex Reijnders, en 4500 andere toeschouwers, had hij zelf ook kansen op een sensationele overwinning gezien. Het onbestemde gevoel dat hij daarmee zijn team in de steek zou hebben gelaten was echter niet terecht. 'We verwachten niet dat hij hier even gaat winnen', zei Reijnders. 'We verwachten alleen dat hij zijn mouwen opstroopt. En dat heeft hij absoluut gedaan.'

Sluiter hoefde daardoor in de vijfde wedstrijd niet meer in actie te komen. Kempes, vrijdag de mindere van Grosjean, besliste de eindstand tegen Clément op 3-2. Kempes: 'De 3-2 geeft het verschil dit weekeinde beter weer dan 4-1.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden