nieuws alzheimer

Moeder Hugo Borst overleden: ‘Voor haar heb ik een monumentje willen oprichten’

In Rotterdam is vrijdag de moeder van columnist, schrijver en programmamaker Hugo Borst overleden. Ze werd 89 jaar oud en overleed in het verpleeghuis waar ze de laatste jaren van haar leven woonde. Joke Borst, die aan alzheimer leed, was onderwerp van een veelgelezen kroniek, onder de titel ‘Mijn ma’, die Hugo Borst sinds 2015 schreef in het AD.

Hugo Borst en zijn Ma. Beeld Margi Geerlinks

Vanaf de dag dat Joke Borst in het verpleeghuis ging wonen, ruim drie jaar geleden, werden de omstandigheden daar steeds slechter. Hugo Borst verenigde zich met andere verontruste mantelzorgers en samen met onderzoeker Carin Gaemers stelde hij het manifest ‘Scherp op ouderenzorg’ op. Het manifest werd meer dan 100 duizend keer ondertekend en leidde ertoe dat het kabinet 2,1 miljard euro aan extra geld voor verpleeghuiszorg beschikbaar stelde voor de komende jaren. Een deel van die investeringen wordt mogelijk weer teruggedraaid.

Borst en Gaemers kregen de Machiavelliprijs 2016 voor hun manifest, een jaarlijkse onderscheiding voor een opmerkelijke prestatie op het gebied van publieke communicatie. Volgens de jury schreven de twee met hun manifest politieke geschiedenis.

De moeder van Hugo Borst Beeld Margi Geerlinks

Liefdevolle observaties

De columns van Borst over zijn dementerende moeder, liefdevolle observaties over een vrouw die steeds minder greep heeft op het leven, werden bewerkt tot twee boeken: Ma (2015) en Ach, moedertje (2017), en een solo-toneelvoorstelling met Eric Corton en later Loek Peters in de hoofdrol. Samen met theatermaker Adelheid Roosen, eveneens kind van een moeder met alzheimer, maakte Borst voor omroep Human de vierdelige serie In de Leeuwenhoek, over hun ervaringen in een Rotterdams verpleeghuis.

‘Ik hoor vaak dat mantelzorgers mijn stukjes herkenbaar vinden, of troostrijk’, zei Borst vorig jaar in een interview met de Volkskrant. ‘Daar heb ik ze ook voor geschreven. En misschien is het ook wel licht therapeutisch voor mezelf, ik neem zo toch beetje voor beetje afscheid van mijn moeder. Het was... ja, toch wás, een heel fijne moeder. Voor haar heb ik een monumentje willen oprichten.’

Uit Ach, moedertje:

‘Ik breng ma weer naar bed. In het gangetje tussen de woonkamer en de slaapkamer zeg ik: ‘Kom op, ma, wedstrijdje naar de deur daar’.

‘En verdomd, ze begint achter haar rollator een soort van sprintje. Voor de grap. Ze trekt er zelfs een fanatiek gezicht bij. Nu vraag ik je. Ma’s staat van zijn - breekbaar, onrustig, vrolijk, broos, kalm, apathisch, moe, oplevend - blijft onvoorspelbaar. En dat vind ik behoorlijk verwarrend.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden