Column

Mijn eerste verslaving was een feit: leesjunk

Beeld Gabriel Kousbroek

Voor mijn odyssee der zelfbevlekking een spontane aanvang nam, gebruikte ik de bedstede hoofdzakelijk om te lezen. Wegens wereldpijn leed ik tijdens mijn jongelingschap aan chronische slapeloosheid. Handjes boven de dekens Tuurtje, fluisterde mama als ze de kandelaar uitblies.

Het goede mens wist wel beter want zodra ze haar derrière had gekeerd, greep ik naar de knijpkat en las ik mij suf onder de lakens. Piloot Biggles, Snuf de Hond en die hitsige knullen van de Kameleon gidsten mij steeds weer veilig naar het einde van de peilloze nacht.

Een klassieke boekenwurm was ik dus. Merkwaardig genoeg wordt zo'n vriendelijke knager in het Portugees, Spaans en Frans heel onaardig bibliotheekrat genoemd. Ik vind een worm net iets sympathieker dan een rat. Denk maar aan de gusano rojo in de mezcal of aan Wimpie Lintworm van de legendarische kinderboekenschrijver Richard Scarry.

Mijn eerste verslaving was dus een feit: leesjunk.

Remco Campert noemde het eetlezen, dat closereaden van vlapakken en dozen gestampte muisjes. Bij ons thuis was er ook nog eens sprake van schijtlezen. Papa las Dick Bos en Tom Poes op de plee en ik spelde er zelfs de etiketten van Glorix.

Ik mocht alles lezen indachtig het motto 'beproeft alle dingen; behoudt het goede' tot ons gezinnetje verscheurd raakte en opa en oma de opvoeding overnamen. Ze gingen meteen over tot de confiscatie van De liefde van Bob en Daphne, van Han B. Aalberse. Die smeerlapperij moet het land uit, hoor ik grootvader nog briesen. Niet veel later kocht ik uit wraak de Chick en de Candy en begon de reeds genoemde odyssee.

Dodebomenporno maakte uiteindelijk plaats voor cyberporno maar het Grote Lezen bleef.

Ik geniet volop, met een vergeeld boekkie, een knisperend pak kranten, koffie en neutjes op een terras aan de Atlantische Oceaan. Noem mij maar ouderwets.

Op de vlooienmarkt van Fuseta koop ik literatuur per strekkende meter. Ik heb inmiddels alles van Heere Heeresma en Herman Pieter de Boer, twee helden van me die zeer geliefd zijn bij de Nederlandse expats hier.

Verder hou ik me niet zo bezig met de vaderlandse bellettrie.

Ik ben dan ook blij dat ik niet was uitgenodigd op het Boekenbal want ik word doodongelukkig van provinciemeisjes van forty something die van hun uitgevers ondeugende verhalen moeten krabbelen en onophoudelijk krijsen: kijk mij toch eens lekker gek doen, met mijn uitgedroogde verboden pruim!

Ik fap nog liever op een versleten deeltje Bob en Daphne van Nederlands eerste pornograaf: Han B. Aalberse. Onze eigen Henry Miller.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden