MHW

- Zeg...

Jan Kuitenbrouwer

- Hmm?

- Wil mijn in Dordrecht geboren levenspartner misschien koffie?

- Hmjalekker.

- En wil de timmermanszoon met wie ik huis en haard deel daar misschien een roze koek bij?

- Hmjalekker.

- En zou mijn aan de zuidoever van de Maas opgegroeide, in het dagelijks leven als jachtopziener werkzame, alles behalve witlof etende, zich bij voorkeur nat scherende en overigens ook niet onverdienstelijk golfende wederhelft een cappuccino willen of heeft hij liever een espresso?

- Hmmaaktnietuit.

- Zal ik dan eens een lekker capu'tje maken voor de man met wie ik alweer twintig jaar geleden in het huwelijksbootje stapte?

- Hmjalekker. Iets anders, waarom praat je zo?

- Dat wilde deze 42-jarige, parttime pianoles gevende huisvrouw uit Utrecht-West gewoon eens proberen. Kijken hoe dat klinkt.

- Hoe wat klinkt.

- Als mensen praten zoals sportverslaggevers schrijven. Dat ze nooit gewoon zeggen waar ze het over hebben, maar het moeten omschrijven.

- Doen ze het niet voor de afwisseling? Om te voorkomen dat ze twintig keer achter elkaar hetzelfde woord gebruiken?

- Dat dacht ik ook eerst, maar als je Ivanisevic en Rafter voortdurend 'de Kroaat' en 'de Australiër' noemt, dan schieten we daar qua afwisseling weinig mee op. Sterker, dat is monotoner dan telkens die namen. Namen zijn gebouwd op oneindige herhaling, met epitheta moet je zuinig zijn. Nee, volgens mij is het iets anders.

- Vertel op.

- Ik denk eigenlijk dat al die sportjournalisten en commentatoren stiekem een spel met elkaar spelen. Mijd Het Woord, heet dat spel. Elke keer als je het onderwerp weet te omzeilen krijg je vijf punten. Hij schoot de bal in het doel, drie gemiste kansen. Hij joeg het projectiel in de touwen, drie omzeilingen, 15 MHW-punten.

- Hm. Interessante theorie. Het zou in elk geval verklaren wat ik gisteren in de Volkskrant las. Daar had de tennisverslaggever het op een gegeven moment over het spel van racket en bal. In plaats van over tennis. Hier: 'Gisteren toonde Venus Williams weer eens een proeve van haar uitzonderlijke bekwaamheden in het spel van racket en bal.' Ik bedoel. . .?

- Ja, dat grenst aan de gekte.

- Wielrennen, het spel van dijbeen en derailleur.

- Formule 1, het spel van vangrail en bolide.

- Boksen, het spel van vuist en rotkop.

- Dan denk ik: die man, die verslaggever, die is zo ver. . . ver. . . ver eh. . .

- Versport bedoel je?

- Percies. Die is zo versport, die weet niet meer wat normaal Nederlands is. Maar jij denkt dus dat het een spel is.

- Jáá, hij wil schrijven dat Williams weer eens liet zien wat een groot tennistalent zij is, maar hij staat lelijk achter met Mijd Het Woord, dus hij denkt: iets met proeve van bekwaamheid dan maar, en weet ik veel, het spel van bal en racket of zoiets. 't Is geen schoonheidsprijs, maar die punten kan ik niet laten liggen.

- Ja, het móet haast wel zoiets zijn. Een andere verklaring voor zo'n zin valt nauwelijks te bedenken. Het valt me trouwens op dat oud-sporters die commentaar geven op radio of televisie, dat die het ook doen. Zo'n Jacco Eltingh, die voor RTL 5 op Wimbledon zat, die heeft het ook voortdurend over 'de Belgische' en 'de Kroaat'.

- Precies, want die Eltingh wil scoren. Die wil kampioen Mijd Het Woord worden.

- Eens een sportman altijd een sportman.

- Zo is het.

- Verder nog iets in de krant?

- Nee, dat was het wel zo'n beetje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden