Mijn middelmatigheid

Mijn leven lang heb ik heel goed willen zijn in iets, in het een of ander willen uitblinken, me willen onderscheiden van anderen, waardering willen oogsten voor iets dat ik beter kan dan anderen....

Ambitie

Gezegend mens. U moet niet zozeer uw middelmatigheid accepteren, maar uw gebrek aan ambitie om u in een van uw talenten te bekwamen en te verdiepen.

Piet-Hein Zijl (62), Zaandijk

Uitblinken

Uitblinken in middelmatigheid is ook een optie: Niemand zo middelmatig als ik! Nog knap lastig ook; je zit er zo onder of boven en dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Aaltje van Bemmel (66), Voorschoten

Stoornis

U hebt trekken van de narcistische persoonlijkheidsstoornis. Dat is een stoornis die onder meer wordt gekenmerkt door de levensinstelling ‘gewoon is voor mij niet goed genoeg’. U deelt dit met ongeveer 10 procent van de bevolking. Ook daarin bent u niet bijzonder. U hebt nu de leeftijd om de balans op te maken. Investeringen in uitzonderlijkheid hebben niet het verwachte rendement opgeleverd. U kunt veel aan gemoedsrust winnen door los te laten. Stel u een ander, hoger doel voor ogen. Bijvoorbeeld een aardig mens te worden voor anderen. Beleef plezier aan uw talentjes. Want gewoon kan goed genoeg zijn.

E.B. van Meeren (52, v) Groningen

Tevreden zijn

Grappig, uw verhaal zou mijn verhaal kunnen zijn; wij zijn precies even oud. Het komt door onze opvoeding. Ik kan mij niet herinneren dat er ooit gezegd werd dat ik ergens goed in was. Ouders hadden in die tijd weinig geld en veel zorgen. Waarschijnlijk blijf je daardoor er je leven lang behoefte aan houden te horen dat je ergens goed in bent. Ook ik heb wat talentjes ontwikkeld, maar ook ik ben nergens echt goed in. Ik heb inmiddels begrepen dat de meerderheid van de mensen is zoals wij, anders kunnen anderen namelijk niet uitblinken. Ga de jaren die u nog resten besteden aan het aanleren van een groot talent: namelijk tevreden zijn met wat u hebt. Je leeft maar een keer, dus geniet ervan.

Ingrid Vos (50), Goes

Tevreden Alweer minder applaus gekregen dan Youp van ‘t Hek of Frans Bauer? Ook u hebt minder bonus gevangen dan een ING-bankier? Nog steeds niemand uit een brandend huis gered? Met een rotsmoesje nog altijd niet de Mont Ventoux opgefietst? Ach gut... Lees eens de slotregel van dat ene gedicht van J.C. Bloem, (die soms zelf ook heel middelmatig was): ‘Domweg gelukkig in de Dapperstraat’

Hans Spijkers (71), Den Bosch

Meerderheid

Mijn auto kan niet harder dan 210 kilometer per uur. Michael Schumacher zou daarom lachen. Als je als tennisspeler op plaats 25.000 staat in Nederland, behoor je niet tot de top. Maar er zijn in Nederland 700.000 tennissers en 15 miljoen andere Nederlanders. Ben je dan middelmatig of veel beter dan de meerderheid? Probeer het maximale uit jezelf te halen, maar vergelijk jezelf niet met de minderheid.

Iwan van Bilsen (39), Ede

Offers brengen

U denkt toch niet dat een groot sopraan als Edita Gruberova op een ochtend wakker werd en merkte dat ze virtuoos de waanzins-aria kon zingen? Nee. Natuurlijk bestaan er ook natuurtalenten, maar zelfs dan vergt de ontwikkeling van dat talent hard werken en offers brengen. Het goede nieuws is dat genialiteit te creëren valt, hiervan is de schaakster Judith Polgar een goed voorbeeld. Mijn advies: zoek een hobby waarvan u gelukkig wordt, en beoefen deze, wellicht met enkele vrienden. Mocht u ondanks dit geluk nog steeds streven naar uitblinken, dan weet u nu wat daarvoor nodig is: hard werken en, boven alles, offers brengen. En dan hoop ik natuurlijk van harte dat u daarvan gelukkig wordt.

O. Kasbergen (19, v), Amsterdam

Het nieuwe dilemma Valentijns-pijn

Mijn vriendin en ik kennen elkaar nu bijna twee jaar. Zij had destijds een vriend en is een jaar geleden met mij vreemdgegaan omdat ze ook gevoelens voor mij had. Ze wilde haar vriend echter niet meteen loslaten. Ik heb haar steeds bijgestaan en veel voor haar gedaan. Uiteindelijk heeft ze voor mij gekozen en daar zijn we allebei blij mee. Voor Valentijnsdag had ik een lief cadeau gekocht en haar mee uit eten genomen. Het was een heerlijke avond. Bij thuiskomst lag er echter een valentijnskaartje van haar ex in de bus. Hij had in vijf woorden opgeschreven dat ze voor altijd een plek in zijn hart zou hebben, exact wat ze vorig jaar naar hem had gestuurd. De tranen rolden over haar wangen. Ik heb lief en begripvol gereageerd, maar die vijf lullige woorden van hem leken haar veel meer te doen. Eigenlijk wil ik tegen haar zeggen dat ik hier boos om ben. Wat zou u doen?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden