Met Klose als gids kan Duitsland vooruit

In plaats van naar Frankfurt zet de Duitse ploeg van vandaag koers naar Seogwipo op het Zuid-Koreaanse liefdeseiland Cheju. Onderweg hebben de spelers genoeg stof tot praten - en niet alleen over de reputatie van het eiland....

De weg naar de kwartfinale lijkt voor de drievoudige wereldkampioen plotseling makkelijk begaanbaar, met vermoedelijk Zuid-Afrika als volgende tegenstander. Weltmeister zullen ze waarschijnlijk niet worden, de Duitsers, maar op hun optredens in groep E viel niet veel aan te merken.

De start was overdonderend (een 8-0 zege op Saudi-Arabië), het vervolg degelijk (1-1 tegen Ierland), het sluitstuk gisteren efficiënt (2-0 tegen Kameroen.) De nieuwe lente die in Duitsland zou zijn aangebroken, met de komst van oud-international Rudi Völler als coach, heeft echter nog niet voor veel warmte in de stadions gezorgd.

Aan Völler worden, door de Duitse voetbalbond DFB én door Franz Beckenbauer, de voornaamste machthebber in Duitsland, nog geen al te hoge eisen gesteld. Het zeventiende WK wordt benut om op het achttiende te excelleren. In 2006 is Duitsland organisator.

Ook bij een fatale misstap van Duitsland zou Völler, zo benadrukten Beckenbauer en DFB-voorzitter Mayer-Vorfelder zondag en maandag, zijn baan hebben behouden.

Vier jaar geleden, na de 3-0 nederlaag tegen Kroatië in de kwartfinale van het toernooi in Frankrijk, moest Berti Vogts het veld ruimen. Twee jaar later was Erich Ribbeck aan de beurt, nadat Duitsland in de eerste ronde van Euro 2000 was blijven steken. Vooral die afgang stimuleerde de beleidsmakers van het Duitse voetbal tot een kritisch zelfonderzoek.

In Japan werd Duitsland groepswinnaar. Het zou als een flinke stap voorwaarts kunnen worden beschouwd, als de oppositie zich in groep E niet zo krachteloos zou hebben gemanifesteerd. Een Afrikaans land dat volgens velen in staat zou zijn zich dit jaar tussen de Zuid-Amerikaanse en Europese elite te wringen, Kameroen, schoot gisteren in Shizuoka hopeloos tekort.

De hoge verwachtingen waren waarschijnlijk vooral gebaseerd op de twee zeges die Kameroen in de Afrika Cup boekte. In 2000 werd voorts in Sydney olympisch goud behaald.

Garanties voor nóg een succesvolle campagne bleken het niet. De nieuwe zakelijkheid die in Afrika steeds meer aanhang krijgt, heeft van Kameroen een doods elftal gemaakt dat niet met het hart speelt, maar met de hersens. De Ontembare Leeuwen zijn hun tanden kwijtgeraakt. Ze brullen wel, maar bijten niet.

De coach van Kameroen, de Duitser Winfried Schäfer, zal er wel uitvliegen na de fatale nederlaag in het speelpaleis van Shizuoka. Om tal van redenen zal hij zich de wedstrijd tegen zijn landgenoten blijven herinneren.

De voormalige Duitse kolonie Kameroen slaagde er niet in een tegenstander die na veertig minuten tot tien spelers werd gereduceerd, in het nauw te drijven. Voorts werd de wedstrijd geleid door een dolle scheidsrechter die een clowneske act opvoerde: de Spanjaard Lopez Nieto.

Hij bracht het WK-record op zestien gele kaarten. Lopez Nieto bestrafte nagenoeg iedere tackle met een officiële waarschuwing. Twee spelers werden twee maal bestraft, Ramelow en Suffo, en het veld uitgestuurd.

Het optimisme van de Duitsers over het bereiken van de kwartfinale wordt mogelijk getemperd door een schorsing van drie spelers. Ramelow, Ziege en Hamann krijgen de komende dagen ruimschoots gelegenheid het Zuid-Koreaanse liefdeseiland te bekijken.

Völler maakte zich nog populairder bij zijn werkgever en de supporters dan hij al is door na rust een speler in te zetten, Marco Bode, die een paar minuten na zijn entree scoorde. Bode deed dat op aangeven van de enige speler die Duitsland enig nieuw elan heeft gegeven, Miroslav Klose.

De timmerman bracht met zijn vijfde WK-doelpunt de gebreken van de Afrikaanse tegenstander nog eens duidelijk aan het licht. Klose scoorde met een kopbal, zoals alle andere keren ook het geval was. Dankzij hem lijkt het of de veelbesproken Duitse Sturmer Krise, de aanvallerscrisis, nooit heeft bestaan.

Of de zoon van een voormalige voetbalprof en een handbalster in de hoogste categorie aanvallers kan worden ingedeeld, staat nog niet onomstotelijk vast. Zeker is wel dat Klose in de voetsporen is getreden van Duitse spitsen die op WK's excelleerden, Seeler, Rahn, Müller, Rummenigge, Hrubesch, Klinsmann en zijn huidige coach, Völler.

Klose lijkt bovendien in staat de eerste aanvaller sinds 1978 te worden die bij een WK meer dan zes maal scoort. De laatste zeven toernooi-topscorers, Kempes (1978), Rossi (1982), Lineker (1986), Schillaci (1990), Stoitsj kov/Salenko (1994) en Suker (1998), maakten allen zes doelpunten.

Met Klose als voornaamste gids heeft Duitsland de kwartfinale van het WK in het zicht gekregen. Het lijkt verrassender dan het is: sinds 1954 plaatste het land zich zonder uitzondering bij de laatste acht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden