Met zijn allen dezelfde God toejuichen in Biddinghuizen

Eenheid zoeken ze en verbondenheid in hetzelfde geloof. En dat hoeft er dus allerminst ouderwets of ingetogen uit te zien, bewijst Opwekking 2013.

BIDDINGHUIZEN - Onze Lieve Heer heeft vreemde kostgangers, luidt een verstoft gezegde. Maar waar de meeste seculiere Nederlanders bij overtuigde christenen niet meteen werelds ogende tieners en twintigers voor zich zien, blijken juist die heel gewone jongeren overvloedig aanwezig tussen de ruim 50 duizend deelnemers aan evangelisch christelijk festival Opwekking, de vierdaagse jaarlijkse kampeerbijeenkomst in Biddinghuizen.


Vier meisjes en een jongen wandelen gearmd naar de hoofdtent. Hun in strakke spijkerbroeken gestoken billen schuren tegen elkaar. Ze delen een patatje pindasaus en een blikje energiedrank. De gesprekken gaan van 'hee chick' en 'nee, gast'.


Voor de ingang van de minstens tweehonderd meter lange witte hoofdtent gaan hun doorleefde gympies op in een zee van schoeisel: bergschoenen, laarzen met panterprint, Uggs en gezondheidssandalen. Alles loopt hier door elkaar: stellen, gezinnetjes, maar vooral veel jongeren.


Voor de evangelische beweging in Nederland is het Pinksterweekeinde het hoogtepunt van het jaar. Het evangelisch christendom is een vertakking van het orthodoxe protestantisme, waarin de nadruk ligt op de persoonlijke band met God. Het kerkgenootschap wortelt in de Amerikaanse 'opwekkingsbeweging', die in de 19de eeuw gelovigen wilde wakker schudden. Tijdens de dienst wordt geklapt en gejubeld, in de preek ligt de nadruk op verspreiding van het geloof: evangelisatie. Uitbundiger dan het gereformeerde Biblebelt-christendom, maar even streng in de leer. Evangelische christenen zijn fel tegen abortus en nemen het scheppingsverhaal letterlijk.


De vier meisjes en de jongen kiezen klapstoelen ergens in het midden van de snel vollopende zaal. Voorafgaand aan het seminar over zendelingenwerk zingt Ben Cantalon, een Canadees met gitaar, wiens gezicht het verloren heeft van zijn baard. Zijn liedjes blijken in de tent dezelfde bekendheid te genieten als die van Marco Borsato in het café om de hoek. Wat begint met prevelen, gaat na een paar maten over in luidkeels zingen. Ogen dicht, handen omhoog. 'Our God is greater, awesome in power.' Het volume zou niet misstaan in een poptempel, de veelkleurige bloemstukken op het podium weer wel.


Waarom zo veel jonge mensen naar Opwekking komen? 'Eenheid. Het gevoel lijkt op dat wat we hebben als we op de tribune zitten bij PEC Zwolle', zegt Dennis Visscher (18). 'Met zijn allen dezelfde club toejuichen', zegt ook zijn vriend Michael Diepenveen (18). 'Dat doen we hier dus voor het geloof.'


De vrienden kennen elkaar uit de kerk. Voor hun geloof hebben ze zich nooit geschaamd. Maar ze hebben wel altijd iets uit te leggen, op hun werk. Dennis is cameraman en Michael hulpverlener. Als je zoals hij in elk oor een diamantje draagt, of zoals Dennis het liefst op legerkisten rondloopt, verwachten mensen niet dat je daarnaast 'in de Here' bent. Dus vinden de jongens het prettig dat ze hier 'onder ons' zijn, niks hoeven uit te leggen. 'We begrijpen elkaar zonder iets te zeggen.'


'Evangelische christenen zijn moderne christenen', zegt Dennis. 'Aan ouderwetse christenen kan ik me haast nog meer ergeren dan aan atheïsten.' Met ouderwetse christenen bedoelt hij traditionele gereformeerden en hun ingehouden levenswijze. 'Waarom zou je geen alcohol mogen drinken als Jezus in het Nieuwe Testament steeds aan de wijn zit met zijn vrienden?'


Dennis' ouders stichtten onlangs een nieuwe kerk in Veenendaal. 'Een vrijere kerk', zegt Dennis, eentje die meer gericht is op hulp aan armen, niet in Afrika, maar hier in Nederland. En op evangelisatie. Dennis gebruikt liever het Engelse woord 'outreach'.


Het verhaal van Dennis' familie illus-treert een opmerkelijke ontwikkeling in protestants-christelijk Nederland: gematigde kerken vallen sinds de jaren zeventig ten prooi aan vergrijzing en lopen leeg. Maar de orthodox-gereformeerde kerken blijven vol, en de evangelische beweging groeit als kool. Ondanks wederzijds wantrouwen werken ze steeds meer samen, bijvoorbeeld bij de Evangelische Omroep. Sommige streng gereformeerden wagen zich zelfs op Opwekking. Deze 43ste editie van het festival heeft ongeveer evenveel bezoekers als popfestival Lowlands, in augustus op hetzelfde terrein.


In de markttent, tussen de pro-Israël- pamfletten, stalletjes met prentenboeken over Jonas in de Walvis en cd's met evangelische rap, waan je je in een parallel universum, met eigen literatuur, eigen artiesten en zelfs een Opwekkings-app. Er is ook een stand van Visje, het evangelische zusje van Loesje. Ze ondertekent haar posters met het ich-thus-visje dat achterop veel van de auto's op het immense parkeerweiland is gelijmd. Net als de hele Opwekkingsbijeenkomst geeft Visje een eigentijdse schwung aan een orthodoxe boodschap, met posterteksten als: 'Oerknal? ...dus eerst was er niets en dat is óók nog ontploft?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden