Misleiding via Facebook

CATFISH


hhhHh


Regie Ariel Schulman en Henry Joost.


In 8 zalen.


Het begint onschuldig. Nev Schulman, een jonge fotograaf uit New York, krijgt een verzoek van een meisje uit Michigan: ze wil graag een van zijn dansfoto's naschilderen. Nev vindt het prima, en is onder de indruk van het resultaat. De 8-jarige Abby blijkt een natuurtalent. Met haar schilderijen timmert ze al aardig aan de weg.


Via Facebook houden Nev en Abby contact. Al snel is de hele familie van Abby erbij betrokken: haar moeder Angela, haar broer en haar halfzus, de knappe, 19-jarige Megan. Het lijkt een sympathiek, warm en zeer creatief gezin. Nev is vooral gecharmeerd van Megan, met wie hij flirterige berichten uitwisselt. Het duurt niet lang of de twee bellen elkaar regelmatig en worden hevig verliefd.


De virtuele affaire trekt de aandacht van de broer van Nev, filmaker Ariel Schulman, die met zijn collega Henry Joost besluit er een documentaire over te maken. De drie twintigers filmen al jaren alles wat op hun pad komt.


De documentaire Catfish is zo'n twintig minuten op gang wanneer de eerste onthulling plaatsvindt. Zowel moeder Angela als dochter Megan lijken zich op Facebook beter voor te doen dan ze zijn. Wanneer de filmmakers daar achter komen, wordt hun nieuwsgierigheid geprikkeld. Zou de familie uit Michigan soms iets te verbergen hebben?


Op dat moment is er nog niet veel bijzonders aan de hand. Het is geen nieuws dat Facebook en andere sociale media zelfpromotie stimuleren. Iedereen probeert met zijn openbare profiel zo goed mogelijk voor de dag te komen; censuur en leugentjes zijn aan de orde van de dag.


Maar Catfish legt een vorm van misleiding bloot die veel verder gaat. De uiteindelijke onthullingen van de broers Schulman, die onaangekondigd naar Michigan reizen om de waarheid te achterhalen, zijn even schokkend als triest.


Catfish is een opmerkelijke documentaire over een kant van Facebook die nog weinig is onderzocht. Door de bijzondere vorm - de film blikt niet terug op de gebeurtenissen, maar wordt lineair verteld als een zich spontaan ontwikkelende thriller - ontstonden direct na de geruchtmakende première op het Sundance Film Festival twijfels over het waarheidsgehalte. Een grote groep kijkers bleek er niets van te geloven.


De makers ontkennen dat hun documentaire fake is. Hoewel enkele scènes zouden kunnen zijn nagespeeld, lijkt er in grote lijnen geen bedrog in het spel; de gebeurtenissen zijn onwaarschijnlijk, maar hoeven niet onwaar te zijn. Geënsceneerd of niet, Catfish weet met eenvoudige middelen veel fictie te overtreffen. Weinig verhalen zijn zo schrijnend, ontroerend en actueel.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden