Milaan weerspiegelt zijn karakter

De omstreden, verguisde politicus en de sociaal bewogen, gelauwerde, afgezwaaide voetballer zijn dikke vrienden. Dat kan zomaar in voetbal. Silvio Berlusconi en Clarence Seedorf: in zekere zin zijn ze bloedverwanten.

Seedorf keert na bijna twee jaar terug naar Milaan, als trainer deze keer, als beoogd roerganger van het zwalkende AC Milan, waar Silvio Berlusconi nog steeds machtig is, als eigenaar, erevoorzitter en vader van directielid Barbara.

Berlusconi mag als voormalig premier conservatief zijn geweest en nationalistisch, maar in de sport gelden andere wetten. De Berlusconi's trekken dus een zwarte, 37-jarige man aan voor de voetbaltak van het familie-imperium, een man die nog nooit een club heeft getraind, althans niet officieel. Een kosmopoliet bij uitstek.

Op de foto uit 2011, genomen op de Nederlandse ambassade in Rome, houdt Silvio Berlusconi een paar Hollandse klompen voor zijn buik. Die heeft hij gekregen van de ambassadeur, die Seedorf ridderde in de Orde van Oranje-Nassau. Berlusconi, destijds premier en al beschuldigd van corruptie en actieve aanwezigheid bij seksfeestjes met jonge vrouwen, is speciaal voor de voetballer gekomen.

Berlusconi maakt een grap. Als Seedorf in de toekomst trainer van Milan wordt, mag hij gerust een paar familieleden meenemen voor een baantje. Dat heeft de politicus ook gedaan met zijn dochter Barbara. 'Hij is een fantastisch mens', prijst Seedorf de premier. Hij roemt diens intelligentie, charisma en ondernemerschap.

Dat zijn eigenschappen die ook voetballer/politicus/zakenman/vader/weldoener Seedorf in ruime mate bezit.

Onder Berlusconi, die AC Milan vanaf zijn aantreden als voorzitter in 1986 ziet als vehikel van politieke ambities, groeit Milan tot een progressief bolwerk van topsport. De ploeg streeft naar, voor Italiaanse begrippen, aanvallend voetbal, met 'Nederlands' denkende trainers als Sacchi, met Van Basten, Rijkaard en Gullit als supertrio.

Niet een van de drie musketiers, doch Seedorf is nu de eerste Nederlandse trainer van Milan. Toevallig is dat niet. Wat zegt Seedorf in 2012, als de Volkskrant hem bezoekt in Rio? 'Ik denk progressief.'

Milaan is uitgegroeid tot de natuurlijke habitat van de voetballer. Meer dan Amsterdam, Madrid of Rio de Janeiro is het zijn stad. Daar voetbalde hij twaalf jaar, eerst bij Internazionale en later bij AC Milan. Milaan weerspiegelt zijn karakter. Milaan combineert West-Europees professionalisme met de stijl, gemoedelijkheid en levensvreugde van zonnig Zuid-Europa. Milaan is het kruispunt van kunst, arbeidsethos, mode en culinair genot. Seedorf is de superprof met Surinaamse roots, groot gegroeid in Amsterdam en Almere en tot volle wasdom gekomen bij AC Milan, waar ze de Champions League belangrijker vinden dan de landstitel, ook omdat Berlusconi bij de grootsten van Europa wil horen.

In Milaan ontmoet Seedorf bij toeval Andrea Cogo, die hij later aanneemt als persoonlijk assistent. Cogo is geen voetballiefhebber. Hij hoeft niet naar wedstrijden van AC Milan. In bijna religieus beleden tijden van voetbal werkt hij aan de plannen van zijn baas. Zo is Seedorf. Functioneel. Elke minuut telt. Levensvreugde en pragmatisme gaan hand in hand.

In Milaan opent Seedorf een Japans restaurant. Vanuit Milaan probeert hij de kleinere profclub Monza te modelleren naar zijn ideeën.

In 2012 vertrekt hij naar Botafogo in Brazilië, om nog een paar jaar ontspannen te voetballen en te oefenen voor het trainerschap. De officiële trainer, Osvaldo de Oliveira, is een man met een klein ego die hem alle ruimte geeft in het laboratorium.

Op een avond in een restaurant verontschuldigt Seedorf zich, om een half uur in vloeiend Portugees met de fysiotherapeut te praten. Dit moet beter. Dat kan anders. Bijna koddig is de aanblik na de wedstrijd, als de trainer in spe in sportkleding de kleedkamer verlaat. In zijn rugzak zitten laptop en iPad, met alle informatie over Botafogo.

Of hij eerder dan bedoeld klaar is voor het trainerschap? Ach, zijn stap in de bakoven van emotie San Siro is best een risico maar ook weer niet. Veel slechter dan nu kan Milan niet voetballen. De verdedigers zijn niet zo goed en spits Balotelli is een ongeleid projectiel, maar mannen als Nigel de Jong en Kaká zullen trouwe adjudanten zijn.

De Braziliaanse journalist Alexandre Abreu Gontijo, kenner van het Nederlandse voetbal, neemt in weemoed afscheid. In een mail: 'We zullen Clarence blijven herinneren om zijn intellectuele interviews, zijn vaderlijke benadering van jonge ploeggenoten, zijn talenkennis, zijn vriendschap met andere leden van de technische staf en zijn futuristische visie op een club die leefde in het verleden.'

Ook voor het eens zo grote AC Milan ligt zwelgen in historie op de loer. Silvio Berlusconi begreep die boodschap. Hij zocht een progressief denkende trainer. Hij vond zijn vriend Seedorf.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden