Metromannenmosterd

Magazinelezers proevenen keuren. Deze week Tons Mannenmosterd..

Waarom zijn er toch zoveel mosterds? Dat vroegen we ons twee weken geleden op deze plek af. Inmiddels weten we het antwoord: omdat ze allemaal verschillend smaken. Een tafel vol mosterd hadden we in het proeflab uitgestald, met een pot knakworsten ernaast. Van zachtzoetige Limburgse mosterd tot pittig zurige Groningse. Van Franse Dijon, met een duidelijk bittertje, tot de Duitse Löwensenf, stevig genoeg om het op te nemen tegen een dikke Bockwurst. En van de grof gemalen zachte Zaanse tot de heftige Colman's die je in één klap geneest van een verstopte neus. Nooit gedacht dat het gele goedje zo verschillend kon smaken.

Op deze schaal van zacht tot pittig zit Tons mannenmosterd, waar het deze keer allemaal om te doen was, aan de zachte kant. Meer Limburg dan Löwensenf, om het zo maar eens te zeggen. Het ontlokt hatelijk hoongelach aan Laura Prins, vast lid van het proefpanel. Bij mannenmosterd denkt ze aan een echte vent: ‘Een boom van een kerel, met grote handen, stoppelbaard, die een beetje stinkt.’ Tons mosterd is het tegenovergestelde: ‘Zacht en romig, licht zuur, een tikje fijnzinnig. Zeer smakelijk, maar te vrouwelijk voor een echte man. Prima voor een zachtaardig tiepje.’

Marijn Gelderloos uit Gouda kocht een potje voor haar collega Carel, een ‘echte mosterdman’. Maar ze kwamen van een koude kermis thuis. ‘Wij vonden het niet zo bijzonder. Het deed ons sterk denken aan de Zaanse mosterd van Albert Heijn.’ Ook zo'n zijïge mosterd inderdaad.

De twee mannen in ons proefpanel voelen zich evenmin aangesproken door de mosterd met ballen. ‘Het eerste wat ik proefde was zoet’, schrijft Pieter Duyfjes. ‘Dat is geen smaaksensatie die ik verwacht bij mosterd en al helemaal niet bij MANNENmosterd.’ Frans van den Berg viel het op dat Tons mosterd ‘azijnerig’ smaakt. ‘Zijn mannen dan azijnzeikers?’ Wij zouden het niet durven beweren. Maar als we toch aan het zeiken zijn: ‘Leuk voor het milieu’, schrijft Pieter, dat Tons mosterd wordt gemaakt met zonne-energie. ‘Maar hoe zit het dan met die mosterdzaden die uit Canada worden gehaald?’ Daar weet Frans dan weer het antwoord op: omdat Canada de grootste (en goedkoopste) producent is van mosterdzaad.

Voor wie op zoek is naar een echte mannenmosterd heeft Laura Prins een tip. Neem de extra pittige grove mosterd van Marne. ‘Gemaakt voor een vlezige, bonkige man met wilde haren die een straatje voor je legt.’ Voor Ton stelt ze een naamsverandering voor: Tons metromannenmosterd. Niet te bonkig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden