Mijn whatsappgroep kijkt met belangstelling naar Trumps auto-oorlog uit

Foto de Volkskrant

In een besloten whatsappgroep waarin we polariserende politici bespreken (op studentikoze wijze, zeg ik er voor de zekerheid bij, voor het geval een van de groepsleden ooit politieke ambities ontplooit) en waar ik zonder permissie uit lek, kwam de vraag aan de orde hoe dat nou moet, in praktische zin, met Donald Trumps aangekondigde handelsoorlog. In een paar dagen tijd is de boel per tweet geëscaleerd, wat op zich niks nieuws is, want escaleren per tweet is de moderne manier om voeling te houden met de burger.

Van voorgenomen Amerikaanse importheffingen op staal en aluminium, aangekondigd op donderdag ('Handelsoorlogen zijn goed, en met gemak te winnen', zegt de Amerikaanse president, want empirisch bewijs van het tegendeel is ook maar een mening), via Europese dreigementen - een halve dag later - om dan de import van bourbon, jeans en Harley Davidsons extra te belasten (niet meteen happen is een kunst die Jean-Claude Juncker niet geheel beheerst, in tegenstelling tot de Chinezen die met superieure nonchalance enkele nietszeggende woorden zeiden), naar terug hitsen dat Amerika dan paal en perk gaat stellen aan de import van Europese auto's. Want dat rolt maar ongehinderd het land in. En toen was het pas zaterdag.

Trump bedreigt de wereldorde die na de Tweede Wereldoorlog is opgetuigd, schreef Foreign Affairs dit weekend bezorgd. De orde die drijft op regels, afspraken, multilaterale instituties als de Wereldhandelsorganisatie, de Wereldbank en het IMF. De orde die het - in theorie - niet langer moet hebben van het recht van de grootste bek en het indrukwekkendste leger, en die ongekende welvaartsgroei heeft gebracht in sommige delen van de wereld (en strontverwende mensen en hebberigheid en ongeremde angst voor verlies).

Het zou weleens kunnen meevallen met het gevreesde instorten van die wereldorde. Niet alleen omdat het heel goed mogelijk is dat de aandacht van Donald Trump vandaag alweer verlegd is naar een ander onderwerp, want het is al zesendertig hele uren later. Maar ook omdat er nogal wat administratieve dingetjes zijn, mocht het inderdaad komen van extra Amerikaanse importheffingen op Europese auto's. Mijn whatsappgroep had in elk geval nog een paar vragen van praktische aard. Of daar ook de BMW's onder vallen uit de BMW-fabriek in Greer, South-Carolina, bijvoorbeeld, BMW's op een na grootste fabriek en BMW's enige in Amerika, die met duizenden Amerikaanse werknemers jaarlijks miljoenen auto's produceert. En hoe we een Chrysler moeten classificeren, of een Dodge of een Jeep; Chrysler werd vier jaar geleden gekocht door Fiat (Italianen!), het juridische hoofdkantoor zit in Nederland, het fiscale in het Verenigd Koninkrijk.

Een evidente vijand zoeken voor je handelsoorlog: best ingewikkeld.

Ondertussen zit iemand ergens in Londen zich nu heel eenzaam te voelen. Ze beloofde haar volk na de Brexit een paradijselijke toekomst waarin een trotse natie op eigen houtje superieure handelsakkoorden zou afsluiten met de rest van de wereld waar de Britten alleen maar beter van zouden worden. Donderdag zag ze de hoop op zelf uitonderhandelde superieure handelsakkoorden met een van 's werelds belangrijkste naties instorten. Gisteren belde ze met Donald Trump en bracht hem haar 'grote zorgen' over om zijn voorgenomen importheffingen op staal. Theresa May zal nog vaak terugverlangen naar de oase van rust en redelijkheid in Brussel.

Mijn whatsappgroep kijkt ondertussen met belangstelling naar Trumps auto-oorlog uit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.