Met muziek

FONS de Poel die, altijd een beetje schuins op z'n stoel, namens Netwerk de huiskamer in kijkt: dan zwaait erwat....

Jan Blokker

De ene zondag is het een misstand in Biggekerke. De week daarop is hij, bijna zeker, een corruptieschandaal in de paperclipindustrie op het spoor. Of - let ook op de roffels in de geluidsband - 'het rommelt binnen de Christen unie'.

Een onrustig gevoel maakt zich onwillekeurig van je meester. Je denkt dat het met je administratie, je milieugedrag, je huwelijk, je levensbeschouwelijke opvattingen en je overige normen en waarden allemaal wel zo'n beetje in orde is, maar zeker weet je het nooit: de inquisitie loert overal. 'Was ik ook maar televisiejournalist geworden', denk ik vaak als ik hem bezig zie. Maar het is altijd weer een hele opluchting als de uitzending voorbij is, en je bent niet aan de beurt geweest.

Deze keer had hij Jorge Zorreguieta onder handen, de vader van Máxima.

Veel onheilspellend getrommel, veel shots van verdachte Argentijnse straten, veel beeld uit het geduldige archief van de NOS, en daaroverheen onophoudelijk de onverbiddelijke, geselende stem van de presentator, die de strik nauwer en nauwer aanhaalde: Zorreguieta blijkt nog erger niet gedeugd te hebben dan we al hadden begrepen van Zalm vóór hem door Kok de mond was gesnoerd.

Bij Netwerk ben je dan toch even geneigd te veronderstellen dat het mogelijk nog meevalt, omdat het achteraf in Biggekerke, in de paperclipindustrie en met de Christenunie ook tamelijk is losgelopen.

Maar gisteren stonden de onthullingen ook in het dagblad Trouw, dat de boel op eigen kracht had uitgezocht en met de KRO een coproductie was aangegaan ('jullie betalen, wij doen het werk') - en dan zie je het verschil tussen een nette krant en een relrubriek van de publieke omroep ('kijk mij eens, hoor ons nou'): de één somt de feiten op, de ander zet er muziek onder.

Dus er is bijna geen ontkomen meer aan: Zalm had nog meer gelijk dan hij al dacht.

Wat nu?

Na afloop schoof Paul Rosenmöller nog in de studio aan om op verzoek van Fons te beamen dat hij diep onder de indruk was geraakt van diens reportage - en inderdaad: zo'n man kunnen we in Nederland niet over de vloer hebben. Verder durfde de Dappere Dodo van GroenLinks nog niet te gaan, want het wachten blijft op de bevindingen van de minister-president, die de luisteraar immers heeft opgeroepen even rustig te gaan slapen als hij dat ook andere nachten doet, omdat er voorshands geen enkele reden is om ongerust te zijn.

En ontken dat maar 's.

Die vader is misschien een klein ongerief, maar Willem-Alexander trouwt toch niet met hem, die trouwt toch met de dochter?

Fons kan uit naam van de internationale gerechtigheid blazen wat hij wil, maar Paul weet uit welke hoek de electorale wind waait. Zet Maxima morgen in een Big Brother-huis, en over drie maanden heeft ze alle concurrenten de deur uit gewerkt en is ze door gans het volk in het hart gesloten. Eindelijk een gezellige mooie meid als koningin! Je moet van goeden huize komen om ons dat af te nemen. En Fons mag, een beetje schuins op z'n stoel, politiek te gek correct zijn - hij komt in die dingen niet van goeden huize.

Beatrix weet dat volgens mij ook.

'Zou het niet verstandiger zijn, majesteit', heeft Kok al diverse maandagen voorzichtig geopperd, 'als we die vader in Argentinië laten?'

En al die keren zei zij:

'Dan gaat dat huwelijk niet door, meneer Kok.'

Waarop hij moet hebben gedacht: ach, als het zover is zal de publieke omroep al z'n coryfeeën langs de stoet opstellen, onder wie Fons de Poel.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden