Migranten breken opnieuw door hekken van Spaanse enclave bij Marokko

Zo'n driehonderd Afrikaanse migranten zijn in de nacht van zondag op maandag door de hekken van de Spaanse enclave Ceuta gebroken. Het is de tweede keer in korte tijd dat zo'n grote groep voet op bodem wist te zetten op Spaanse grond in Afrika. Vrijdagochtend braken bijna vijfhonderd migranten door de hekken.

Een Afrikaanse migrant met een vlag van de Europese Unie. Hij drong afgelopen vrijdag samen met honderden anderen de Spaanse enclave binnen. Beeld ap

De driehonderd migranten wisten rond vier uur 's nachts de andere kant van de hekken te bereiken. Op beelden van lokale media is te zien dat de migranten kreten roepen als: 'Dank u heer, ik ben in Europa.' Het was de vierde massabestorming bij Ceuta in korte tijd. Eenmaal binnen kunnen de Afrikanen niet zomaar meer worden teruggestuurd naar Marokko.

In heel 2016 kwamen zo'n duizend mensen de twee enclaves Ceuta en Melilla binnen, meldde het Europese grensagentschap Frontex vorige week. Op 9 december kozen de Afrikanen voor het eerst een andere 'modus operandi'. Ze kwamen met betonscharen en ander gereedschap om de hekken kapot te maken. Toen waagden achthonderd mensen een poging de grens over te steken en slaagden 438 daarin.

Chanteert Marokko Europa?

Vorige week vrijdag wist de grootste groep tot nu toe de hekken te doorbreken. Nu de bestorming van zondagnacht daar bij komt, rijzen de vragen: hebben de Afrikanen een manier gevonden om zich Europa binnen te vechten? Of chanteert Marokko op deze manier Europa?

Het Europees Hof van Justitie oordeelde op 21 december dat het akkoord over vrijhandel in groenten en fruit en vis dat Marokko en de Europese Unie hebben gesloten niet van toepassing is op de Westelijke Sahara. De zaak was oorspronkelijk aangespannen door de onafhankelijkheidsstrijders aldaar, Polisario.

De uitspraak zint Marokko niets. Het land rekent de Westelijke Sahara tot zijn grondgebied, al wordt die claim internationaal niet erkend. In de Marokkaanse buitenlandse politiek is er nauwelijks iets belangrijkers denkbaar dan het gezag te winnen over de Westelijke Sahara.

Het Marokkaanse ministerie van Landbouw liet twee weken geleden een communiqué uitgaan. Daarin stond dat elke belemmering van het vrijhandelsakkoord 'een rechtstreekse aanval op duizenden banen' betekent en ook een reëel risico inhoudt 'op hervatting van de migratiestromen die Marokko, dankzij aanhoudende inspanningen, heeft weten te bedwingen'.

Een migrant wordt door de Marokkaanse autoriteiten weggevoerd, na een mislukte poging de enclave Ceuta te bereiken. Beeld afp

De laatste twee bezittingen van Spanje in Afrika

De Spaanse enclaves Ceuta en Melilla zijn de laatste twee bezittingen van Spanje in Afrika. Een overblijfsel van de koloniale verdeling die Frankrijk en Spanje van Marokko tussen 1906 en 1911 maakten. Spanje kreeg zeggenschap over de Rif, een gebied dat Madrid teruggaf aan Rabat bij de Marokkaanse onafhankelijkheid in 1957. Met uitzondering van Ceuta en Melilla.

Ceuta viel in 1415 in handen van de Portugezen. Het was een van de weinige bezittingen die na het uiteenvallen van de dynastieke unie van Portugal en Spanje (1580-1640) onder de soevereiniteit van Madrid viel. Melilla werd door de Spanjaarden in 1497 veroverd. Daarvoor hadden beide enclaves een eeuwenlange historie van Romeinse, Fenicische en Arabische overheersingen gekend.

Ceuta (in het Arabisch Sebta) is de grootste van de twee enclaves. Het heeft een oppervlakte van 19,7 vierkante kilometer en telt ongeveer 80 duizend inwoners. Gelegen in het noordelijkste puntje aan de Afrikaanse zijde van de Straat van Gibraltar en vlakbij de Marokkaanse steden Tetouan en Tanger is het volgens Spanje strategisch gezien ook de belangrijkste van de twee enclaves.

Ongeveer 300 kilometer ten oosten van Ceuta ligt Melilla (Maliliyyah in het Arabisch). De stad telt bijna 68 duizend inwoners en heeft een oppervlakte van 12,3 vierkante kilometer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.