Metalmissie

Onbekende namen trokken veel publiek op metalfestival FortaRock, dat bewonderenswaardig breed programmeert. Toch zullen veel metalheads dit jaar naar Pinkpop gaan.

Het was bijna ongepast. De briljante maar inktzwarte Amerikaanse blackmetalband Deafheaven speelde zaterdagmiddag in het Nijmeegse Goffertpark onder een vlammend zonnetje. De intensiteit die de band bij zijn cluboptredens pleegt over te brengen was in de sappige groene weide ver te zoeken. Er stond zelfs een jongen in een groen drakenpak in het publiek, met zijn drakenvleugels vrolijk mee te wiegen op de giftige beukritmes en theatrale krijssessies van zanger George Clarke.


Gelukkig leek halverwege de set een zekere Heer der Duisternis in te grijpen. Er schoof een donkere wolk tussen zon en festival FortaRock en zo werd Deafheaven toch nog waarachtig sinister. De mix van postpunk- en shoegaze-gitaren met aanroepingen uit het donkerste metalidioom blijft bijzonder; spannend en heerlijk muzikaal.


Dat het grootste Nederlandse buitenfestival voor keiharde muziek een volgens sommige rechtlijnige critici 'hipsterband' als Deafheaven laat opdraven, zegt veel over de missie van de organisatie. Die is nogal opvoedkundig. FortaRock brengt metal voor de massa, zoals dit jaar Sabaton en Iron Maiden, op een reuzenpodium waar je met de voltallige 25 duizend bezoekers naar kunt staan staren. Maar in de marges van de festivalprogrammering, in een grote tent en op een kleiner buitenpodium, staan bands van hier en nu die je niet eens meer als 'metal' mag categoriseren.


Het publiek waardeert die aanpak. De arena's stromen vol bij relatief onbekende namen. Het rijk gevarieerde publiek (piepjong én bijna bejaard, en eindelijk ook eens veelkleurig - op welk groot popfestival in Nederland maak je dat mee?) is een en al aandacht bij de aanstekelijke poprock van het Zweedse Ghost en bijvoorbeeld een klassiek folkrockbandje als het Britse Blood Ceremony, inclusief zangeres met dwarsfluit.


Toch raakte FortaRock dit jaar niet uitverkocht. Eigenlijk tragisch: mede dankzij de missie van FortaRock keerde de metal de afgelopen jaren terug in de mainstreampop, op festivals en clubpodia. Dat is te zien aan bijvoorbeeld de programmering de komende maanden van het nieuwe TivoliVredenburg. Op Pinkpop, volgend weekeinde te Landgraaf, staan zeker acht bands die op FortaRock niet hadden misstaan, van Epica tot Mastodon, wéér Ghost, Avenged Sevenfold en natuurlijk de jaloersmakende headliner Metallica. Veel liefhebbers zullen een keuze hebben gemaakt in het voordeel van Limburg.


Want laten we eerlijk zijn: de FortaRock-headliners Iron Maiden en Slayer zijn mooi, maar niet heel bijzonder. Die bands toeren onophoudelijk de wereld over. Als je die grootheden als min of meer serieuze metalhead niet al minstens vijf keer hebt gezien, mankeert er iets aan je taakopvatting. Vorig jaar scoorde FortaRock met Rammstein net even exclusiever.


Editie 2014 was minder glorieus, zeker ook omdat het geluid van het hoofdpodium het nogal liet afweten. Een in potentie mooi concert van Alter Bridge, dat metal van nu giet in melodieuze rockliedjes, werd geteisterd door een steeds ernstiger verwaaiend geluid. Het wapperde van links naar rechts en was soms niet om aan te horen, zelf al stond je te luisteren ergens tussen podium en geluidstoren - doorgaans toch een prima plek voor kritische oren.


Iron Maiden leed aan hetzelfde euvel. De op zich aardige set van de Britse metaliconen, met een aantal niet al te vaak gehoorde liedjes uit het Maiden-repertoire, golfde over het terrein. De stem van Bruce Dickinson in bijvoorbeeld Can I Play With Madness kwam en ging in vlagen en viel af en toe zelfs helemaal weg. Zonde.


Wat maakte het optreden van het Zweedse Graveyard, op het kleinste buitenpodium, dan veel goed. De band rond de fantastische zanger Joakim Nilsson speelde zijn bluesrock zó intens en belachelijk goed, dat je er alleen in gapende bewondering naar kon kijken. Een ronkend geluid, fenomenaal en donderend samenspel op de gitaren, knerpende solo's recht uit het hart en zang die Jim Morrison haast deed vergeten. Na het trage en adembenemende blueslied Hard Times Lovin' wist FortaRock het zeker: Graveyard was de onverwachte knaller van het festival. Met ouderwetse bluesrock - het kan soms raar lopen.


FortaRock: 31/5, Goffertpark, Nijmegen, met Iron Maiden, Slayer, Alter Bridge, Ghost, Carcass, Graveyard, Sabaton en Dimmu Borgir.

undefined

Net als pappa

We gaan het volgende week zien bij The Rolling Stones op Pinkpop, maar FortaRock deed ook leuk mee: ouders die hun rockliefde pogen over te dragen op het nageslacht of zelfs op de kleinkinderen. Met de kids, soms zelfs kleuters, in Iron Maiden-shirts konden in Nijmegen flink wat dagverblijven worden gevuld.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden