Mijn minnaar

Kwart over zeven gaat de wekker. Ik ben klaarwakker en por mijn echtgenoot in zijn zij. 'Wakker worden, 't is tijd.' Hij mompelt wat en draait zich nog even om....

MIRJAM DE WAL

Naar boven, de kinderen wakker maken. 'Mam, ik wil vandaag niet naar school. Mag ik een dagje thuisblijven?'

'Nee, dat kan niet, dat weet je wel. Kom, opstaan, wassen en aankleden.'

Elke dag hetzelfde liedje. Oorlog tussen de drie dochters in de badkamer, de vader is niet uit bed te krijgen.

Ik ga naar beneden, het ontbijt klaarmaken. Twee, drie keer loop ik de trappen weer op om kleren aan te reiken, man uit bed te roepen, gymspullen te zoeken.

Als de kids het ontbijt op hebben, is vader ook beneden en haasten ze zich naar de auto, naar school. Ik zwaai en sluit de deur. Ik heb geen baan.

Mijn dag begint. Met opgewonden gevoel zweef ik de trap weer op, naar de badkamer. Ik laat het bad vollopen met heet water en zoetriekende oliën. De spanning geeft mijn gezicht een mooie blos. Make-up niet nodig.

Ik drink in bad een wijntje, negen uur, moet kunnen. Ik heb nog een kwartier om het bed in de logeerkamer op te schudden en een wierookje en kaarsen aan te steken. Adiemus vloeit uit de boxen. Perfecte sfeer. Mijn hart klopt in mijn keel.

Dan gaat de bel. In mijn Griekse gewaad stroom ik naar de voordeur. Ik doe voorzichtig open, de buren mogen mij niet zien. Daar staat hij. Mijn minnaar. Ongelooflijk mooi en echt. Elke keer schok en opluchting tegelijk, hij is toch weer gekomen. Zijn ogen maken mij vrouw. Begerig, onderdanig en dominant. Ik kan zoveel, heb zoveel te bieden.

Hij draagt me naar ons paradijs. We vrijen zonnen en manen. God, wat hou ik van die man. Hij roept met zijn handen de mooiste kleuren uit mijn lijf. Ik laat zijn borstkas zingen als we zoenen. Met hem voel ik dat het leven is om te vieren. Zoenen en vrijen en zingen. Vochtig en warm, lief en zacht.

Als ik niet meer weet waar mijn lijf ophoudt en het zijne begint, gaan we slapen. We dromen van elkaar, of van onszelf. Het maakt niet uit.

Vaag hoor ik de wekker. Het is kwart voor twee. Hij kust me wakker en we gaan douchen. Nog één knabbel aan mijn oorlel, een hand door mijn haar, dan gaat hij weer. Oppassen voor de buren.

Ik kleed me snel aan om boodschappen te doen. Voor ik wegga nog gauw de wasmachine aanzetten en de ontbijtboel opruimen.

Later neem ik op het schoolplein met andere ouders door wie vandaag de kinderen haalt of brengt naar training en muziekles.

Naar huis. Ik heb nog een half uur om te koken. De een na de ander zegt het eten niet te lusten. Ik vind het niet erg.

Mirjam E. de Wal

In NL schrijven lezers over hun huiselijk leven. Bijdragen aan de reeks, maximaal vijfhonderd woorden lang, zijn welkom. Dit is aflevering 55.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden