Column

'Met rode koppen van opwinding gaven we het in de klas stiekem door'

Het boek heette 'Terugkeer naar Peyton Place', schrijft Lidy Nicolasen in haar column. 'De woorden seks en porno waren nog lang geen gemeengoed.'

Groepsfoto van de cast van Peyton Place Beeld anp

Het boek heette 'Terugkeer naar Peyton Place'. Met rode koppen van spanning en opwinding gaven we het in de klas stiekem aan elkaar door. Op de eerste pagina - het kan ook best de achtste of de twaalfde zijn geweest - gooide dokter Rossi de alleenstaande moeder Conny MacKenzie achterover op bed en begon haar te ontkleden. In plaats van hem een mep te geven, begon zij te kirren en te kroelen en pff, we kregen het er warm van. De woorden seks en porno waren nog lang geen gemeengoed. Ook zonder die kennis gingen we naarstig op zoek naar alle Rossi-momenten in het boek en we markeerden de pagina's.

Het feest werd ruw verstoord door een leraar die ontdekte dat de paperback de oorzaak van het gegiechel en gefluister was. Hij nam het in beslag. We hebben het niet meer teruggezien. Misschien heeft hij het mee naar huis genomen. Het zou ook best kunnen dat ze in de lerarenkamer een orgietje hebben gebouwd.

Allereerste Amerikaanse soap
Vele jaren later kondigde de Avro een nieuwe tv-serie aan. Peeton Place en niet Pjoeten Place, zoals wij het verzonnen Amerikaanse stadje op school hadden genoemd. Het was niet zomaar een serie, maar de allereerste Amerikaanse soap. De serie was in de jaren zestig opgenomen en werd in Nederland steeds in blokken van twee, dus vijftig minuten achtereen, uitgezonden tussen 1967 en 1973.

The continuing story of Peyton Place, zei de voice-over. Je kreeg een geborduurde kerktoren voorgeschoteld, een paar straten van het stadje waarlangs huizen met waranda's, grote Amerikaanse sleeën en bewoners die zonder op of om te kijken de straat overstaken. Alles in zwart-wit. Starring Dorothy Malone as Constance MacKenzie, zei de voice-over daarna en de all American Conny keek je glimlachend en met haar hoofd schuddend aan.

Dokter Rossi lachte net zo gekunsteld als Conny. In niets leek hij op onze verleider en hartenbreker. Deze dokter Rossi was de alles begrijpende, geduldige en luisterende vaderfiguur, aan wiens voeten alle vrouwen lagen. Hij was toen nog maar begin dertig, maar hij had evengoed veertig of vijftig kunnen zijn. Leeftijdsloos en vooral seksloos. Later is de immer zwijgende en hummende psychiater uit Gooische Vrouwen naar hem gemodelleerd, zoals ook de saaie Darcy uit Pride and Prejudice door de jaren heen navolgers heeft gekregen.

85 jaar
Ed Nelson, de acteur achter Rossi, werd 85 jaar. Afgelopen week is hij overleden. Hij liep nog rond in Peyton Place toen ik allang het huis uit was en mijn interesse voor het stadje had verloren. De Peyton Place van de tv kende intriges en manipulaties, maar stond stijf van de zoetsappigheid. Seks, drank, abortus, incest, racisme, rassenstrijd, het was er niet in Peyton Place. Althans in de tv-serie niet.

De soap was gebaseerd op het werk van de Amerikaanse schrijfster Grace Metalious, die een JK Rowling avant la lettre zou zijn geweest als ze niet zo vroeg was gestorven. Peyton Place is het kleine Gilmanton in New Hampshire. In 1955 was Metalious aan de bedelstaf geraakt. Zij en haar drie kinderen leefden op sandwiches belegd met sla en tomaten en ze was wanhopig. Ze had zich haar leven heel anders voorgesteld.

Al vanaf haar achttiende schreef ze verhalen. Toen haar huwelijk met de vroegere schoolgenoot George Metalious in zwaar weer kwam, werd het schrijven een levensnoodzaak. Soms sloot ze haar kinderen op in de badkamer om te kunnen schrijven. Ze schreef het boek dat jaar 'The Tree and the Blossom', een boek over de geheimen en schandalen van een fictief stadje. Het manuscript circuleerde onder uitgevers, totdat Kitty Messner zich erover ontfermde. Messner werd destijds de Katherine Hepburn van de uitgevers genoemd. Ze was razend enthousiast en veranderde de titel resoluut in Peyton Place. Het boek veroorzaakte een schandaal en ophef, maar Metalious heeft er weinig van genoten. Ze stierf in 1964. Jong, berooid en aan de drank. Ze liet haar familie slechts schulden na.

Lidy Nicolasen is redacteur van de Volkskrant. Iedere zaterdag schrijft zij een column voor Volkskrant.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden