Column

Mijn jongens brengen het schooljaar voornamelijk door met heel hard boeren

Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Toen mijn kinderen nog klein waren, benijdde ik ouders van tieners: die hoefden 's nachts geen speentjes in brullende bekjes terug te pluggen, maar konden slápen, in een huis waar de laffe lucht van Zwitsal allang was weggetrokken. Ook hoefden ze nooit meer naar een tekenfilm over zingende pinguïns of naar de eerste hulp met een peuter die een barbieschoentje in een daartoe niet geëigende lichaamsopening had geschoven.

Het waren barre tijden en ik ben nog elke dag blij dat ze voorbij zijn, maar nu heb ik tieners, en die hebben proefwerkweek. Dat is zenuwslopend. Mijn eerste kind was een braaf meisje, dat zonder haperen de school doorliep en nu iets studeert dat ik niet kan uitspreken. Maar daarna kreeg ik twee jongens, die het schooljaar voornamelijk doorbrengen met heel hard door elkaar heen boeren en dat filmen met hun telefoon. Pas in de laatste weken voor het eindrapport gaan ze iets doen: namelijk uitrekenen, tot op de tiende punt, welke cijfers ze moeten halen om nog nét over te gaan.

'Maak je geen zorgen, mam. Kijk, voor economie sta ik een 5.3, dus als ik daarvoor in de proefwerkweek een 6.1 haal, sta ik een 5.5, dus dat is safe. (...) Wat valt daar nou niet aan te snappen? Ik sta voor Frans een 6.1, dus daarvoor mag ik zelfs een 3.7 halen, dan sta ik nóg voldoende. En die 5.2 voor Engels kan ik makkelijk ophalen tot een 5.5, dus dan sta ik een 6. Dan mag ik voor wiskunde óók een 5 staan, en zelfs eventueel nog voor scheikunde, want ik sta voor Duits een 6.3 en als ik dat ophaal tot een 6.5 sta ik voor Duits dus een 7! Dan heb ik dus compensatie voor die 5 voor scheikunde, dus waar maak je je druk over?'

'O...', zeg ik dan.

En na heel diep nadenken: 'Maar als je voor Engels nou die 5.5 níét haalt?'.

Hij trekt een gezicht als een timeshareverkoper en betoogt: 'Dan is er nóg niks aan de hand. Want voor Nederlands sta ik sowieso een 5.8 en dat laatste proefwerk is heel makkelijk, zegt iedereen, dus daar haal ik dan een 7.4 voor en dan sta ik voor Nederlands een 6.5 dus dat is dan ook afgerond een 7 en dan heb ik compensatie voor Engels. Maar dat is dus waarschijnlijk niet eens nodig!'

Omdat ik Ionica Smeets niet ben, kan ik deze uiteenzetting niet doorprikken, maar ik vóél dat het linke soep is.

'O...', zeg ik nogmaals. 'Maar...'

Hij onderbreekt me: 'Mam, ik moet nu naar school. Proefwerk Frans.'

'Bonne chance!', zeg ik.

Maar dat verstaat hij niet.

Reageren? s.witteman@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden