Mislukte EU-top

The New York Times..

The Guardian

Tony Blairs gok een compromis te weigeren over de Engelse korting is geslaagd in die zin dat een bredere bereidwilligheid onder regeringen is blootgelegd om fundamentele hervormingen van de EU-financiering te overwegen, en, in het verlengde daarvan, van de unies gehele economische en sociale strategie .

Maar het is niet waarschijnlijk dat de nieuwe richting die Blair voorstaat de sympathie zal krijgen van hen die nee stemden in Nederland en Frankrijk, en zeer waarschijnlijk dat het hun vijandigheid verder aanwakkert.

Süddeutsche Zeitung

Met de moed der wanhoop, kan de EU nu alleen nog maar worden gelukgewenst met het falen van de crisis-top. Ten minste één zwakte van het oude continent is nu eindelijk uit de weg geruimd: de verdringing van de realiteit.

Na deze ongelukkig verlopen top is de toestand van het Europese statenverbond niet meer te maskeren. Lang opgekropte conflicten zijn tot uitbarsting gekomen. Op het diffuse protest van onzekere burgers tijdens de EU-referenda volgde het ongeremde hakken en slaan op het hoogste politieke nive au.

Tagesspiegel

Verbijsterend is het gemis aan historisch bewustzijn dat de Europese politiek heden ten dage misvormt. Het 'huis Europa' zou de vrede en de vrijheid moeten veiligstellen, maar daarover heeft niemand het meer. Nu wordt het enigszins uitgebouwde huis als casino misbruikt – alsof vrede en vrijheid al volkomen vanzelfsprekend zijn.

Parijs, Rome, Maastricht, Nice – met de namen van deze steden zijn opzienbarende ontwikkelingen verbonden.

En waarmee wekt Brussel associaties, het Brussel van juni 2005? Met een breuk, met een fiasco, met de openbaring van een illusie. Een wending misschien?

Het falen biedt ook kansen. Europa heeft zich tot een bureaucratische Frankenstein ontwikkeld, die zijn scheppers boven het hoofd is gegroeid. Zij kunnen hem temmen, laten afvallen en een sympathiek voorkomen geven. Maar dat kan alleen in gezamenlijkheid.

Libération

De Frans-Britse confrontatie, waarachter twee visies op Europa schuilgaan, moest zich wel toespitsen op de korting van de een en de agrarische subsidies van de ander.

Op zich is dat niet iets om over te klagen. Want de vraag naar het doel van Europese investeringen, zoals Tony Blair die heeft gesteld, is zeker een debat waard.

Maar diens zelfverzekerdheid en hardheid geven aan dat hij zich snel heeft aangepast aan een nieuwe situatie. Daarin is niet langer sprake van het elan waarmee vroeger nationalistische gevoelens langzaam maar zeker opzij konden worden gezet ten faveure van gemeenschapssolidariteit.

Degenen die voorspelden dat de 'elektrochock' van een nee tegen de Grondwet Europa verbeelding en kracht zouden teruggeven, moeten nu maar eens uitleggen hoe ze het vervolg zien. In plaats van een elektrochock is er sprake van algehele kortsluiting.'

Le Monde

Het dubbele echec van Brussel komt neer op een dubbele overwinning voor Tony Blair. De Britse premier, gerustgesteld door zijn herverkiezing en de verzwakking van de Frans-Duitse as, heeft zijn visie aan de anderen opgelegd.

Wat betreft de Grondwet heeft hij de meeste landen die nog een referendum van plan waren, weten te overtuigen om het op te schorten. (...)

Ook had hij het gemakkelijk, toen hij de 'anomalie' aan de kaak kon stellen dat 40 procent van het Europese budget naar de landbouw gaat, zeven keer meer dan naar toekomstgerichte uitgaven ten behoeve van de wetenschap, technologie, onderzoek, ontwikkeling en onderwijs.

Het is geen geringe paradox dat het dubbele nee in Frankrijk en Nederland, dat in Frankrijk was ingegeven door een afkeer van het liberale Europa, nu leidt tot het in het zadel helpen van de kampioen van de sociaal-liberale koers.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden