Moeder vertelt

Een jongeman begeert een slechte vrouw. De vrouw wil hem niet, tenzij hij het hart van zijn moeder brengt. De jongeman doodt zijn moeder, neemt haar hart en rent ermee naar de slechte vrouw. Daarbij komt hij ten val. Zegt het hart: 'Je hebt je toch niet bezeerd, mijn jongen?'


Ma gooide ons thuis dood met die smartlap. Kan het iedere moeder aanraden, je hebt geen kind meer aan je kinderen. Tot ze beseffen dat ze zijn beet genomen, dan heb je de poppen aan het dansen. Ik weet nu dat je mensen moet wantrouwen die zichzelf opofferen. Hoe verborgen ook, altijd is er een belang. Hoewel, in het geval van Nancy Lanza, die zich volledig liet koeioneren door haar veeleisende zoon. Wat was haar belang, rust in huis?


Gelukkig was moeder Nancy niet, te zien aan het boek op de vloer. Het geweer waarmee zoon Adam haar ombracht, ligt er niet ver vandaan. Omwonenden hoorden schoten, een jachtgeweer dachten ze. Dat klopt, de Savage Mark II bolt action .22 caliber is een jachtgeweer. Na ieder schot moet een grendel worden overgehaald, de lege huls wordt uit de kamer gewipt, een nieuwe kogel komt ervoor in de plaats. Dat klinkt heel anders dan het automatische machinegeweer waarmee Adam Lanza even later een halve school zou uitmoorden.


Op de foto linksboven heeft de politie nog niets is aangeraakt. Eén kogelhuls ligt op de vloer. Ligt 10 centimeter rechts nog een huls? Te klein voor een huls. Op de tweede foto heeft de politie markeringsbordjes neergezet. Vlak bij het geweer is een nieuwe huls opgedoken, er ligt ook wat zwart spul bij de loop. Het magazijn is verwijderd en de doorlaadgrendel overgehaald, dat zal protocol zijn. Daarbij kwam de huls vrij, er vielen wat kruitresten op de vloer.


Op foto drie is het matras weg. Ontroerend die damesschoenen. Onder het bed ligt een derde huls. Er moet een moment zijn geweest dat Lanza over zijn moeders hoofd gebogen stond en doorlaadde. De huls is tegen de muur gesprongen en onder het bed gerold. Daarna heeft Lanza nog een keer geschoten en het geweer op de grond laten vallen, zonder de doorlaadgrendel over te halen.


Van kinderen die de hand aan hun ouders slaan, groeien later - als zij begraven zijn - de handen boven het graf. Weer zo'n verhaal van mijn moeder. Wat er met Adams handen gebeurd is zullen we nooit weten. Hij is gecremeerd.


Updates


Twitter.com/HansAarsman

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden