Nieuws

Moeder die kinderen van 6 jaar en 8 jaar doodde, krijgt nog hogere straf

De jonge moeder Aurélie V. die in 2013 haar twee kinderen doodde, is dinsdag in hoger beroep veroordeeld tot twaalf jaar gevangenisstraf, drie jaar meer dan de rechtbank haar eerder oplegde. 

Rechtbanktekening van Aurelie V. uit 2016. Beeld ANP

De vraag die het hof moest beantwoorden was of zij haar kinderen had gedood onder invloed van het antidepressivum dat ze slikte. De rechters oordelen dat de antidepressiva ‘mogelijk drempelverlagend hebben gewerkt’, maar willen daar geen grote rol aan toekennen.

Aurélie V. bracht haar twee kinderen, een meisje van 6 jaar en een jongetje van 8 jaar, vijf jaar geleden op gruwelijke wijze om het leven. Naderhand vroeg ze zich tegenover de politie meermaals af wat haar had bezield.

Advocaat Job Knoester betoogde tijdens het hoger beroep dat zij haar daad nooit zou hebben gepleegd, als ze het antidepressivum paroxetine niet had geslikt. Maar het hof vindt dat niet aannemelijk en gaat uit van moord. De rechters zijn van mening dat Aurélie haar kinderen met voorbedachten rade heeft gedood. Zo sloot zij die ochtend de voor- en achterdeur hermetisch af en deed ze de gordijnen dicht. Ook schreef ze een afscheidsbrief waarin ze zei dat ze het leven te moeilijk vond en geen geluk meer zag.

Volgens geraadpleegde deskundigen was bij Aurélie sprake van een ernstige depressie en was ze zwaar overbelast door de zorg voor haar zwaar gehandicapte zoon. Het 8-jarige jongetje belandde meermaals in kritieke toestand in het ziekenhuis en kon niet praten of lopen. Daardoor zat ze ‘in een situatie waarin zij geen andere uitweg zag dan het doden van haar kinderen en van zichzelf’.

De tbs die eerder werd opgelegd, is volgens het hof niet meer nodig. De moeder is weliswaar verminderd toerekeningsvatbaar, maar de veiligheid van anderen is niet in het geding.

Nachtmerrie

Opvallend is de rol die het hof toekent aan een nachtmerrie die de vrouw eerder met haar moeder en haar toenmalige echtgenoot deelde. Daarin droomde ze dat ze de kinderen met een mes ombracht, iets wat zich later exact zo zou gaan afspelen. Volgens het hof duidt deze droom erop dat de vrouw voldoende tijd heeft gehad om zich te beraden. Haar moeder zei eerder in een gesprek met de Volkskrant juist dat Aurélie daar erg door geschrokken was en de droom om die reden juist had gedeeld en om hulp had gevraagd.

De Volkskrant sprak in februari met haar ouders, die ervan overtuigd zijn dat hun dochter door de antidepressiva op het cruciale moment buiten zichzelf is geraakt en haar innerlijke remmingen verloor. ‘Ze zou haar kinderen anders nooit iets hebben aangedaan’, aldus haar moeder. ‘Ze hield zielsveel van Rosa en Lucas.’ Volgens haar ouders werd ze pas weer zichzelf toen ze in de gevangenis stopte met de medicatie.

Ook advocaat Job Knoester noemde de daad ‘volledig out of character’. ‘Ik zie in mijn werk al 24 jaar heel veel mensen die heftige delicten hebben gepleegd en die zijn allemaal op de een of andere manier verklaarbaar. Maar dit valt niet te verklaren.’

Wetenschappers zijn er wereldwijd inmiddels van overtuigd dat het slikken van antidepressiva in uitzonderlijke gevallen tot extreme agressie kan leiden, vooral als de dosis in het bloed schommelt. Zowel in de VS, Canada en Australië hebben rechters de afgelopen jaren verdachten in geweldszaken vrijgesproken of milder gestraft vanwege de rol van antidepressiva. De zaken staan in de VS ook wel bekend als de Prozac Killings. Nabestaanden van slachtoffers van moorden en zelfmoorden hebben van farmaceuten miljoenen euro’s schadevergoeding gekregen.

In Nederland blijven de rechters terughoudend. Slechts in één zaak, waarin stewardess Elzelien K. haar man en dochter met een bijl doodde, kende de rechter een kleine rol aan antidepressiva toe, maar daar werd in het vonnis uiteindelijk geen rekening mee gehouden.

Hoogleraar farmacotherapie Anton Loonen, een van de meest gevraagde deskundigen in zaken rondom antidepressiva, zei eerder dat Nederlandse rechters een veel duidelijkere rol moeten toekennen aan agressie door medicijngebruik. ‘Dat zo’n verband bestaat, mogen we nu echt wel aannemen.’

Aurélie doodde haar kinderen van 6 en 8. Ze slikte Seroxat, een medicijn tegen depressies, waarvan steeds duidelijker wordt dat het kan leiden tot geweldsuitbarstingen. Vlak voor het hoger beroep in haar zaak vertellen haar ouders hun verhaal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden