Met z`n allen hangen in rood fluweel

Vanwege ruimtegebrek krijgen studenten aan de Rijksuniversiteit Groningen hoorcolleges in bioscoopzalen. En zelfs die zijn nog te klein...

Een grote bioscoopzaal, gevuld met ruim vijfhonderd jonge mensen. Je zou zweren bij de première van een grote Hollywoodfilm te zitten. Alleen: het is negen uur `s ochtends. Op dat vroege uur begint het college rechtsgeschiedenis voor eerstejaars studenten aan de Rijksuniversiteit Groningen. Of liever, om kwart over negen, want ook in de Pathé bioscoop geldt het academisch kwartiertje.

Jasper Zents (19) vermoedt een complot van de faculteit rechten tegen luie studenten. `Ze stoppen ons expres op dit tijdstip in deze enorme bioscoopzaal. Zo komt er vanzelf een schifting tussen gemotiveerde en ongemotiveerde studenten. Je kunt hier niet eens je collegeblok kwijt.` Zents vindt de stap van het klaslokaal van zijn middelbare school in Apeldoorn naar de grootste bioscoopzaal van Groningen erg groot. `Je zit hier heel anoniem. Zet het hele college dan op internet.`

Vanwege gebrek aan geschikte zalen in de eigen gebouwen zoekt de Rijksuniversiteit Groningen naar steeds andere ruimtes met veel zitplaatsen om de groeiende stroom studenten te herbergen. Jarenlang deed de middeleeuwse Martinikerk dienst als collegezaal, later ook de 17de-eeuwse Nieuwe Kerk. Sinds drie jaar bieden grote studies als geneeskunde en rechten hun studenten een plek op het rode fluweel van de twee grootste bioscopen in Groningen, Camera en Pathé.

Dat een bioscoop niet gemaakt is voor een aandachtige luisterhouding wreekt zich al na een paar minuten. Studenten nestelen zich in de zittingen met hun collegeblok op schoot, hun knieën tegen de stoel voor zich. Anderen gebruiken de drinkbekerhouders als voetensteun. Een halfuur na het begin van het hoorcollege is de eerste student onderuitgezakt in slaap gevallen.

Op een smal plateau voor het zilveren doek spreekt hoogleraar Jan Lokin (60) uit zijn hoofd over de geschiedenis van het natuurrecht. Het geroezemoes in de zaal stoort hem niet, alsof hij zich persoonlijk de stoïcijnse filosofie uit zijn college heeft aangetrokken.

Heel belangrijk, noemt Lokin de hoorcolleges. `Die mogen nooit afgeschaft worden. Leerlingen moeten de geestdrift van de docent proeven, zijn gezicht zien en het horen wanneer zijn zinnen vastlopen.` Ideaal vindt Lokin de bioscoopzaal niet. `De stoelen mogen best wat harder en de verlichting wat feller.`

Elk jaar merkt Lokin dat de aandacht van de studenten gedurende het semester afzwakt. `Maar ook zitten elke week dezelfde studenten extra vroeg op de voorste rijen van de zaal.`

Zij krijgen in de moderne zaal een klassiek hoorcollege van twee uur aangeboden. `In Power Point geloof ik niet`, aldus Lokin. `Studenten staren zich maar blind op een paar kernwoorden en missen het hele verhaal.` Tijdens het college wordt het filmdoek gevuld met een beeld van een historisch wetboek.

Zelfs de grote zaal in de bioscoop is nog te klein voor alle studenten. Daarom is achter in de bioscoop een kleinere zaal in gebruik, waar via een videoverbinding het college rechtstreeks gevolgd kan worden. Zo`n zestig studenten zitten hier, nog verder onderuitgezakt dan in de grote zaal. Benen hangen over leuningen, er wordt gegeten en gedronken en telkens wanneer de hoogleraar de naam van een Franse filosoof noemt, imiteert een student hem hardop. Jean-Jacques Rousseau wordt `Sjân Sjâk` en Voltaire `Voltègg`. Twintig minuten voor tijd houden de eerste studenten het voor gezien.

`We waren te laat, daarom zitten we hier. En het is hier chill`, zegt Simone Wolters (18). Rogier van Genugten (18) vult haar aan: `Je kunt je eigen gang gaan, koffie halen en naar het toilet wanneer het jou uitkomt.`

J. heeft maar een uur en een kwartier zijn bed gezien vanwege verplichtingen aan zijn studentenvereniging Dizkartes. `Toch ben ik maar gekomen, vorige week heb ik ook al een college gemist en Lokin is een interessant spreker.`

`Onpersoonlijk`, is het oordeel van Astrid Breurken (19) over het hoorcollege. Een dag eerder moest ze in de videozaal een college volgen, zelfs al was ze op tijd. `Een ramp was dat.` Haar vriendin Ellen Klompmaker (20) mist de mogelijkheid direct vragen te kunnen stellen aan de docent. De studentes hebben beiden voor Groningen gekozen omdat deze stad voor de studie rechten als beste staat aangeschreven. Maar Klompmaker voelt zich niet serieus genomen, vanwege de massaliteit van het hoorcollege. Een week eerder miste ze haar eerste college. `Niemand had me verteld waar en wanneer dat zou zijn.`

N.B.: Dit artikel is op verzoek van een geïnterviewde en na goedkeuring door de hoofdredactie van de Volkskrant geanonimiseerd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.