'Mijn kinderen kenden de Krezipliedjes niet eens, ik liet ze nooit horen. Ik wilde altijd door, door, door'

Jacqueline Govaert (35) was 18 toen ze explosief doorbrak met haar band Krezip. Op haar nieuwe soloplaat kijkt ze terug op die periode. 'Ik was jong. Te jong.'

Beeld Frank Ruiter

15 of 35 jaar?

'Ik was 15 jaar toen we met Krezip begonnen. We zaten op de muziekafdeling van het Koning Willem II College in Tilburg. Iedereen was met muziek bezig en het was normaal om een bandje te formeren. Toen we een gitarist zochten, zeiden de anderen dat ik Anne maar moest vragen, mijn zus. Zo begon het, stapje voor stapje.

'Als je 15 bent, gebeurt er op muzikaal gebied heel veel met je. Het is waarschijnlijk de intensiefste luisterperiode uit je leven. Toen zijn alle zaadjes geplant. Maar ik ben nu, op mijn 35ste, véél gelukkiger. Ik was een blij en tevreden kind, maar het is onmogelijk om op je 15de gelukkig te zijn.

'Pas de laatste jaren kijk ik terug op die tijd, ook in mijn liedjes. Het is de leeftijd, hè. Ik heb er behoefte aan gekregen. Op mijn nieuwe plaat Lighthearted Years staan een paar songs over de beginjaren, Falling en Old Records. Ik kon ze schrijven omdat ik als soloartiest stappen vooruit heb gezet. Mijn kinderen kenden de Krezipliedjes niet eens, ik liet ze nooit horen. Ik wilde altijd door, door, door. Dat gevoel heb ik gelukkig niet meer.'

Droomvlucht of Fata Morgana?

'Ah, de Efteling. Droomvlucht, zeker weten. Ik ben in Kaatsheuvel geboren en woonde er tot mijn 5de. We hadden een abonnement op de Efteling en liepen via een zandpaadje zo het terrein op. Terwijl wij speelden, dronk mijn moeder koffie. Als ik dit aan mijn kinderen vertel, hangen ze aan mijn lippen. Ik heb er mooie herinneringen aan.

'Toen we later in Tilburg woonden, kwam ik met schoolreisjes in de Efteling en we gingen er elk jaar met Pasen heen met mijn lievelingsneef en -nicht. Alleen de voorpret al was episch. En nu ga ik er met mijn eigen kinderen heen. Dat is nóg leuker. Zij kunnen het bijna niet aan, met mijn enthousiasme erbij. Droomvlucht is de allermooiste attractie, met die trol op het einde waar ze doodsbang voor zijn. Het is ook de favoriete attractie van Geert Wilders, hè. Dat is jammer.'

C.V. Jacqueline Govaert

1982 Op 20 april geboren in Kaatsheuvel
1987 Verhuisd naar Tilburg
1997 Oprichting Krezip
2000 Eerste album met Krezip, Nothing Less
2000 Optreden op Pinkpop
2006 Verhuisd naar Haarlem
2009 Edison Pop Oeuvre Prijs met Krezip
2009 Laatste optreden Krezip
2010 Eerste soloalbum Good Life
2014 Songs to Soothe
2017 Lighthearted Years

Jacqueline Govaert woont samen in Haarlem en heeft twee kinderen, Billie (8) en Sis (6).

I Would Stay of Sweet Goodbyes? (1)

'Poeh! Heel moeilijk. Het zijn onze grootste hits. Met I Would Stay braken we door en met Sweet Goodbyes eindigden we. Sweet Goodbyes schreef ik toen ik net samenwoonde met Ivo, loskwam van Krezip en een miskraam had gekregen. Het werd een evergreen. Laatst bij RTL Late Night werden stukjes van Krezipliedjes gedraaid. Ik merkte dat het bij veel mensen meteen in een herkenningsvakje schiet.

'Voor veel mensen heeft I Would Stay grote betekenis gekregen. Na ons optreden op Pinkpop in 2000 stroomde het gastenboek op onze website vol met reacties, van kinderen van mijn leeftijd maar ook van ouders. Het maakte veel los. Daar had ik natuurlijk geen flauw benul van toen ik het schreef, ik was pas 16.'

'De start van Krezip was vliegend en vals tegelijk. We maakten een explosie mee. Anne, mijn zus, was 16, ik 18. Na Pinkpop werd onze plaat Nothing Less goud. Binnen een week was het platina, voor 80 duizend verkochte platen. En toen dacht ik al: nou nou, dat hoeft nou ook weer niet. Het was onze bedoeling helemaal niet, we waren net begonnen.

'Een paar weken later was het triple platina. Hoe konden we dat nou nog overtreffen? Het werd een steen op onze maag. We voelden ons opgelaten en hadden het idee dat de mensen I Would Stay helemaal zat waren. Dat klopte ook wel. Op internet verschenen spelletjes dat je mij van het podium af kon schieten. Serieus! En dan ben je 18, ik kon het niet plaatsen. Hoge bomen vangen veel wind, zei mijn moeder dan, maar dat was een schrale troost. Ik was jong. Te jong.

'Toen ik mijn eerste soloalbum ging schrijven en achter de piano zat, had ik het gevoel dat ik iets af moest maken. Na Nothing Less voelde ik altijd de druk om weer een hitalbum te maken, terwijl ik als songwriter nog zo veel moest leren. Het moest te snel, ik werd opgevreten. De boosheid die ik daar later over voelde, is gelukkig helemaal verdwenen. Ik hoef niet meer tegen I Would Stay op te boksen. Heerlijk.'

Theater of popzaal?

'Ik treed vanaf januari in zowel theaters als popzalen op. Ze hebben allebei hun charme. In 2015 deed ik voor het eerst een theatertour, met een pauze en zo. Het is tof om een verhaal te vertellen en een liedje uit te diepen. Het vertellen gaat steeds makkelijker. Ik had nooit gedacht dat ik nog eens een soort theatermevrouw zou worden.

'De lat lag hoger deze keer. Ik moest liedjes schrijven waar ik veel over kan vertellen. Voorheen was ik daar veel minder mee bezig. Ik ben geen lid van een band meer, maar soloartiest. Dat maakt de verhalen persoonlijker, en daardoor heftiger. De band met het publiek wordt ook anders, intenser.

'Maar optreden in een popzaal is mijn eerste grote liefde. Op het podium komt de energie los. Tong uit de mond en gáán. Toen we vorige week voor de release van Lighthearted Years in het Patronaat in Haarlem een soundcheck deden, rook ik het bier dat in de vloer is getrokken. Er had een dag eerder een metalband opgetreden, het stonk als een malle. Heerlijk. Ik kom sinds mijn 15de in dat soort clubs. Het voelt zo vertrouwd, het is net thuis.'

Mug of Kruikezeiker?

'Ik ben hier in Haarlem geland en gelukkig geworden. Tot mijn 24ste heb ik in Tilburg gewoond. Ik blijf een Brabantse in Haarlem, hoewel mijn accent meevalt. Mijn ouders komen oorspronkelijk uit Amersfoort en Woudenberg, ik heb ook een harde g. Je hoort het Brabantse als ik bijvoorbeeld warm zeg, die w krijg ik niet goed Haarlems.

'Ivo, mijn vriend, is wel echt een Mug. Door hem ben ik hier elf jaar geleden terechtgekomen. Het was er ook de tijd voor. Voordat ik uit Tilburg vertrok, leefde ik jarenlang alleen maar voor Krezip. We deelden alles. In die tijd hebben we allemaal een stap in een andere richting gemaakt. Er volgde een gelukkige periode met de band. Dat was geen toeval. We waren wat losser van elkaar gekomen.

'Ik was gretig. Na de verhuizing kwam ik 5 kilo aan, door uitgaan, veel drank en veel eten. Mijn stamkroeg zit iets verderop in de straat, café De Vijfhoek. Het is ook de stamkroeg van al onze vrienden en buren. Ja, dat maakt het wel erg gezellig hier.'

Bevrijdingspop 2015 of Serious Request 2014?

'Serious Request heeft het meest voor me betekend. Ik mocht het themalied schrijven, Make More Sound. Het leuke is dat ik vanaf toen echt een Haarlemse was. Het voelde bijna magisch. Ik mocht als Haarlemse dat lied schrijven en via Gitaarlem van Daan en Joost Speelman kwam ik in de Haarlemse muziekscene terecht en leerde ik veel plaatselijke muzikanten kennen.


'Op de slotavond van Serious Request moest ik Make More Sound tot twintig minuten oprekken. Zo lang duurde het tot de dj's vanuit het Glazen Huis bij het grote podium aankwamen. Artistiek was het geen succes, het duurde eindeloos. Ik kende hun route, dus vroeg ik om een tv. Dan kon ik tijdens het zingen zien waar ze waren. Oh, ze zijn pas bij de Intertoys in de Grote Houtstraat, nog even doorzingen, Jacqueline. Rampzalig.'

Jacqueline Govaert voordat de eindstand wordt bekendgemaakt die is opgehaald in het Glazen Huis tijdens de 3FM-actie Serious Request 2014. Beeld anp

Carole King of Joni Mitchell?

'Muzikaal gezien Carole King, tekstueel gezien Joni Mitchell. Hoe Carole King je met haar stem en haar piano naar andere sferen en emoties leidt, dat is groots. Joni Mitchell is meer de poëet. Blue uit 1971 is haar allermooiste plaat, maar ook van haar latere teksten heb ik veel geleerd. Maar muzikaal doet ze me niet veel. Ik lees haar teksten vooral, ik beluister ze niet.

'Op de Rockacademie in Tilburg werd ons al opgedragen goed naar Joni Mitchell te luisteren. Dat deed ik netjes, maar ze raakte me niet. Ik vond het mooi, meer niet. Na mijn eerste soloalbum en de geboorte van mijn kinderen raakte het me meer. Ik was eraan toe. Ik had de rust om haar te begrijpen.'

Songfestival, ja of nee?

'Er verschenen deze week berichten dat ik bedankt zou hebben, maar ze hebben me helemaal niet gevraagd. Ja, ooit een keer. Ik weet niet of ik daar iets over mag zeggen. Ik werd gepolst, laat ik het zo maar zeggen. Er waren ook anderen in de running.

'Douwe Bob heb ik vorig jaar gevolgd omdat ik samenspeel met jongens uit zijn band. Ik dacht niet meteen: dat wil ik ook. Veel mensen in mijn omgeving vinden het idee ook niet erg aantrekkelijk. Het kan ook een verkeerde impuls aan je carrière geven, hè.'

I Would Stay of Sweet Goodbyes? (2)

'Mijn zus Anne is helemaal weg uit de muziek. Laten we stoppen met de band en weer lekker gewoon zussen worden, zeiden we in 2008 tegen elkaar. We waren er klaar mee. Ze was blij dat ze eruit kon stappen. Mensen kunnen zich nauwelijks voorstellen dat je zo'n leven op een gegeven moment niet meer leuk vindt.

'Het beeld dat mensen van je hebben klopt niet met de werkelijkheid. Ze romantiseren het leven van een muzikant. In de Albert Heijn reageren mensen soms verbaasd als ze me zien. Oh ja, jij doet natuurlijk ook gewoon boodschappen. Eh, ja, ik doe gewoon boodschappen, mevrouw.'

Het derde soloalbum van Jacqueline Govaert, Lighthearted Years, kwam vorige week uit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden