Minister Kaag koestert eerder het politiek activisme van ngo's dan een diplomatiek departement

Kaag kiest graag haar eigen koers. Beeld anp

Het buitenlands beleid van Rutte III begon met twee valse starts. Na vier maanden vertrok minister Zijlstra die zich opwierp als nieuwe Churchill tegenover 'Groot-Rusland'. Daarop verscheen waarnemend minister Sigrid Kaag in Iran, volledig conform voorschriften van de ayatollahs, als de nieuwe Chamberlain. Ze relativeert de Armeense genocide, op wens van Turkije, tot een 'vreselijke gebeurtenis'.

Premier Rutte is de regie kwijt. Hij nam een onverantwoord risico met Kaag (D66) die met haar achtergrond bij VN-organisaties eerder het politiek activisme van ngo's koestert dan een diplomatiek departement. Dat blijkt. Ze maakte, als minister van Ontwikkelingssamenwerking, 'versneld' 13 miljoen euro over naar de UNWRA, de VN-organisatie voor Palestijnse vluchtelingen. Ze vervulde er zelf een hoge functie.

Stond daar tijdens het bezoek aan president Rouhani Sigrid Kaag die zich voegt in de gebruiken van de Islamitische Republiek? Of stond daar minister Kaag 'namens de Kroon'? Beeld afp

Coalitiegenoten VVD, CDA en ChristenUnie vroegen opheldering in de Tweede Kamer. Het feit dat haar echtgenoot viceminister was in de regering van PLO-leider Arafat werd er aangehaald. Kaag was niet in de Kamer. Zijlstra verdedigde haar: 'Leden van het kabinet doen hun werk namens de Kroon en dienen beoordeeld te worden op hun politiek werk hier'. Uitgerekend dat criterium werd Zijlstra nadien fataal.

'Namens de Kroon'. Daar zit het Kaag-probleem. Voert zij regeringsbeleid uit, of haar eigen beleid vanuit de overtuiging dat ze de wereld, vooral het Midden-Oosten, beter kent dan de knollenvangers in Den Haag? Stond daar tijdens het bezoek aan president Rouhani Sigrid Kaag die zich voegt in de gebruiken van de Islamitische Republiek? Of stond daar minister Kaag 'namens de Kroon'?

Wat vindt coalitiepartner ChristenUnie, verdediger van vervolgde christenen? Op relativering van 1,5 miljoen afgeslachte Armeense christenen volgt oorverdovend stilzwijgen. Evenals progressieve politici die 'witte mannen' in Nederland bekritiseren, maar zwijgen als een Nederlandse vrouwelijke minister zich onderdanig gedraagt tegenover de president van de Iraanse 'witte mannen republiek'? Islam betekent letterlijk 'zelfonderwerping'. Kaag onderwierp zich.

Het probleem is breder dan Kaag. Leidinggevende vrouwelijke, progressieve politici koesteren een mysterieuze aantrekkingskracht tot het regime in Iran. De Zweedse 'eerste feministische regering' ging er februari 2017 met een delegatie van 15 leden - 13 van hen vrouw - op bezoek. Zweedse vrouwen droegen dezelfde kleding als Kaag. Niet alleen tijdens het bezoek aan Rouhani, maar volgens de Washington Post 'vrijwel de hele tijd'. De Zweedse regering is uitgesproken pro-Iran en anti-Israël.

Westerse, progressieve vrouwen paraderen in Iran conform de wensen van de ayatollahs, terwijl Iraanse vrouwen demonstreren om de hoofddoek af te gooien. 'Zustersolidariteit' ontbreekt. Rond de jaarwisseling vielen er doden bij demonstraties tegen de ayatollahs. Op verzoek van de VS kwam de VN-Veiligheidsraad bijeen. Zweden - net als Nederland tijdelijk lid - was tegen. 'Ik zie het nut niet', aldus Margot Wallstrom, de Zweedse minister van Buitenlandse Zaken. Volgt Kaag dat spoor als Nederland in maart de VN-Veiligheidsraad voorzit?

Federica Mogherini, hoog vertegenwoordiger voor het Europees Buitenlands en Veiligheidsbeleid, was boegbeeld in de Italiaanse communistische jeugdbeweging en fan van Yasser Arafat. Op 24 juni 2015 zei ze dat de islam tot Europa behoort. 'Ik schrik er niet voor terug te zeggen dat ook de politieke islam deel moet zijn van het beeld.' Ze was eregast bij de inhuldiging van Rouhani.

In Duitsland zijn de Groenen de pleitbezorgers van Iran, vooral partijleider Claudia Roth. De Groenen blokkeren elke mensenrechtenkritiek op Iran. Onder Rouhani zijn meer burgers - ook vrouwen en kinderen - terechtgesteld dan onder diens voorganger Achmadinejad: ruim 2.600. Homoseksuelen worden opgehangen aan bouwkranen.

De gemeenschappelijke noemer bij de cheerleaders van de ayatollahs is hun afkeer van Israël. De Palestijnse Autoriteit is een krachteloze entiteit die drijft op (westerse) subsidie. De strategische tegenspeler van Israël is Iran, dat probeert atoommogendheid te worden. Iran kan dan wat de Palestijnen niet kunnen: Israël in zijn bestaan bedreigen. De cheerleaders durven het bestaansrecht van de Joodse staat niet direct te betwisten. Ze zouden het verwijt van antisemitisme oplopen. Daarom kiezen zij de omweg met actieve steun aan Iran. Premier Rutte: opereert minister Kaag 'namens de Kroon', of namens zichzelf?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden