Met Maud vinden ouderen een kleiner huis

Reportage Bejaarde huurders

Seniorenmakelaar Maud Godie is een begrip in Delft. Met huurders zoekt zij kleinere woningen, waardoor hun eengezins- huizen vrijkomen.

DELFT - De tuin roept mevrouw Mahes (67) de laatste jaren toe dat het tijd wordt om te verhuizen. Achter de luxaflex baden de bloemen nog altijd verzorgd in de ochtendzon. Maar door de reuma wordt het te zwaar om de 12 meter diepe lap grond achter haar eengezinswoning in het gareel te houden. 'Helemaal nu ik niet meer kan terugvallen op twee vrijwilligers uit de pastorie.'


Na veertien fijne jaren in de gezinswoning in de Delftse wijk Tanthof moet het er maar eens van komen. Dus serveert de gepensioneerde schooljuf vrijdagochtend koffie met koekjes voor Maud Godie, de 'seniorenmakelaar' van woningcorporatie Vidomes. De welgevulde lapjeskat Gizzmo, 'roepnaam Gijs', verkent de benen van de bezoeker.


'Maud' is in twee jaar tijd een begrip geworden in de Delftse corporatiewereld. De voormalige intercedente gaat langs bij huurders die met de gedachte spelen hun ruime gezinswoning te verlaten. Oudere mensen, maar vaak ook vijftigers van wie de kinderen uit huis zijn. Huurders die niet meer helemaal gelukkig zijn met hun grote woning en tegelijkertijd opzien tegen de onzekere stap naar een appartement. Vaak weten zij ook niet waar ze de zoektocht naar een nieuw huis moeten beginnen. Via de nieuwsbrief, lokale krantjes en steeds vaker via via weten de huurders Godie te vinden. Thuis, aan de keukentafel, onderzoekt ze de wensen.


'Weet u al waar u wilt wonen?', vraagt ze aan mevrouw Mahes nadat de tuin en de foto's van de kleinkinderen aan de muur zijn bewonderd.


Mahes: 'Ab-so-luut niet... Nou ja, ik heb mooie flats gezien in Delfgauw.'


Godie: 'En hoe groot moet een appartement zijn?'


Mahes: 'Minimaal drie kamers, zodat mijn kleinkinderen en familie uit Suriname kunnen blijven slapen. Ik ben alleen, maar juist daarom is het belangrijk dat er mensen bij me kunnen logeren.'


In haar driedaagse werkweek hielp Godie de afgelopen twee jaar bijna honderd mensen aan een nieuw huis. Zo lukt het om gezinswoningen eerder vrij te krijgen voor jonge families met kinderen. En, wat Godie nog belangrijker vindt: 'Ik help mensen een nieuwe plek te vinden waar ze zich op hun gemak voelen.'


Verhuizen heeft voor Vidomes, een corporaties met 18 duizend woningen in de regio Den Haag, ook een belangrijk voordeel: geld. De oudere bewoners betalen vaak lage huurtjes. Zodra zij doorschuiven naar een appartement, betalen de nieuwkomers aanmerkelijk meer. Of de corporatie verkoopt het huis en kan met dat geld elders nieuwe woningen neerzetten.


Zo heeft Godie zichzelf de afgelopen tijd al ruimschoots terugverdiend, zegt beleidsmanager Maarten Vos van Vidomes. 'Veel mensen die zij benadert, zouden op den duur waarschijnlijk ook wel verhuizen, maar als ze dat door Maud Godie eerder doen, levert dat onze woningcorporatie zeker geld op.'


Na een positieve evaluatie van onderzoeksbureau Rigo heeft Vidomes besloten door te gaan met de seniorenmakelaar. Veel Nederlandse woningcorporaties bekijken de resultaten met interesse. Uit een inventarisatie van koepelorganisatie Aedes blijkt dat eenderde van alle huurders bij corporaties 65-plusser is. In principe bestaat een vergelijkbaar percentage van hun bezit uit 'nultredenwoningen' waar ouderen met relatief bescheiden aanpassingen tot op hoge leeftijd kunnen wonen, zoals de politiek wil.


Het werk van Godie heeft de corporatie ook een beter inzicht verschaft in de beweegredenen om te verhuizen. 'Zo dachten we vooraf dat veel ouderen terughoudend zouden zijn omdat ze in een nieuwe woning misschien een hogere huur moeten betalen', zegt Vos. 'Maar de meeste mensen zien er vooral tegen op hun vertrouwde omgeving te verlaten.'


'Op het moment dat ik met zulke huurders een appartement binnenstap waarbij ze een goed gevoel hebben, is dat verdwenen', zegt Godie. 'Dan is iets meer huur betalen van ondergeschikt belang. Slechts in twee van de honderd gevallen heeft Vidomes een tegemoetkoming in de verhuiskosten betaald.'


Geld speelt voor mevrouw Mahes wel mee. Zij betaalt nu bijna 700 euro 'dat is net weer omhoog gegaan, terwijl mijn pensioen juist is gekort'. Het zou fijn zijn als een volgende woning rond de 600 euro per maand zou kosten.


Samen met Godie gaat ze de komende tijd op zoek. 'Ik hoop maar dat we snel iets vinden', zegt mevrouw Mahes als zij het bezoek uitlaat. 'Als je eenmaal besloten hebt de stap te zetten, wil je ook dat het gebeurt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.