Met opera het beeld van Haïti bijstellen

De ochtendzon schijnt op het binnenplaatsje, de stoelen zijn goeddeels bezet, de componist en de dirigent aanwezig; de auditie voor De bloedbruiloft, een hedendaagse, in Haïtiaans Creools geschreven maar nooit eerder uitgevoerde opera, kan beginnen....

Elke cultuur heeft haar eigen opera. Die van Haïti heeft zijn oorsprong in de achttiende eeuw, de wortels verdeeld tussen het Versailles van de Franse kolonisten en het Afrika van hun slaven; een rijke traditie, volkomen vergeten in het straatarme Haïti. In die zin is 'De bloedbruiloft', van dorp tot dorp vol overgave uitgevoerd in een vrolijk geverfde zeecontainer, een vorm van culturele ontwikkelingshulp.

De film is intussen méér dan een making of: naast een verslag van de totstandkoming van de opera wil Fels het heersende beeld van Haïti bijstellen. Dus blijft het met Haïti geassocieerde geweld tot een nieuwsflits beperkt en strooit Fels vele bonte taferelen tussen de opvoeringen: de visnetten worden binnengehaald, repetities wisselen met het drukke straatleven, de liefdestragedie van de opera botst op een authentieke begrafenisstoet.

Door dergelijke terzijdes struint de film regelmatig weg van het kunstwerk waar alles mee begon; vragen als ‘wat vindt de bevolking nou van die opera?’ blijven onbeantwoord. Vooral de tweede helft van de film is met al zijn slingerpaadjes nogal structuurloos en loom. Niettemin slaagt Fels in zijn opzet Haïti positiever op de kaart te zetten. Met zoveel gepassioneerde levenskunstenaars en zulke bijzondere, even vertrouwde als exotische muziek had dat ook moeilijk anders gekund. KT

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden