'Met Kerst gooien we massa's dieren op ons bord - zolang het maar niet op vlees lijkt'

Mensen hanteren tegenover dieren een dubbele moraal. Met Kerst is dat overduidelijk, zegt Malou van Hintum.

Een poelier prepareert een kalkoen voor de verkoop. Beeld anp

De dierenlijkjes zijn weer mooi gerangschikt in de Allerhande die ik zaterdag uit de winkel heb meegenomen. Gebakken, gegrild, gewokt, uit de oven - wat zijn er toch veel manieren om met Kerst de complete kinderboerderij op je bord te krijgen.

Alles is goed, zolang je maar niet ziet dat het een beest is geweest. Filets en 'haasjes' willen we eten. Of vlees in repen, stukjes, plakjes. Hoewel, ik geef het toe, de vogels er op de foto's nog best vogelig uitzien. De sinaasappelkip met zijn pootjes parmantig in de lucht, de kalkoen relaxt op zijn buik in de ovenschaal.

Gelakte rollade

Het wordt weer Kerst en likkebaardend buigen we ons over de menu's. Wat zal het worden dit jaar? Hoeveel dieren in hoeveel stukken in hoeveel gangen? Kalfsragout, tompouce van kabeljauw, bonbon van ribeye? Gelakte rollade? Biefstuk met een korstje? Of een bord boordevol wild? Hoopvol blader ik door naar '15x feestelijke groente' - maar daar vind ik alleen maar bijgerechten.

Nee, ik heb geen hekel aan vleeseters. Maar ik heb wel een hekel aan de vanzelfsprekendheid waarmee massa's dieren op ons bord belanden. Aan het automatische onderscheid tussen huisdieren, voor wie niet zelden torenhoge dierenartsrekeningen worden betaald en een zacht plekje op bank of bed vrijgehouden, en productiedieren die alleen worden geboren om zo snel en efficiënt mogelijk als kiloknaller te eindigen.

Surrogaat-kind
Het huisdier fungeert niet zelden als surrogaat-kind, surrogaat-partner zelfs. Voor ons huisdier kopen we snoep en speeltjes en laten we de dierenambulance uitrukken, terwijl we op hetzelfde moment gedogen dat tienduizenden productiedieren worden uitgehongerd, ziek gemaakt, mishandeld en doodgemarteld - omdat ze ons dan beter smaken.

Praalgraf
Veel mensen vinden het kennelijk de normaalste zaak van de wereld om zo'n dubbele moraal te hanteren. Maar ik vind het niet deugen. Een dier is een dier, en moet als dier worden behandeld. Een dier moet de ruimte hebben om te ademen, te schijten en te spelen. Het moet zijn jongen kunnen verzorgen en fatsoenlijk voedsel krijgen. Dat verdienen álle dieren. Of ze nou eindigen in een praalgraf op de dierenbegraafplaats, of als carpaccio op uw bord.

Malou van Hintum is politicologe en columnist van vk.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden