Mislukt Land

Afgelopen week publiceerde het Fund for Peace voor de vierde keer de index van Mislukte Landen. Die wordt opgesteld aan de hand van scores op twaalf sociale, economische en politieke punten....

Bert Wagendorp

De lijst lijkt een beetje op de jury-uitslag bij het kunstrijden. Zo behaalde winnaar Somalië maar liefst vijf keer een 10.0, de hoogst mogelijke score. Het brons is voor Zimbabwe, dat met twee keer 10.0 (vluchtelingen en economie), een 9.8 (mensenrechten) en 9.6 (ongelijkheid) nummer twee Soedan op de hielen zit.

Zimbabwe eindigde in 2005 nog als 15de, in 2006 was het al 5de en vorig jaar stond het land op 4. President Robert Mugabe lijkt van zins voor zijn overlijden – hij is 84 – een gooi te doen naar de eerste plaats.

Daarvoor moet hij natuurlijk wel president blijven. Gisteren waren de verkiezingen, en hoewel het tellen der stemmen in Zimbabwe enige tijd in beslag kan nemen, staat vast dat Mugabe heeft gewonnen, want hij was de enige kandidaat.

Ondoorgrondelijk en fascinerend is de geest van de dictator. Afrika levert door de jaren heen de meest bizarre exemplaren. Nu Mugabe weer, die zich democratisch tot dictator wil laten kiezen.

De Engelse schrijfster Heidi Holland interviewde hem onlangs langdurig. Haar conclusie luidde dat de president niet kan omgaan met ‘afwijzingen en vernederingen’. Nu heeft iedereen daar moeite mee, maar als je dictator bent wordt het gevaarlijk voor je onderdanen. Gewone mensen slaan bij afwijzing of vernedering met een deur, dictators slaan aan het moorden.

Ik meen me te herinneren dat Mugabe, toen hij in 1980 aan de macht kwam, in het Westen best een goede pers had. Redelijke man, dapper vrijheidsstrijder, intelligent, socialist, gematigd jegens de blanken in zijn land, vriendelijk tegen journalisten.

En nu is hij dus krankzinnig en bewijst zijn ontwikkeling de stelling dat ongecontroleerde macht de mens in een psychopaat verandert.

Het Mislukte Land Zimbabwe staat er niet al te best voor. De werkloosheid bedraagt 85 procent, 80 procent van de mensen moet rondkomen van minder dan twee dollar per dag, drie miljoen Zimbabwanen zijn geëmigreerd, de gemiddelde levensverwachting is 39 jaar, 15 procent van de volwassenen heeft aids, de economische groei bedroeg afgelopen jaar -6 en de inflatie 165 duizend procent.

Dat zijn cijfers. Die doen geen pijn, al laten ze wel zien hoe één man bezig is een land te vernietigen.

De Volkskrant opende gisteren met de kop ‘Alex werd letterlijk opengesneden’. Kennelijk kun je ook figuurlijk worden opengesneden, maar bij Alex hingen de darmen er dus letterlijk uit en met zijn ingewanden letterlijk in zijn handen begaf hij zich naar een ziekenhuis.

Alex werd ervan verdacht niet op Mugabe te willen stemmen en dat is binnen het democratisch bestel van Zimbabwe een goede reden iemand open te snijden.

Dat doet wel pijn.

De hele wereld spreekt schande van Zimbabwe. Maar de grote vraag is, wat de wereld moet dóen, met zulke Mislukte Landen. Het geval Zimbabwe toont weer eens aan, dat we dat niet weten.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden