Mijn gelijk

Ik heb altijd gelijk. Het is jammer dat het boek onder die titel al door een ander is geschreven. Het zou een passende titel zijn van mijn volgende bundel....

FRITS BOLKESTEIN

Nu zal ik mijn gelijk niet vieren. Ik ben goed en daarom niet gek. Naast mijn ontbijtbord tref ik zondagochtend de column van Marcel van Dam van afgelopen donderdag. Uitgeknipt en met de viltstift bewerkt door mijn lieve F., de echte top van mijn partij. De tuinman uit Putten vat de opdracht in deze campagne adequaat samen: 'Blijf zitten waar je zit, verroer je niet, hou je adem in en stik niet.'

En zo is het. Ik trap dus niet in de val om drie dagen voor de verkiezingen de heer Kok aan te wrijven dat hij zich in de oorlog tegen president Chirac heeft gedragen als een verarmde landjonker in dienst van Helmut Kohl. De waarheid is op 7 mei weer aan de beurt.

Maar inderdaad, Kok is een Opel en ik ben goed. Ik ben een BMW. Waarom maak ik niettemin de fouten van de beginneling? In Buitenhof legt Paul Witteman mij vijf redenen voor om niet op Bolkestein te stemmen. Ik hou niet van die grappen.

Een stem op Bolkestein is een stem op Kok, zegt Witteman, de charme van Gary Grant voorwendend. Het is een variant op een leuze uit de jaren zeventig: een stem op Jan (Terlouw) is een stem op Joop (den Uyl). Die leuze was van Hans Wiegel. Wat moet ik zeggen? Ik zit klem. Wanneer raak ik verlost van die kwelgeest uit Friesland? Nog juist op tijd behoed ik mijzelf voor schaapachtig lachen bij wijze van antwoord. Ik ben niet op mijn gemak.

Dan beweert Witteman dat de mensen van mij geen tweedehands auto willen kopen. Voor ik het besef merk ik op dat in Amerika hetzelfde werd gezegd van president Nixon! Wat is met mij aan de hand? Waarom vergelijk ik mijzelf met Tricky Dick? Waarom zijn mijn hemdsmouwen ook altijd tekort! Vrijdag bij die vervelende Niehe en Knevel was het al niet anders. Bij te korte hemdsmouwen gaat men schokschouderen. Dit geldt ook voor lijsttrekkers!

Bij thuiskomst zegt F. dat het niet erg is. Ze zegt: jij bent het meest van allen op de televisie, logisch dat je vaker dan De Hoop Scheffer een steekje laat vallen. Ik besluit dat ik F. lief vind en hartelijk, maar tot laat in de middag ben ik ongelukkig met mijzelf.

De Hoop Scheffer! Ik heb hem woensdagavond in NOVA expliciet dom genoemd. Het is niet opgepikt door de dames en heren van de pers. Vrijdagavond bij de heren Niehe en Knevel heb ik daarom de boodschap nog eens herhaald. Soms is de werkelijkheid zo stuitend, dat vermelding ervan niet kan wachten tot 7 mei.

De uitzending ging overigens van een leien dakje. De heer Knevel wierp al zijn confessionele gelijkhebberigheid ter tafel. Banaliteiten beantwoordt men met banaliteiten, zoals F. altijd zegt. Het ging mij vaardig af.

Mijn oude vriend Dolph Kohnstamm droeg in de uitzending een knipsel bij zich over de erepromotie van opa Gerrit. Verdomd sympathiek. Ik kon melden dat opa melkslijter was en zich slechts langs de weg van discipline en hard werken omhoog heeft kunnen werken. Ik vermoed dat de kijkers mij na dit verhaal gewoner vinden dan ervoor.

Mag ik nog een ergernis kwijt over Koninginnedag? Ik kon mijn oranje strikje niet vinden, zodat ik mij ten slotte genoopt zag in betrekkelijke vrijetijdskleding de straat op te gaan - maar dit is niet wat ik kwijt wil.

Wij waren in Zuid, waar ik F. achterliet met de kleinkinderen. Ikzelf ging naar het Vondelpark. Daar was het een vrolijke drukte. Juist om die reden was het zo vervelend dat ik telkens rolschaatsende volwassenen en fietsende kinderen moest ontwijken. Fietsen is verboden in het park. Volwassenen behoren niet te rolschaatsen.

F.B.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden