Column

'Misschien komen we er achter dat Anky van Grunsven al jaren op een koe rijdt'

We blijven ons verliezen in incidentenfetisjisme, vindt columnist Johan Fretz.

Een paardenbiefstuk wordt bereid bij Steakhouse Piet de Leeuw. Het restaurant, al sinds de jaren 40 beroemd om zijn biefstuk, schotelt zijn onwetende klanten al jaren paardenvlees voor. Het Parool liet het vlees van het restaurant onderzoeken door een slager, een meesterkok en een DNA-lab, waarna bleek dat het paardenvlees is. Beeld ANP

Toegegeven, het was weer eens wat anders dan vastgoedfraude: biefstukfraude. Maar het was vooral vermoeiend. Terwijl men zich in Spanje opwindt over prangende zaken zoals de jeugdwerkloosheid die rond de 60 procent schommelt, blijven wij ons verliezen in incidentenfetisjisme.

Afgelopen week was het incident dus de ontdekking van paardenvlees in spotgoedkope lasagne en nog schokkender: paardenbiefstuk in een restaurant dat jaren had gesuggereerd rund te verkopen. Wat riep men toen: schande, moord, brand, hysterie, debat, onderzoek en welnu! Waarom? Vanwege de leugen ja, wat wellicht nog enigszins terecht was, maar ook vanwege de liefde voor het paard. Paarden zijn namelijk edele dieren. Dat varkens veel slimmer en sensitiever zijn, daar hoor je niemand over, want bakvisjes komen nooit op de varkensmanege. Maar genoeg over die hypocrisie, want die is afgelopen week al genoeg blootgelegd.

Wat mij keer op keer verbaast, is het gemak waarmee we mensen aan de galg hangen. We leven in een schandpaalcultuur. Wie de fout in gaat, moet en zal daarvoor boeten. Het gaat er daarbij echter niet meer om hoe groot of klein de fout is, maar: hoe zichtbaar. Zo wordt een biefstukkoning die paardenhaas in plaats van ossenhaas verkoopt op de vloedgolf van onze hysterie meegenomen en vervolgens zonder ironie op dezelfde brandstapel geflikkerd als de amateuristische bankier die er met een torenhoge bonus vandoor gaat en de wetenschappelijk onderzoeker die met resultaten sjoemelt.

Er lijken geen gradaties meer te bestaan in menselijk onvermogen: een fout is een fout. Een fout van een ander biedt mensen namelijk de mogelijkheid zich weer fijn goed over zichzelf te voelen.

Drukker
Gelukkig was in Het Parool te lezen dat het sinds biefstukgate alleen maar drukker is geworden in restaurant Piet de Leeuw. Dat vind ik mooi. Natuurlijk heeft die man geblunderd, maar hij is nu publiekelijk al wel genoeg neergesabeld. In de hoofdstad vindt men dat ook. Terwijl die eigenaar van moreel superieur Nederland aan de galg moet, zegt de Amsterdammer dus gewoon: 'Was het paard al die jaren? Goh, geinig. Had hij er wel even bij kunnen zeggen, maar goed. Een tafeltje voor vier graag!'. Die nuchtere relativering is een welkom geluid.

Ik ben benieuwd wat ons deze week te wachten staat. Misschien komen we er eindelijk achter dat Anky van Grunsven al jaren op een koe rijdt. Dat wordt inleveren met al die medailles! Of gisteren nog: dook er een foto op van Geert Wilders die een koala knuffelt. Echt waar. Het is slechts een kwestie van dagen, uren, voor de Nederlandse woordvoerster van de Vereniging voor Koala's opduikt om te vertellen dat je Koala's niet mag knuffelen en Marianne Thieme er Kamervragen over gaat stellen.

Johan Fretz is schrijver en columnist voor Volkskrant.

 
Dat varkens veel slimmer en sensitiever zijn, daar hoor je niemand over, want bakvisjes komen nooit op de varkensmanege
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden