Minder producties vol spektakel, meer inhoud

Even wat cijfers: artistiek leider Joop Mulder van het Oerolfestival verwacht dit slotweekend de grens van 75.000 bezoekers te passeren (3000 meer dan vorig jaar)....

Al die liefhebbers van locatietheater zagen dit jaar minder grote buitenspektakels maar meer inhoudelijk uitgewerkte producties. Tussen zand en wad stond de identiteit van de eilandbewoner, de reiziger en de dromer centraal. Met posche uitschieters als de krachtige vertelling van Orkaters Porgy Franssen over een wereldvreemde scheepspianist (een tryout van Novecento). Zelfs de clowns deden aan inhoud: twee Franse topkomieken maakten in La Serre ware acrobatiek van de botanica.

De drie grote Nederlandse spektakelgroepen deden Oerol ook 'klein' aan. Dogtroep (in Berlijn bezig met de voorbereiding voor de opening van de Nederlandse ambassade) wast bezoekers digitaal de oren en de ogen met een dosis videotechniek in een wasstraat. The Lunatics keren met Wandermen terug naar hun mobiele roots: de bestuurder van een waanzinnig vliegdekschip maakt met klanken uit de theremin tien kleine poppenbaby's aan het krijsen. Zijn bijrijder haalt ze uit hun reuzenradje om ze te wiegen, te drillen en te kelen. Een goed begin dat later blijft hangen in mistige straatpoe.

Grote financi problemen dwongen Vis is inventief en creatief te werk te gaan. In tien dagen maakte de groep een Good Bye Lenin-verhaal: twee boerenzonenspiegelen hun uit het graf herrezen vader voor dat de boerderij en de koeien niet zijn verkocht. Een knap schuurtjesdrama waarin loeiende broers de zwakke plekken in de tekst ruim camoufleren.Het enige grote spektakel kwam dit keer uit Frankrijk. Gratis voor toeschouwers, zo staat het in hun contract. Royal de Luxe, sinds 1995 niet meer in Nederland geweest, bracht een hilarisch gecontroleerde chaos, in een theatervoorstelling over theater. Acteurs rennen en vliegen in een poging Hamlet en De Ingebeelde Zieke door elkaar te spelen en draaien zich vast in een smakelijke, volkse carrousel van rondspattend schuim, bloed en vuur.

Maar hoe wereldberoemd ook, Royal de Luxe werd in vindingrijkheid overtroffen door Suver Nuver die in Au bain marie een hilarische vertaling presenteert van het bijbelverhaal over de verdrijving uit het paradijs. De Hof van Eden staat midden in het bos: een kas waar je inderdaad uitgezet kunt worden. De halfnaakte Adam is een fraaie creatie van Dette Glashouwer. Met bitje, muts, vest en levensechte penis onherkenbaar. Haar Adam telt van alles twee (gietertjes, schepjes) behalve van zichzelf.

De eerste vrouw van Adam (Lilith) oogt als een mondaine Franse (Peer van de Berg), die Adam seksueel te ruw benadert. Eva (Henk Zwart op megahakken) ontwaakt uit een hangmat en wakkert Adams voortplantingsdrift aan. Maar dan komt de slang (een dolkomische stofzuigeract met een flexibele luchtkoker), de zonde ('Pas de pomme!'), de toorn van aartsengel Gabri(moe van zijn plastic hoofdvleugels) en de rest kennen we. Of toch niet? Regisseur Gerardjan Rijnders mixte door het typische Suver Nuvergeschmier met bloot een politieke laag: het paradijs ligt tussen de Eufraat en de Tigris, het huidige Irak. Eva gaat aan het slot niet toevallig vreemd met een soldaat.

Toch laat ze Adam niet alleen achter op Oerol. Samen trekken ze met Au bain marie naar een nieuw paradijs: dat van De Parade en van Lowlands.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden