Michiel de Ruiter bouwde de olympische schans: 'Blij dat het klaar is'

Jeroen Visser in Pyeongchang

Michiel de Ruiter heeft het welgeteld één dag zien sneeuwen in Zuid-Korea.

Michiel de Ruiter (54) neemt een slok van zijn bier. 'Blij dat het klaar is', zegt hij. 'Ik ben 21 dagen vol gas aan het werk geweest. Dat vreet aan je.'

De oud-freestyleskiër, die in 1992 en 1994 namens Nederland uitkwam op de Winterspelen, was in Pyeongchang verantwoordelijk voor het circuit van de aerials. Dat is het onderdeel waarbij skiërs van een schans springen en verschillende salto's en schroeven uitvoeren.

Hij deed alles zelf. Bouwde de schans en de landingsbaan. Reed in de pistenbully, hielp de sneeuw zacht te maken. Op trainingsdagen stond hij om 06:00 uur met een microfoon in zijn hand om de training te openen. 's Avonds was hij het de die de schans weer op slot deed.

'En de laagste temperatuur die we hebben gemeten was min 22 hè? Leuk voor het plaatje, maar verschrikkelijk voor de mensen die er werken.'

En vergeet de druk niet die op zijn schouders lag: de olympische schans moet perfect zijn. Er hoeft maar één coach te zijn die klaagt en het is mis.

De Ruiter neemt nog een slok en zegt dan: 'Shaun White doet er even zijn trucs, maar niemand beseft hoe het wordt gemaakt.'

De achterkant van de Spelen, De Ruiter vertelt er graag over. Het is een kant waarvan hij zelf ook geen weet had, toen hij zelf van de schans sprong in Albertville en Lillehammer.

Een Canadees maakt een salto bij het freestyle skiën. Beeld ap

'De Spelen: dat is de media', beseft hij nu. Hij gaf destijds een paar interviews en dat was het wel. Nu zag hij hoe rondom zijn schansen 14 camera's werden opgesteld, allemaal bemand door een andere cameraman. Verderop stonden 20 generatoren de boel in de lucht te houden.

Ook zoiets: toen sprongen ze nog voornamelijk op echte sneeuw. In Pyeongchang heeft hij het welgeteld één dag zien sneeuwen en wat er viel, waaide meteen weer weg. 70 duizend kuub kunstsneeuw kwam er uit zijn machine - en dat was alleen nog maar voor de aerials.

'Je wilt niet weten hoeveel energie er wordt gebruikt om het allemaal aan de gang te houden', zegt De Ruiter. 'Alleen al de pistenbully's verbruiken 450 liter per dag.'

Hij wil er 'geen groot verhaal van maken', maar de kanttekening dat de Spelen nou niet bepaald goed zijn voor het milieu, dat mag best. 'Het is goed dat we ons daar bewust van zijn.'

Na zijn profcarrière begon De Ruiter een eigen bedrijf, Polar Europe, dat op elke mogelijke plek kunstsneeuw kan produceren. Zo maakte hij de sneeuw voor de film Everest (2015), over een rampzalige beklimming van de hoogste berg ter wereld. Op zijn telefoon laat hij foto's zien van de ondergesneeuwde top van de berg - nagemaakt in een studio.

Kijk, dat is het leukere werk. Maar de Spelen?

Hij had zijn beste schoenen meegenomen, maar zelfs die werden na zoveel uur in de sneeuw nat. Liep hij daar op half bevroren voeten.

De Ruiter zet zijn glas neer. 'Het is voorbij. We gaan naar huis.'


De mooiste verhalen over de Olympische Winterspelen

Lees de mooiste verhalen over de Olympische Spelen, verzameld op één pagina.

Pyeongchang, dag 12: wat u in de gaten moet houden
Wat staat er op het spel op woensdag 21 februari van de Winterspelen?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.